Cemil'in bütün gün evde ruhsal söküklerle uğraştığını biliyordu Nazlı. Ev, iplik parçalarıyla kırpıklarla dolu oluyordu, iki ucu bir araya getirilememiş hatıralarla ve partal fikirlerle. Yaşamak bu küçük evde de eksik kalıyordu; elli dört metrekare içinde Cemil' in yetişemediği, tamamlayamadığı şeyler vardı. Sessizlik vardı. Hissettiği şeyi tam o anda kimseye söyleyememiş Cemil'in kuytuya köşeye bıraktığı sessizlikler, yutkunmalar ve toz.