♛hakan♞kutlu♛
@hakankutluu
⚝ Nullius In Verba!
Deniz ♡ Mahir ♡ Hüseyin ♡ Sinan
Engineer
19May19
✰Andromeda✰
5447 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Epinomis - Platon
Platon'un tüm eserlerini okudum sanıyorken, kontrol ettiğimde bu eserini okumadığımı fark ettim, bir çırpıda okudum zira çok kısaydı lakin içerik olarak dolu dolu bir eserdi. Bu kez başrolde Sokrates’in olmaması beni şaşırttı.
Günümüzden yaklaşık 2400 yıl önce yaşamış bir filozofun ufuk açan düşüncelerini okumak her zaman ki gibi büyük keyifti. Bilgelik yolunda ilerlemek isteyen herkesin Platon’un tüm eserlerini okumasının önemli olduğunu düşünüyorum.
Herkese keyifli okumalar.
Kitaba 8.1/10 puan veriyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Eğitimimizin Sahte İlkesi ya da Hümanizm ve Realizm
41 sayfalık bir kitap. Açıkçası, site okurlarının bu kitaba 9.3 puan vermesine şaşırdım. Benim kanaatimce 7 puanı geçmeyecek bir eser. Kitabın tek avantajı kısa olması, alıntı paylaşılmazsa yaklaşık 1 saatte bitirilebilir. Okumayı düşünenlere tavsiye etmiyorum.
Kitaba 7.0/10 puan veriyorum.
Tractatus Logico-Philosophicus - Ludwig Wittgenstein
Yazar bu eseri 1. Dünya Savaşı sırasında henüz 25 yaşındayken cephedeyken yazmış. Büyük dehaların ortak özelliği, genellikle 25 yaş civarında en önemli fikirlerini, eserlerini ortaya çıkarmış oluyorlar.
Wittgenstein, düşüncelerini kitap boyunca madde başlıkları şeklinde açıklamış. Normal kitaplar gibi hızlıca okuyup geçilecek bir kitap değil, o yüzden her söz hakkında ayrı ayrı düşünmek gerekir. Kitabın çevirmeni 
Oruç Aruoba'nın çeviri performansını çok başarılı bulmadım. Wittgenstein’ın ifadelerinin daha net ve anlaşılır aktarılması gerekirdi, çünkü felsefi metinler ne kadar açık olursa, o kadar anlaşılır ve etkileyici olur.
Örneğin, "Dilimin sınırları, dünyamın sınırlarını imler" şeklindeki çeviri yerine, "Dilimin sınırları, dünyamın sınırlarıdır." diye çevirse daha yerinde olurdu. Keza, "Üzerine konuşulamayan konusunda susmalı." yerine, "Söz edilemeyen şey hakkında susmak gerekir." gibi daha açık çeviriler yapılsaydı, kitabın daha kolay anlaşılacağını düşünüyorum.
Kitap kısaca "Dünya nesnelerden oluşur, dil bu nesneleri imgeler, ama bazı şeyleri söyleyemeyiz, felsefe ise dilin sınırlarını anlamamıza yardım eder." düşüncesini anlatmaya çalışmış.
Felsefeye meraklı okurlar için tavsiye edebilirim.
Kitaba 8.4/10 puan veriyorum.
Oruç Aruoba'nın çeviri performansını çok başarılı bulmadım. Wittgenstein’ın ifadelerinin daha net ve anlaşılır aktarılması gerekirdi, çünkü felsefi metinler ne kadar açık olursa, o kadar anlaşılır ve etkileyici olur.
Örneğin, "Dilimin sınırları, dünyamın sınırlarını imler" şeklindeki çeviri yerine, "Dilimin sınırları, dünyamın sınırlarıdır." diye çevirse daha yerinde olurdu. Keza, "Üzerine konuşulamayan konusunda susmalı." yerine, "Söz edilemeyen şey hakkında susmak gerekir." gibi daha açık çeviriler yapılsaydı, kitabın daha kolay anlaşılacağını düşünüyorum.
Kitap kısaca "Dünya nesnelerden oluşur, dil bu nesneleri imgeler, ama bazı şeyleri söyleyemeyiz, felsefe ise dilin sınırlarını anlamamıza yardım eder." düşüncesini anlatmaya çalışmış.
Felsefeye meraklı okurlar için tavsiye edebilirim.
Kitaba 8.4/10 puan veriyorum.Düşüncenin Çağrısı
Bu eser, Immanuel Kant, Arthur Schopenhauer ve Martin Heidegger’in “düşünce” kavramı üzerine yazılarının derlendiği bir felsefe metinleri derlemesidir ve Say Yayınları tarafından yayımlanmıştır. Başlangıçta kitabı, Schopenhauer’a ait sanarak okudum, çünkü eser onun kitapları arasında yer alıyor :)
Kitabın çevirmeni ve derleyeni 
Ahmet Aydoğan, 16 sayfalık oldukça tatmin edici dolu bir ön söz kaleme almış, açıkçası uzun zamandır okuduğum en iyi ön sözlerden diyebilirim, o yüzden ön sözden birçok alıntı paylaştım. Devamında Schopenhauer’un 20 sayfalık “düşünce” üzerine makalesi yer alıyor. Bu makale de oldukça başarılı ve zengin içerikliydi, bu kısımdan da birçok alıntı paylaştım.
Buna karşın, Martin Heidegger ve Immanuel Kant’ın makaleleri beni pek tatmin etmedi, bu kısımdan alıntı paylaşmadım.
Özetle, kitabı okumak isteyenlere ilk 43 sayfayı okumalarını tavsiye ederim. Geri kalan bölümler, kayda değer bilgi sunmuyor. Eğer sadece bu ilk kısım olsaydı kitabı 8.9 puanla değerlendirirdim, fakat tüm kitabı göz önüne aldığımda, 7.8 puan uygun görünüyor.
Felsefeye meraklı okurlar için tavsiye edebilirim.
Kitaba 7.8/10 puan veriyorum.
Ahmet Aydoğan, 16 sayfalık oldukça tatmin edici dolu bir ön söz kaleme almış, açıkçası uzun zamandır okuduğum en iyi ön sözlerden diyebilirim, o yüzden ön sözden birçok alıntı paylaştım. Devamında Schopenhauer’un 20 sayfalık “düşünce” üzerine makalesi yer alıyor. Bu makale de oldukça başarılı ve zengin içerikliydi, bu kısımdan da birçok alıntı paylaştım.
Buna karşın, Martin Heidegger ve Immanuel Kant’ın makaleleri beni pek tatmin etmedi, bu kısımdan alıntı paylaşmadım.
Özetle, kitabı okumak isteyenlere ilk 43 sayfayı okumalarını tavsiye ederim. Geri kalan bölümler, kayda değer bilgi sunmuyor. Eğer sadece bu ilk kısım olsaydı kitabı 8.9 puanla değerlendirirdim, fakat tüm kitabı göz önüne aldığımda, 7.8 puan uygun görünüyor.
Felsefeye meraklı okurlar için tavsiye edebilirim.
Kitaba 7.8/10 puan veriyorum.Şiirler - Pablo Neruda
Pablo Neruda'dan okuduğum ilk şiir kitabıydı. Şiirin sanırım makus talihi bu, çeviri olunca tüm büyüsünü kaybediyor, bu yüzden çok geçmedi bana. Ancak büyük ustanın devrimci ruhunu yine de hissettim.
Kitap dışından Neruda ve Nazım Hikmet arasındaki bir anekdotu paylaşayım....
Dünya Barış Konseyi 22 Kasım 1950'de Nazım Hikmet'i, Pablo Picasso, Paul Robeson, Wanda Jakubowska ve Pablo Neruda ile birlikte Uluslararası Barış Ödülü'nü layık gördü. Nazım Hikmet cezaevinde olduğu için törene katılamadı. Bu yüzden ödülü onun adına sahnede Pablo Neruda aldı.
Kitaba 7.7/10 puan veriyorum.
Pablo Neruda'dan okuduğum ilk şiir kitabıydı. Şiirin sanırım makus talihi bu, çeviri olunca tüm büyüsünü kaybediyor, bu yüzden çok geçmedi bana. Ancak büyük ustanın devrimci ruhunu yine de hissettim.
Kitap dışından Neruda ve Nazım Hikmet arasındaki bir anekdotu paylaşayım....
Dünya Barış Konseyi 22 Kasım 1950'de Nazım Hikmet'i, Pablo Picasso, Paul Robeson, Wanda Jakubowska ve Pablo Neruda ile birlikte Uluslararası Barış Ödülü'nü layık gördü. Nazım Hikmet cezaevinde olduğu için törene katılamadı. Bu yüzden ödülü onun adına sahnede Pablo Neruda aldı.
Kitaba 7.7/10 puan veriyorum.