i ç i n d e b u l u n d u ğ u m u z ç a ğ a i t h a f e n
Bize yaptıkları tam da bu işte. Kendi gölgelerimizden korkuyoruz…
Dördüncü FasılAlıntı
Vasıf ve Şart
8 - Büyük Doğu Cemiyeti kadrosuna girecek insan için gereken şartlar, umumî ve hususî olarak iki kısımdır:
Umumi şartlar:
A - Millî tefekkür ve tahassüs mihrakına pazarlıksız bağlı olacak...
B - Büyük Dogu Metküresini, bütün dâvaları ve aks-i dâvalarıyla kayıtsız ve şartsız, benimseyecek...
C - Erkek olacak...
D - Yirmi iki yaşını doldurmuş bulunacak...
E - Milli ahlâk telâkkimizin ölçüleri içinde kötü kişi olmayacak...
Hususî şartlar:
F - Ruhî ve bedenî, kötü ve çirkin illetlerden uzaklık...
G - Hamle, fedakârlık, vecd ve heyecan seciyesi...
H - Belli başlı bir duygu ve düşünce istidadı...
I - Her bakımdan üstün ahlâk...
Umumi ve hususî, birbirinden ayrılmaz ve müsâmaha kabul etmez olan bu şartlar üzerinde takdir hakkı cemiyetin umumi idare heyetine aittir.
9 - Yukarıdaki maddenin umumî şartlarındaki vasıflarına malik bulunanlar, cemiyet merkezine başvurarak, «Büyük Doğu Cemiyeti»nin gâye ve şartlarını kabul ettiklerine ve azası olmak istediklerine dair matbu teklif ve taahhüt varakasını doldururlar ve âzadan iki şahsın her türlü kefälet belirtici takdimi altında umumi reisliğe verirler. Umumî reislik de bu müracaatı umumî idare heyetinden geçirip kabul veya red eder.
10 - Her âza, zenginlik veya fakirlik derecesi ne olursa olsun cemiyete her ay yalnız, (2) lira aidat vermeyi kabul edecek ve bu vecibeyi mukaddesatına ve şahsî namusuna bağlı, ihmal ve tehir kabul etmez bir mükellefiyet sayacaktır. Aidat, ayda (2) ve senede (24) liradan fazla veya eksiz olamaz. Aylık aidatın sabit mükellefiyetinden başka, servet ve iktidar ehlinin Cemiyete yapacağı her maddî yardım, teberrû ve hibedir.
11 - Merkeze uzak yerlerdeki cemiyet âzası, aylık aidatlarını, o yere şube açılıncaya kadar, her aybaşı posta havalesi ile «Büyük Doğu Cemiyeti Umumî Reisliği»
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bence insan "H E P S O N R A D A N" Öğreniyor ...
Temizlikçi kadın işine kendini öyle kaptırmıştı ki, çarçabuk bitirmek için acele ediyordu. İncik, boncuk bir sürü küçük şeyle uğraşıyordu. Profesörün sorduğu soruları ve kendi verdiği yanıtları düşünüyordu. Ağzından dökülenleri sanki kendisi de yeni fark ediyordu. Ne zaman demlenmişti tüm bu yanıtlar içinde. Yaşamın kendisi fısıldamıştı kulaklarına. Düşündü. "Yaşadıklarım" dedi. "İnsanların içinde, onlara sürte sürte, kanaya kanaya yaşadıklarım!" Üzülür gibi olmuşken, "En azından ben yaşadım, acıyı da mutluluğu da yudumladım. Kaçmadım." diye düşünürken aslında aklında; profesörün kaçak yaşadığı üzerinden kendine üstünlük payesi çıkartarak. İçi gülümsedi.
Profesörün gözü önce saate ilişti. Saat 13.05 gösteriyordu. Tam iki saat oldu, dedi. İki saatlik yoldaşlık.
Saatin yanındaki profesörlük belgesini gördü sonra. Tam on sekiz yıl olmuştu. On sekiz yılda alamadığı yolu, iki saatte almıştı. Hem de kitaplar değil, eve gelen temizlikçi bir kadın ulaştırmıştı onu bu varışa. Uykusuz gecelerinin mümessili olan kitaplar da sanki mahçuplaşıp, birbirlerinin arkasına saklanmaya, görünmemeye çalışır gibi geldiler o an.
“Bu kuru söz kalabalığı, sana dokunamadığım için. Seni kollarıma alıp uyuyabilseydim, bunca mürekkep şişede de durabilirdi...Birlikteyken yine erdemli kalabilirdik. Ama bir süre ayrı kalmamız gerekiyor. Gerçekte böylesi daha iyi.John Thomas, Lady Jane'e iyi geceler diler, biraz boynu bükük ama gönlü umut dolu.”
Tum insanlığın alması gereken buyuk ders
İmparatorlugun vatandaşları olarak bizlerin B ü y ü c ü -K ra lla r
doneminden
alabilecegimiz en büyük ders, gücün s ın ırs ız o lm a m a s ı g e r e k tiğ id ir . Bu ne
d e n le b ir im p a ra to r ta ç g iy d iğ in d e T a n rıla rın b ir ra h ib i o n u n k u la ğ ın a şunu
fıs ıld a r: Ölüm lü olduğunu unutm a. Öleceğini unutma. Ç ü n kü ö ld ü ğ ü m ü z d e ,
h a y a tta k i e y le m le rim iz i ya rg ıla ya n G ölge Tanrı A n ib a l ile y ü z le ş ir iz ve ö lü m
lü gü cü n h e rhan gi b ir şe kild e kötüye k u lla n ılm a s ı, Cehennemde sonsuzlukla
sonuklasacaktır.
Əldən düşmüş insanlar axşam işdən qayıdanda hamı ah çəkərək, bu sözləri deyirdi: bir gün də keçdi!
Sayfa 62
