Çok beğenerek okumadım. Beni cezbetmedi .Kırk Hadisi Şerif üzerinden deneme tarzında yazılmış...Daha güzel hadis derlemeleri mevcut başka kaynaklardan okunabilir....
Her tanışmayı bir ayrılma say. /796. İnceleme
Bitti.
Bir kitabı bitirmiş gibi değil de dostlar sofrasında yemek yemiş gibiyim şimdi. Ve uzun zamandır böylesi güzel bir yemek yememiştim. Hiç bu kadar güzel insanı aynı kitapta görmemiştim. Bazı güzellikler vardır anlatamazsın, hangi cümleyi kursan eksik, hangi benzetmeyi yapsan yetersiz kalır. Yalnız insanlar mı, çocukluğumdan bildiğim mekânlara da gittim: “Kastamonu’dayız. Kalenin yamaçlarında, Ali Emre’nin doğup büyüdüğü ahşap ev. Uzakta, Dönüp Bakınca, Şarki, Yangın, Afife, Tay Huylu Gelinler ve Lirik Kızlar Konağı gibi o unutulmaz şiirlerin kaynağı.”
Öyle bir “hız ve haz” çağında yaşıyoruz ki biraz durup nefes almaya, etrafımızdaki güzellikleri görmeye vaktimiz kalmıyor. Dur! diyor İbrahim Tenekeci, yürüyerek varacağın birçok yere koşar adım yetişemezsin. 
Cahit Zarifoğlu düşüyor aklıma, “Bir ömür boyu koşarsın, yetiştiğin sadece nasibindir.” Çok da acele etmemeli, lezzetini ala ala, dost meclislerinden geçerek, şiir gibi kitaplardan içerek ilerlemeli. Tam da öyle bir arayıştaydı ruhum. Hani derler ya, “İlaç gibi geldin,” 
İbrahim Tenekeci, 
Hak Sahipleri onun on iki yıl boyunca bir klasörde biriktirdiği yazılarından oluşuyor. Bir insanın hayatına on iki yılda ne kadar güzel insan sığabilirse o kadar sığmış. Nasıl güzel yaşanırsa on iki yıl, öyle güzel yaşanmış!
“... dünyanın en iyi tarafı, bir gün bitecek olmasıdır.”
Daha kapağı açar açmaz 
Ahmet Hamdi Tanpınar çıkıyor karşıma, “Günün birinde, kendimi, edebiyattan başka bir işe yaramaz buldum,” diyor Yaşar Nabi’ye yazdığı bir mektupta. İşe yaradığı konuda en iyisi olduğunu bilmeden… “Dün annemin mezarına gittim. Kar yağıyordu.” İki cümle ile yerle bir ediyor Ahmet Kekeç, annemiz bize kar yağsa dayanamazdı değil mi? Oysa annesizlik de bir kar, yitiren kim varsa ağustosun sıcağında dahi yağıyor üzerine. Koşsaydım yetişirdim, diyor
Cahit Zarifoğlu düşüyor aklıma, “Bir ömür boyu koşarsın, yetiştiğin sadece nasibindir.” Çok da acele etmemeli, lezzetini ala ala, dost meclislerinden geçerek, şiir gibi kitaplardan içerek ilerlemeli. Tam da öyle bir arayıştaydı ruhum. Hani derler ya, “İlaç gibi geldin,” İbrahim Tenekeci, Hak Sahipleri onun on iki yıl boyunca bir klasörde biriktirdiği yazılarından oluşuyor. Bir insanın hayatına on iki yılda ne kadar güzel insan sığabilirse o kadar sığmış. Nasıl güzel yaşanırsa on iki yıl, öyle güzel yaşanmış!
“... dünyanın en iyi tarafı, bir gün bitecek olmasıdır.”
Daha kapağı açar açmaz Ahmet Hamdi Tanpınar çıkıyor karşıma, “Günün birinde, kendimi, edebiyattan başka bir işe yaramaz buldum,” diyor Yaşar Nabi’ye yazdığı bir mektupta. İşe yaradığı konuda en iyisi olduğunu bilmeden… “Dün annemin mezarına gittim. Kar yağıyordu.” İki cümle ile yerle bir ediyor Ahmet Kekeç, annemiz bize kar yağsa dayanamazdı değil mi? Oysa annesizlik de bir kar, yitiren kim varsa ağustosun sıcağında dahi yağıyor üzerine. Koşsaydım yetişirdim, diyorReklam
Dua,dua,dua...Kelime olarak bile beni rahatlatan bir kelime dua.
İnsanın acziyetini ortaya koyan, kimseye anlatamadığı dertlerini Rabbine anlatma imkanı, dermanın sadece O'nda olduğunu bilme rahatlığı, verdiği nimetlere şükrünü eda etme şekli, Allah'a yaklaşmanın en samimi yolu, yaşamımızdaki her şeye bir çözüm yolu dua. Çok büyük bir nimet.
Bolluk,refah anında ve mutluyken,sağlıklıyken O'nu unutmayıp şükrünü edince dar, zor ve hastalık gibi anlarda daha makbul olandır dua. ("Zor zamanlarında duasının kabulünü isteyen, rahat günlerde duayı çoğaltsın." Hadisi Şerif)
Ama insanoğlu işte, insan kelimesinin kökü bile "unutmak" olan bir varlık, günlük hayatta en kolay yapabileceğimiz bir ibadet aslında, unutmamamız gereken.
Bu yüzden duayı her zaman yeniden keşfetmeliyiz, dua bir ibadet, dua bir öğretmen, dua bir imtihan, dua bir istiğfar, dua bir tedavi, dua bir teselli...
İşte sevgili yazarımız @mecitomurozturk tüm bunlardan harika bir anlatım yönüyle ve içeriğiyle bahsediyor.
Mecit Ömür Öztürk'ün her kitabını, her yazısını büyük bir beğeniyle okuyorum. Dua ruhun bir isteği, kalbin bir eylemi. Eğer ruhunuzun daraldığını hissediyor ve bir çıkış yolu arıyorsanız yazarın tüm kitaplarını gönül rahatlığıyla önerebilirim. Gönül rahatlığıyla diyorum çünkü her kitabını bitirdiğimde o gönlüm bir rahatlıyor.
Kitapla,sevgiyle ve duayla kalın.
Sahabeden Abdullah b. Ömer r.a., Allah Rasulü s.a.v.’e karşı tam bir muhabbet rabıtası içinde idi. Medine sokaklarında ve yollarında Allah Rasulü’nün bastığı yerleri araştırırdı. O’nun izi üzerinde yürür, oturduğu yerde oturur, indiği yerde iner, girdiği yola girer, yaslandığı ağaca yaslanır, tuttuğu daldan tutar, namaz kıldığı yerde namaz kılar, O’ndan ne gördü ise onu yapardı. Kendisini görenler deli sanırlardı. O, Hz. Peygamber s.a.v.’in sevgi, hal ve ahlâkında kaybolmuştu. (Ahmed, Ebu Nuaym, Hakim, İbnu Sad)
Enes b. Malik r.a.’ın kalbi, Efendimiz s.a.v.’in hasretiyle öyle yanıktı ki: “O’nu rüyamda görmediğim hiç bir gece yok!” der ve ağlardı. (İbnu Saad)
Abdullah b. Abbas r.a., bir gece rüyasında Rasulullah s.a.v. Efendimiz’i gördü. Efendimiz’in: “Kim beni rüyasında görürse, uyanıkken de görecektir. Şeytan benim asli suretime giremez.” (Buharî, Müslim) hadisini düşündü. Rüyasını Efendimiz’in zevcelerinden Hz. Meymune r.a.’ya anlattı. O da Allah Rasulü’ne ait bir aynayı kendisine gösterdi. İbnu Abbas, aynaya bakınca aynada Allah Rasulü’nün suretini gördü. Kendini göremedi. (Suyutî, İbnu Hacer). Arifler, bu duruma, sevgilide fenâ / yok olmak, diyor ve o hali talebelerinin önüne bir hedef olarak koyuyorlar.
Hadisi şeriflerde buyuruldu ki “Bir saat tefekkür bazen bir sene ibadetten daha hayırlıdır.” (Suyutî, Camiu’s-Sağir, II/127; Aclûnî, I/310).
Onlar o kimselerdir ki, görüldükleri zaman Allah hatırlanır. ” (İbn-i Mace, ibn-i ebi’d-Dünya) mealindeki hadisi şerif gereğince kalpte Allah ‘in zikrine karşı sevgi meydana getirir. Rabıta da bir nevi tefekkür hâlidir.
Mevlana Celaleddin-i Rumi şöyle demiştir:
“Yalancı vasıtalar kul ile Allah-u Zülcelal arasında perde olurlar. Ancak enbiya ve evliyaya rabıta yapmak böyle değildir. Bilakis o rabıta perdeleri yırtıcı, alaka
Namazin huşusu
Kitap öncelikle İslam'ın 2.şarti olan namazın sadece bedenen yapılan bir ibadet olmayıp, ruhende bu ibadeti tam manasıyla yapmamız gerektiğini ayeti kerime , hadisi şerif ve mektubati seriften örnek lerle yapmamız gereken leri anlatıyor.Butun okurlara tavsiye ederim.
Rabbim tam manasıyla bu ibadeti yapabilmeyi nasip etsin inşallah
İnsanoğlu yüzyıllardır 'neden' ve 'nasıl' sorusuna cevap aramıştır. Kitapta klasik siyer yazımının dışına çıkıp şahsiyet merkezli bir anlatım yapılmış. Bu da insanın kendisine sıkça sorması gereken nasıl bir insan olmalıyım sorusuna O'nun gibi.. diyerek örnek alınmaya açık peygamberî ahlaka ışık tutulmuş.
Genel ana başlıklar Nebi Aleyhisselam'ın şahsiyeti, kulluğu, aile hayatı ve sosyal hayatından bahsedilmiş.Nebi Aleyhisselam'ın Şemaili ile başlanmış. Hadislerin kaynakları belirtilmiş bir çok hadisi şerif konu bağlamında anlatılarak bir bütün şeklinde sunulmuş bazen direk hadis metnine yer verilmiş. Yazarın bir kaç yerde tekrara düşmesinin yanı sıra genel akıcı ve anlaşılır bir dille yazılmış. Siyer alanında iyi ki okudum dediğim bir kitap oldu. Nebi Aleyhisselam'ın kritik noktalarda yaşadıkları psikolojik ve sosyolojik açıdan güzel tahlil edilmiş okuyucuya duyguyu iletebilmiş kanaatimce.
Rabbimizdem ebeden bizleri istikamet üzere yaşatmasını niyaz ederim. Tıpkı O'nun gibi.
Onların davasının, duasının sonu şudur:
"Hamd, âlemlerin Rabbi Allah'a mahsustur."
Reklam
Reklam