Bir yapılacaklar listesi lazım. Aklına gelen her şeyi önce oraya yaz ve detaylıca planla. Ama en mükemmel şekilde planla ki uygularken herhangi pürüzle karşılaşmayasın. Listeni oluşturduktan sonra
Raskovnikov’un suçu neden işlediği konusunda hala kafamdaki düşünce netleşmedi. O da o kadar gerekçe içinde kaybolmuştu bence… Kitap Raskovnikov’un vicdani sorumluluğunu nasıl taşıdığını iliklerimize kadar hissettiriyor. Anlık delirmeler, ağzından kaçırmalar, kendinden geçmeler, kötü rüyalar ve en kötüsü ise herkesin her şeyi bildiğine ancak kendisine rol yapıldığına dair paranoya (!). İtiraf etmek dünyanın en rahatlatıcı hissi olabilir. Gerçekten çok güzel bir büyüme adımı. İtiraf ile afişe ederiz kendimizi, duyururuz eksikliğimizi aynamıza. Romanda da gerçekten öyle oluyor. Svidrigáilov, Raskolnikov'un suçunu itiraf edememiş başka bir versiyonu gibi... Raskolnikov, suçunu itiraf ederek ölmekte olan kişiliğini yeniden diriltmiş, sevgi temelli yeni bir dünyaya kendini doğurmuştur. Ancak biz bunu okuyamıyoruz çünkü başka bir öykünün konusu...