Halit Emre
@halitemre
Sadece sanatın var olduğu bir dünyada yaşamak isteyen sıradan bir ölümlü…
Yüksek Lisans
Ankara
Gaziantep
58 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Sarsıcı Duygular…Edebiyat
Öncelikle şunu belirtmeliyim ki kitabı okurken çoğu yerinde gözlerim dolu dolu oldu ve ağlamamak için kendimi zor tuttum. “Şeker Portakalı”nı okuduğumda ergenliğe yeni girmiş bir çocuktum ve o eserde de benzer duyguları hissetmiştim. Son zamanlarda duygusal olarak beni bu kadar sarsan bir eserle karşılaşmamıştım. Yazar duyguları size geçirme konusunda o kadar başarılıydı ki, roman kahramanları ile birlikte üzüldüm veya güldüm. (Tabi burada çevirinin başarısını da es geçmemeliyiz diye düşünüyorum.) Eser, hayatın kendisini çok canlı bir şekilde bizlere yansıtıyor. Savaşlar, ölümler, doğumlar, siyasi düzenlerin değişimi, sosyal statü… Hepsini hissedebiliyorsunuz. Okuyuculara ufak bir tavsiyem olacak; bu eseri tek seferde okuyunuz. Benim gibi 2-3 parça şeklinde okumaktansa tek seferde okursanız eserden daha fazla verim alabilirsiniz diye düşünüyorum. Tabi gireceğiniz depresyon ve üzüntüden ben sorumlu değilim onu da burada belirteyim :) İyi ki tanışmışız ve kendi sivri karakter hatlarımla beni yüzleştirmişsin diyebileceğim bir eser. Sizi sevenleri üzmeyin. Her anının tadını çıkartın. Sadece bir hayatımız var ve en büyük zenginliğimiz bizi sevenler.
Reklam
Köyün batı yakasına vardığımda, Youqing’in mezarı başında otururdum. Gece gökyüzü kapkara olurdu ve ben ölmüş oğlumla konuşurken rüzgar usul usul yüzüme doğru eserdi. Kelimelerim, sanki benim ağzımdan çıkıyormuş gibi, rüzgarla beraber uçup giderdi. Gece yarısına kadar orada oturur, sonra eve dönerdim.
Araştırarak inanmalıAlıntı
En nihayetinde, her inanan kendi inancının uygun ve de hakiki olup olmadığını sorgulamak zorundadır.
Parça Parça ÖykülerAlıntı
Öncelikle yazdığım denemeleri okuyan ve bana yorumlarında şiddetle “Çehov” okumamı tavsiye eden insanlara sonsuz teşekkürlerimi sunarım. Zaten burada, yazarın kaleminin ustalığından bahsetmeye gerek yoktur diye düşünüyorum. Sahneleri, adeta hayal gücümde bir ressam yeteneğiyle inşa ediyordu. Birbirinden bağımsız öyküler barındırdığı için de okuduğunuz kitabın yanına ek bir kitap olarak da okuyabilirsiniz. Sadece kitabın adını hak edecek öykü “Köpeğiyle Dolaşan Kadın” mı olmalıydı, bilemedim doğrusu. Belki de beni derinden etkileyen başka öyküler olduğu için o öykü arka planda kalmış olabilir. Pişman olmayacağınız, sıkılmayacağınız bir eser.
Reklam