Hakan Gürses
@hakangrss
Kendimiz
Antalya
Dünya, 1993
42 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Kalbim ki yıllardır iyiliğe abone
Nerede bir insan görse
Bırakır sevgi kuşlarını
Çünki o bağışlar yargıçlarını
Kendi yasalarını kuramayan yargıçlarını
Bilim ve tekniğe göre atom çağında yaşamamıza rağmen duygusal yönden ilkel çağda olduğumuzu, “kendimizi savunmak” için hala daha silah yaptığımızı, yaptığımız silahların neredeyse tüm dünya nüfusunu ilgilendirir hale geldiğini, insanların ağır kapitalizm dişlileri arasına sıkışıp aslında kendilere ait olmayan, gösterilen hedefler peşinde bir ömür koştuklarını, her toplumun insan olmanın doğal sonucu olan barınma, beslenme, giyinme gibi temel ihtiyaçları her bireye ekonomik kaygı duymayacağı şekilde sağlanması gerektiğini, bireyin daha fazlasını istemesi halinde çalışmak zorunda kalması gerektiğini, toplumsal uzlaşının bencilce sahip olarak değil emek sömürmeden hakça dağıtarak mümkün olacağını anlatıyor. Zihin açıcı.
Ekonomik sistemimiz insanı maddi yönden zenginleştirirken insanî yönden yoksullaştırmıştır. Batı dünyasının Tanrı’ya inanç, idealizm, manevi kaygı propagandalarına ve sloganlarına rağmen var olan
Ne var ki ben, kendimle ilgili bazı meseleleri hala çözebilmiş değilim. Rendekâr düşünüyor olmasından varolduğu sonucunu çıkarıyor. Ben de düşünüyorum, dolayisiyla varım, ama kimim? Galata'da, Yelkenci Han bitişiğinde ikamet eden Uzun Ihsan Efendi mi, yoksa bugünden tam üç yuz sekiz yil sonra, sözgelimi Izmir'de oturan mahzun ve şaşkın adam mı? Hangimiz düş ve hangimiz gerçek? Düşünüyorum, o halde ben varım. Düşünen bir adamı düşünüyorum ve onun, kendisinin düşündüğünü bildigini düşlüyorum. Bu adam düşünüyor olmasından varolduğu sonucunu çıkarıyor. Ve ben, onun çıkarımının doğru olduğunu biliyorum. Çünkü o, benim düşüm. Varolduğunun böylece haklı olarak ileri süren bu adamın beni düşlediğini düşünüyorum. Öyleyse, gerçek olan biri beni düşlüyor. O gerçek, ben ise bir düş oluyorum.
Reklam