Kitle uysal bir sürü gibidir, başında bir efendi olmadan yaşayamaz. İtaate karşı öylesine bir susamışlık içindedir ki, ortaya çıkıp kendisini efendi ilan edecek herkese içgüdüsel bir boyun eğişle karşılık verir.
Bir gün en yaşlı (ve en ürkütücü) kâhin, deveciye neden bu kadar gelecekle ilgilendiğini sormuştu:
“Bir şeyler yapabilmek için” diye yanıtlamıştı deveci. “Ve olmasını istemediğim şeyleri tersine çevirmek için.”
“O zaman bu senin geleceğin olmaz ki.” diye yanıtladı kâhin.