Hacer Çelik
@hacercelikk
Okumak iptiladır, mübtelalara selam!
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
106 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Savaşın büyük acılarının ve yıkıntılarının tiyatrosu!
Yazarın yaşadığı travmatik savaş deneyimlerini anlattığı tiyatrosu su gibi akıp gitti okurken.
Behçet Necatigil’ in çevirmesi ve çeviriye Türk dilinin sözcük dağarcığını katması, Türk dilinin ağız özellikleriyle eserin okunması bu akıcılığın ana sebebi.
Neden *Savaşa HAYIR!* denilmesi gerektiğinin güzellemesi değil de realist ve ironik bir bir yaklaşımla acısının gözler önüne serilmesidir konusu.
Begüm Çakır önerisiyle okudum. Kendisine teşekkürü borç bilirim. İyi okumlar dileyemeyeceğim. Okurken iyi kalmak düşünmemek mümkün değil :(
Begüm Çakır önerisiyle okudum. Kendisine teşekkürü borç bilirim. İyi okumlar dileyemeyeceğim. Okurken iyi kalmak düşünmemek mümkün değil :(Reklam
Kitabı okurken “ Nasıl yazılabildi, nasıl kurgulandı?” gibi sorular zihnimi kurcaladı.
Spolier vermeyeceğim. Sonunda yakın dostu Bozorg Alevi’ nin Hidayet hakkında anlattıklarını okuduğumda yaşantısıyla kurgu dünyasındaki zıtlık hayretler uyandırdı. Keza kitabı okurken yaşadığım o realist cinayet tasvirleri mide kramplarına, tiksintiye sebebiyet vermiş olabilir.
Romanda kahramanların hepsi tek kişinin birden çok yansıması olduğunu düşünmüştüm. Sondaki yazı da bu düşüncemi doğrulamıştı.
Çok kişili meddah oyunu gibi:
İyi de kötü de romana yansıyan kendi gölgeleriydi.
İyi okumlar:)
TutunamayanlarEdebiyat
Kitabı okurken şöyle bir izlenime vardım: Sanki Oğuz Atay, hayatı boyunca çok şey öğrenmiş ve çok şey düşünmüş de bunu paylaşacak bir insan bulamadığı için oturmuş "Tutunamayanlar" ı yazmış. Genelde tüm yazarların hayatına baktığımız zaman anlatacak çok şeyleri olmuştur ama anlatacağı birilerini bulamadıklarından eninde sonunda kendilerini yazarken bulmuşlardır. Okurken çok ağır ilerledi. Olay örgüsünün net olmadığı, zamanın ne olduğu hakkında hiçbir sabit fikre izin vermediği için sıkıldığım noktalar oldu. Bir insanın zihninden geçenleri, her ayrıntıyı, gerekli gereksiz her şeyi okuyoruz. Bir yerden sonra bayması bu yüzden. Zaten yazıldığı teknik (bilinç akışı) bu özelliklere sahip. Heyecan arayan ve olay örgüsü seven okurların sıkıcı bulabileceği bir eser. İnsanın düşünce dünyasına meraklı olanlar için güzel bir kitap.
Ön sözünde Enis Batur şöyle bahsediyor:
"Oğuz Atay'ın çift portreli bir insan olarak düşünülebileceği kanısındayım: Biri neredeyse "pozitivist", temel inançlarından soyutlanması güç, "dayanıkIı" insan...
... Öteki, tam tersi oysa: Korkuyu beklerken tehlikeli oyunlara bile tutunamayan, gene de o oyunlarla yaşayan, geleceği elinden alınmış beyaz mantolu bir adam: Dipten sarsılmış, kırgın, hatta umutsuz biri..."
Son olarak, bir insanın zihninde olmak ve bunu hissetmek çok ağır. İyi ki insanların zihnini okuyamıyoruz. Zihnin bu karmaşık enerjisine sahip olmak insana manevi bir yük olurdu. İyi okumalar :)
Ne felsefe kitabı denir ne de romantik bir roman...
İçsel sorgulamaları, Lord Henry' in bilgece toplumsal izlenimleri, Dorian'ın gençlik ve çekiciliğin getirdiği kibrinin kurbanı olması... Eşcinsellik üzerine yazılmış ama "Can Yayınları"nda sansürlü hali yer almış. Topluma farklı bakış açılarının olduğunu da görmek mümkün... Öz'ün kısası iyi okumalar. 
Dorian Gray'in Portresi
Dorian Gray'in Portresi
Merhabalar:) Yeni nesil kitaplara çok ilgisiz biri için sıradan bir polisiye roman gibi başlangıç yapılmış bir kitap; ama asıl başlangıç sonlara doğru kendini göstermeye başlıyor. Kitabı okurkenki akıcılık bir çırpıda bitirmeme vesile oldu. Beni etkileyen kısmı heyecanlı son kısmıydı. Okurken çok zevk almasam da korku sarmadı değil. :) Polisiye roman severler için ilgi çekebilir.
Reklam