Hakan Gürses
@hakangrss
Kendimiz
Antalya
Dünya, 1993
42 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
İnsanın Anlam ArayışıDüşünce
Yazarın ikinci dünya savaşı esnasında toplama kampında yaşadıkları, ölümden dönüşleri üzerine hissetikleri, hayata ve insanlara karşı bakış açısıyla ilgili otobiyografik bir yerden başlıyor. Didaktik
yarattığımız hapishaneDüşünce
Puan vermedi·279 syf.··
2022 14. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 03 Temmuz 2022 01:07
·Kitap bir süredir kitaplığımda duruyordu. Okumak için beklettiğime çok pişman oldum. Hayata ölüme, sözcüklere, özgürlüğe, 'an'a ,hayat amacına, otorite ve bireyler arasındaki iktidar ilişkilerine dair zihnimdeki düşüncelerin derli toplu halini gayet sade ve anlaşılır şekilde kitapta gördüm. Kitap sanki toparlayamadığım ve bir yerlere bağlayamadığım fikirlerimi ayna tutarak keşfetmemi sağladı. Hala çıkış yolunu anlayabilmiş değilim, anladığım gün gelip bu yoruma ekleyeceğim. Ayrıca kitapta bölümler arası geçişlerde kullanılan görseller çok etkileyiciydi. Kitabın sonlarına doğru görselleri internette aratarak hikayelerini öğrenmek aklıma geldi, bir kısmını öğrenme fırsatım oldu. Çok etkilendim.
Ölüm unutkanlığıDüşünce
Sonsuza dek yaşayacakmışız gibi davrandığımızdan, her birimizin içinde var olan doğum ve ölüm sürecine ilişkin açık seçik bir bilince sahip olmadığımızdan, gösterinin sonsuza denk süreceğini düşündüğümüzden, özgür olmayı beceremiyoruz. Özgürlük uğruna girişilen her türlü çabayı, derhal bir ölüm duygusu izler. Özgürlük, istediğimiz herhangi bir şeyi, her şeyi düşlemek ve yapmak demektir: Sorulmamış soruları sormak, yapılmamışı yapmaya cüret etmek, bilinmeyenin peşinde koşmaktır. Tehlikeli bir serüvendir bu. Tehlikenin en ucunda ölüm vardır. Özgürlük aynı zamanda, korkuyla birlikte yaşamak, korkmak ama yine de yoluna devam etmek demektir. İnsan korkuya yenildiği zaman, eyleme geçmekten ve hayallerinin peşinden koşmaktan korktuğu zaman, özgürlüğünü yitirir. Korkmak normaldir. Ama korkuya teslim olmak, düşünmekten ve soru sormaktan vazgeçmek zorunda değiliz. Ölümü ya da tehlikeyi hatırlamak, özgürlüğümüzü hatırlamak demektir. Bu özgürlüğü kullandığımızı, özgür olma işiyle uğraştığımızı bilmek demektir. Bunun dışındaki her türlü duygu sahte bir güven duygusudur.
