Eylül 1961'de Digital Equipment Corporation, PDP-1 adlı bilgisayarının prototipini MIT'ye bağışlayınca, Tech Model Railroad Club'daki hacker'lar için ufuk açacak bir an yaşandı. PDP-1 kullanıcıyla doğrudan iletişim kurmak üzere tasarlanmış ilk bilgisayardı. Üç buzdolabı büyüklüğündeki bilgisayar, bir klavyeye ve ekrana bağlanabiliyor ve tek kişi tarafından kolaylıkla kullanılabiliyordu. Işığın etrafındaki pervaneler gibi, çekirdek hacker kadrosu da bu yeni bilgisayarın etrafında dönüp durmaya başladı ve bununla eğlenceli bir şey yapma fikrine kapıldı.
Tartışmaların çoğu Cambridge'deki Hingham Caddesi'nde bulunan harap bir dairede yapıldı. Böylece kendilerini Hingham Enstitüsü'nün üyeleri ilan ettiler. Bu yüce isim biraz ironikti. Amaçları, PDP-1'in daha gelişmiş bir kullanımını bulmak değil, zekice bir şey yapmaktı.
Ürün olarak gördüğümüz birçok şey var, ancak asıl ürün bizleriz ve bize ait olan bu bilgileri kullanmak isteyenler sadece restoranlar ya da bir bebek mağazası değil. "Hacker"lar, algı yönetimi için çalışan şirketler, kötü niyetli kişiler ve daha bircok tehdit unsuru sırada bekliyor. Bu sebeple hayattaki en pahalı şeylerin bedava olduğunu aklımızdan çıkarmamalı ve henüz doğmamış bebeklere bile sosyal medya hesaplarının açıldığı günümüzde VERİLERİMİZİ, GELECEĞİMİZİ ÖZENLE KORUMAYA DİKKAT ETMELİYİZ.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hacker'lar
(Hacker'lar) ... "aralarından çoğunun 'Seattle ruhuyla' hareket ederek yeni Molek'e (eski ahitte tasvir edilen ve Kenan ülkesi halkının taptığı kötücül bir tanrı) tepki gösterdiklerine inanıyor olması muhtemel. Ama gerçekte, sistemin en verimli işbirlikçileri haline geliyorlar, zira bu şahısları etkisiz kılmak için daha da büyük bir hızla daha fazla yeniliğin icat edilmesi gerekiyor. Bu protestocunun yok ettiğine inandığı şeyi aslında güçlendirdiği şeytani bir kısır döngü.
Billy odasına girince dizüstü bilgisayarını açtı. Tarih ayarını değiştirdi ve VPN'ini kontrol etti çünkü hacker'lar otelleri severdi. "Los Angeles hapishanesi davaları," yazıp Google'lamayı deneyebilirdi, muhtemelen suçlu iadesi davaları devlet kayıtlarına ekleniyordu ama istediğini almanın daha kolay yolları vardı. Ve onun istediği şeyler vardı. Ronald Reagan güven ama doğrula derken haklıydı.
2008 yılında kripto para işlemlerini onaylamak amacıyla geliştirilen blok zinciri, tarih bilgisi içeren, sadece ekleme yapmaya uygun, belirli bir kişiye ait olmayan sabit veri bloklarından oluşur. Bir veri bloku, kripto para kullanan bir zincire eklendiği andan itibaren silinemez ve değiştirilemez. Hacker'lar paylaşılan verileri çalamaz. Bu yöntem, veri bütünlüğü ve kaydı açısından, intenetin veriye erişim alanında yarattığı devrime benzer bir devrim yaratma potansiyeli taşıyor.
Hacker ayrı Cracker ayrı1000Kitap
Görüştüğümüz üç hacker da kendini tanıtmak istemediği için yazıda onların takma adlarını (nickname) kullanacağız. Önce hacker’ın tanımını hacker’ların kendisine soralım dedik ve yanıtı Wideman’den aldık: "Hacker’ lar kendilerini asla deşifre etmeyen, sistemleri bir sistem yöneticisi kadar, hatta daha da fazla bilen ve bu mevcut sistemlerin boşluklarını bulmaya çalışan kişiler. Bu sistemlerin boşluklarını ortaya koyan exploit dediğimiz minik programcıklar yazıyorlar. Bir de bu baba hacker’ların çıkartmış olduğu exploit’ leri kullanarak sistemler üzerinde yıpratma çalışması yapan cracker dediğimiz kişiler var. Internet’ten önceki dönemde kullanılan yazılımların şifrelerini kırmaya da ‘crack’ deniyordu. Ama günümüzde cracker olarak nitelendirdiğimiz kişiler gerçek hacker’ların çıkarmış olduğu exploit’leri kullanarak sistemlerin boşluklarından yararlanarak sistemlere giren insanlar. Genel anlamda hacker’ların amacı boşluk bulmak, yeni şeyler keşfetmek ve hedefledikleri işletim sistemini mümkün olduğunca
güvenli hale getirmek."
