1/10
2026 42. kitabı
Okuduğum her kitaba bayılmayı beklemem, bu oldukça ütopik olurdu. Ara ara şanssızlıklar yaşamak da sürecin bir parçası tabii ki. Beklentim, kitabın beni bir noktada beslemesidir.
Gelelim "Kuzu" isimli yazımın kahramanı olan kitaba... Kendisinde koca bir hüsranla karşılaştım.
Nereden merak saldım bilmiyorum, hadi dedim şu goodreads en iyi korku roman adayı kitabına bir şans vereyim. Feminist korku adı altında pazarlanan bu metin derinlikli bir tür ürünü mü, yoksa ucuz bir yamyamlık güzellemesi mi diye düşünürsem cevabım net. Sayfalar boyu neye maruz kaldığımı ve bu kurgunun edebi olarak tam olarak nereye hizmet ettiğini çözebilmiş değilim.
Bu yıl okuduğum en zayıf yapıta çoktan denk geldiğimi düşünürken, bu kitap çıtayı her anlamda daha da aşağı çekmeyi başardı. Sayesinde listemin en alt sırası, uzun süre sarsılmayacak yeni "dip" noktasını bulmuş oldu.
İstisnasız her sayfada gözümüze sokulan "kaybolanları yiyoruz" vurguları, "tırnakları alınmış parmaklar" tasvirleri... Yazar, sırf bu sığ ve çiğ imgeleri metnin orasına burasına serpiştirerek korku edebiyatı yaptığını, atmosfer kurduğunu sanıyor sanırım. Atmosfer kurmaktan, kurgu derinliğinden ve mantıktan tamamen uzak; sadece okuyucuyu ucuz numaralarla irite etmeye çalışan koca bir reklam balonu.
SON NEFES
" Son Nefes" Havaya Karışmadan'ı bitireli birkaç dakika oldu ve masada öylece durmakta... Hala o bana ben ona bakışıyoruz.
Hadi gelin biraz detaya inelim...
Paul Kalanithi gencecik bir beyin cerrahı; kariyeri, idealleri, geleceğe dair tüm planları tıkırındayken hayatın bir anda nasıl değişebileceğini kendi bedeninde tecrübe etmekte.
Dördüncü evre kanser teşhisi konduğu an, 'doktor' kimliğinden çıkıp 'hasta' rolüne bürünmenin o sarsıcı ağırlığını o kadar dürüst anlatmış ki... Okurken insanı sürekli 'benim yerimde o olsa ne yapardım?' sorusuyla yüzleştirmekte. Ölüm kapıya dayandığında aslında hayatın ne kadar pamuk ipliğine bağlı olduğunu, bizim de boş yere neleri dert edindiğimizi o kadar net vurmakta ki yüze...
Kitapta öyle süslü, ağdalı cümleler aramayın; sadece bir insanın son nefesine kadar kendi gerçeğini arayışının, yaşama tutunma çabasının çıplak hali var. İnsanın içine oturan, sarsan ama aynı zamanda çok şey öğreten bir veda mektubu gibi adeta. Okuma bitimi içimde garip bir his uyandı. öylece kalakaldım. Okuyan varsa dertleşelim, çünkü bu hissi tek başına taşımak zor gelmekte en azından bana ağır geldi. En sevdiklerim hayattan yok olunca bu duygu BOŞLUK.... hep içimde
öylece kalıp hiçbir şey yazmadan geçmek isterdim... bu hissi yok saymak gibi...
Okuyun derim... YARINLAR ÇOK ACIMASIZ ÇÜNKÜ...
HOŞ BU GÜNLER DE BİR YARINDI
VE SEVDİĞİM İNSANLARIN HİÇ BİRİ YOK
ZAMANI VE ANI MUCİZE BİLİN SEVDİKLERİNİZE SAHİP ÇIKIN
KİTAPLA VE SANATLA KALIN
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi
İlk üç kitapta bir yerden sonra sürekli sevişmeleri sıksa da rahatsız etmiyordu ama bu kitap kabus gibi hissettirdi. İlk kısım hadi yine idare ederdi de ikinci kısım çok çok kötüydü emin olabilirsiniz. Konu çok iyi ama işlenişi kötü diyemiyorum işlenmiyor gibi çünkü sadece sevişiyorlar, iki kelime sohbet ettiler hop parmak, iki saniye bakıştılar hop bilmemne inanılmaz sıkıcıydı. Çift arasında arka planda normal bir iletişim varmış ama biz onu görmüyoruz Isabella bir sürü şey anlatmış ama yok biz onlar yerine sadece parmak okuduk. Seriye devam edip etmemek konusunda çok kararsızım sırf bu kitap yüzünden
Puan vermedi
Her millete bir devlet !
Yok Mazzini Hazretleri,
Bize gelmez o işler, biz istemeyik.
Biz bu coğrafyada her dönem
yekparça olduk, hep de öyle olacağız.
Yani işin özeti,
Hadi Mazzini, hadi hadi.
İşine bak sen. Buradan sana
Ve seni yetiştirenlere
bir şey çıkmayacak demek
En doğrusu olacak
Puan vermedi
Hem animesini
Hem de mangaları okumuş biri olarak,
Kira'ya kısa bir mesajım var :
Sendeki kafayı kuşa taksak ters uçar bilader.
Madem dünyayı
Daha iyi bir haline getirmeye ant içtin,
O zaman ne diye
İyileri de öldürüyon bilader.
FBİ ajanı abi
Raye Penber'i ve hanım hanımcık
Nişanlısını niye öldürdün.
Seni deli gibi seven
Kiyomi Takada ablayı niye öldürdün.
Hadi hepsini geçtim,
Babanı niye öldürdün bilader.
Bir karar ver,
İyi tarafta mısın Kötü tarafta mı ?
Sen bile kafanda bunu netleştirmezken,
Okur ve seyirci nasıl netleştirsin !
Yok o aslında
Gizli bir felsefe ve alt metin falan diye
Laf ebeliğine gerek yok.
Kira, hep Kira'dır ve hep öyle kalacaktır
İnsan en çok hangi yarasına ağlar?·128 syf.·
✯Bellisperennis✯ Hayatın ağır yaralarını taşıyan iki kalp bir araya gelirse ne olur?
Sanırım biri diğerinin yaralarını sarmaya çalışırken kendi yaralarını unutur.
İşte bu hikâye tam da böyle bir hikâye…
Nedenini tam olarak anlayamadığım bir şekilde, bu kitabı okurken deli gibi ağladım. Belki hikâye benim de yaralarıma dokundu biraz. Ya da İlknur gibi kaybolmak, etraftaki sahteliklerden uzaklaşmak, yok olmak istediğim içindir; bilmiyorum.
Hikâyede zaman 18.10’da kaldı öylece…
Peki ya senin hikâyende zaman hangi saatte durdu?
Tarık Tufan ve yine o muazzam kalemi… Anlatmak yetmez, okumak gerek.
Benden bu kadar. Hadi ben kaçtım…
Daima sevgiyle ve kitaplarla kalın, emi :)
9/10
2026 75. kitabı
✯Bellisperennis✯ Hayatın ağır yaralarını taşıyan iki kalp bir araya gelirse ne olur?
Sanırım biri diğerinin yaralarını sarmaya çalışırken kendi yaralarını unutur.
İşte bu hikâye tam da böyle bir hikâye…
Nedenini tam olarak anlayamadığım bir şekilde, bu kitabı okurken deli gibi ağladım. Belki hikâye benim de yaralarıma dokundu biraz. Ya da İlknur gibi kaybolmak, etraftaki sahteliklerden uzaklaşmak, yok olmak istediğim içindir; bilmiyorum.
Hikâyede zaman 18.10’da kaldı öylece…
Peki ya senin hikâyende zaman hangi saatte durdu?
Tarık Tufan ve yine o muazzam kalemi… Anlatmak yetmez, okumak gerek.
Benden bu kadar. Hadi ben kaçtım…
Daima sevgiyle ve kitaplarla kalın, emi :)