Kaldı elimde üç-beş mektup,
Üç-beş yaşam.
Bir onları da açsam okusam
Önceki yaşamları unutup
Ya beklesen, ya da gidip arasam.
Ne bir iz geliyorum deyendeb,
Ne de gel yazandan.
Bunları düşünüp dururken
Bir yaşam daha gitti elimden
Başkalarınca saklamak varken
Ama ben umudluyum bundab;
-Yüzümdan, gözümdeb belli-
Umudu umudumla harcadığımdan..
Bundan sonra belki
Bir yaşan daha çıkar mektubumdan.