"Tüm insanlar aynıdır: Kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzleri aydınlanır, gülümserler, ama kaybetme sırası onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar."
"...
Şikâyet ettiğim ve dert edindiğim tüm o ufak şeyleri bir kenara bıraktım. Bunların hiçbirinin bir anlamı olmadığını anladım. Önemli olan yaşamın kendisiydi.
..."
"İnsanlar çok bozdu Olric.
Ben bu düzene ayak uyduramıyorum.
Bu yüzyıl, kusma hissi uyandırıyor.
İnsanlık öldü, tabutunu kaldıracak kimse bulunamıyor."