arca koş
@hammqq
Zavallı itin tekiyiz işte, ne bakıyorsun.
24 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Stendhal'in rezil romanıDüşünce
Puan vermedi
Öncelikle, roman hakkında uzun uzadıya konuşma niyetim yok; yazdıklarım sadece aklımdan geçen bir niteliğin burada aksetmesinden ibaret olacak.
Yahu! Yahu! Bu nasıl bir edebi faciadır? Nasıl bu kitaba sayfalarca övgüler dizilmiş, aklım almıyor!
Kitabın, içeriğini anlatış şeklinden tamamen bağımsız olarak, feci, kabul edilemez bir kusru mevcut: Kitaptaki bölümlerden hiçbiri bir bütünlük oluşturmuyor! Neden peki? Çünkü Stendhal efendi, bölümleri birbirine bağlarken empirik gerçekliği görmezden gelmiş! Anlamayanlara şöyle ifade edeyim: Kitapta bölüm geçişlerinde olaysal bir sürererlilik olmadığından, romandansa bir resime dönmüş çıkan iş. Bir bölüm bakıyorsunuz bütün karakterler farklı yerlerde, sonraki bölüm yine farklı yerlerde! Bunun üsluba olan etkisiyse daha kötü, tüm kitap tamamen tasvirden ibaret olmuş; anlatıya kendiniz şahit olmaktansa, o anlatıyı anlatan birini dinliyor gibisiniz; şikayetim tasvirlerin sıklığında değil, parmak basarım!
İçeriksel olarak yine beklentimi karşılamadı, ama nedenini yazmakla uğraşmayacağım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tatar Çölü için kısa bir yergi 4/10Edebiyat & Roman
Puan vermedi
katiyen iyi bir roman değil çok fazla sıkıntısı var
225 sayfa bu tarzda bir kitap için bu üslupla kesinlikle aşırı fazla buzatti kitaptaki donukluğu üsluba da uyarlayarak bir tür ''durgunluk'' illüzyonu vermeye kalkmış ve bunu başarmış
ama kitabın temposunu bu durum o kadar çekilmez kılmış ki heyecanlıymış gibi duran olaylarda dahi tepki veremiyorsunuz bir an önce geçip de bitsin istiyorsunuz
üstüne kitapta çok ağır bir perspektif problemi var buzatti ne yapmaya çalışmış anlamadım açıkçası bir anda drogo ve onun bastiani'de yaşadığı değişim ve süreci konu alırken kitap ortasında drogo'yu adeta kitaptan itmeye çalışıp bastiani'nin atmosferini yansıtmaya koyuluyor
yetmediği gibi kitapta kullanılan dil çok yavan ve kütük aynı kelimeler defalarca kullanılıp inanılmaz rahatsız edici gelmeye başlıyor bir noktadan sonra belki bu çeviriyle alakalı bir sorundan kaynaklıdır tam bilemiyorum
içeriksel olarak da kitapta herhangi bir derinlik yok bir tür gelmeyen bekleyiş veya çaresizlikten ve monotonluktan olanaksıza sarılanların öyküsü anlatılmaya çalışılmış ama kitap bunu bir bağlamda anlatmaktansa tasvir etmeye o denli kasmış ki konunun hiçbir çarpıcılığı kalmamış halihazırda üslup yüzünden çekilmez olan kitap iyice can sıkıcı olmuş
190 sayfa katlanabildim hiçbir koşulda tavsiye etmiyorum inanılmaz sıkıntılı bir eser
Bozkır kurdu üstüne bir iki kellam
Hermann Hesse Çok çok az kitaba kitabı bitirmeden önce yazarım ama bu kitap kusurlarından ve başarılarından mütevellit konuşulmayı hak ediyor
Hesse diğer romanlarında üsluben çok matah bir yazar olmayıp yapısal bir bütünlükle romanlarını çok yüksek seviyelere çıkartsa bile geç dönem işlerinden biri olduğundan sanırsam iki anlamda da sıkıntılı bir bir iş çıkartmış
öncelikle bunun bir inceleme olmadığını anlamayacak akli edimleri yetersiz kişilere söyleyecek bir lafım yok artık anlamışlardır zaten
gözüme çarpan bu kusurlardan en baskını kurgusal yetersizlik demek doğru olur en nihayetinde yazdığı şey bir roman deneme değil dostoyevski bile düşüncelerini aktarırken bu denli bir tembelliğe kalkışmıyor çünkü hesse bildiğiniz deneme yazıp roman süsü vermeye kalkmış roman yazmaya uğraşmamış
kitap deneme bağlamında bir değerlendirmeye alınıp safi içeriksel değerlendirmeye tabi tutulacak olursa ise ortada edebiyatın zirve işlerinden bir tanesi var hesse çizmek istediği insan profilini çok güzel bir şekilde soyutlamış ve bunu nesnelleştirip gerekçelendirmiş üstüne de bu profilin bir soyutlama olduğunu irdelemiş
ama bu kitabı bir roman olarak değerlendirmeye alırsak ortada çok bariz kusurlar var birincisi bu profil soyutlamasının refleksif doğasını irdelemediğinden sonuç olarak anlatısı edebi çekiciliğini iyiden iyiye yitirtmiş yetmediği gibi kitabın bir kısmındaki düşünceleri adeta bütüncül olarak gereksiz kılmış
ikinci en büyük kusur ise romandaki yapısal bozukluk post modern roman olduğunun bilincindeyim de abi bu nasıl bir yapı gözünü seveyim siddhartha ve çarklar arasında ne kadar enfes bir yapı kurmuşken bu kitapta resmen birbirine uymayan parçaları zorla birbirine yapıştırmaya çalışıp başarısız olmuşsun anlatıyı kesip ana karaktere geçip bir daha anlatıyı kesmeninDüşünce
Hermann Hesse Çok çok az kitaba kitabı bitirmeden önce yazarım ama bu kitap kusurlarından ve başarılarından mütevellit konuşulmayı hak ediyor
Hesse diğer romanlarında üsluben çok matah bir yazar olmayıp yapısal bir bütünlükle romanlarını çok yüksek seviyelere çıkartsa bile geç dönem işlerinden biri olduğundan sanırsam iki anlamda da sıkıntılı bir bir iş çıkartmış
öncelikle bunun bir inceleme olmadığını anlamayacak akli edimleri yetersiz kişilere söyleyecek bir lafım yok artık anlamışlardır zaten
gözüme çarpan bu kusurlardan en baskını kurgusal yetersizlik demek doğru olur en nihayetinde yazdığı şey bir roman deneme değil dostoyevski bile düşüncelerini aktarırken bu denli bir tembelliğe kalkışmıyor çünkü hesse bildiğiniz deneme yazıp roman süsü vermeye kalkmış roman yazmaya uğraşmamış
kitap deneme bağlamında bir değerlendirmeye alınıp safi içeriksel değerlendirmeye tabi tutulacak olursa ise ortada edebiyatın zirve işlerinden bir tanesi var hesse çizmek istediği insan profilini çok güzel bir şekilde soyutlamış ve bunu nesnelleştirip gerekçelendirmiş üstüne de bu profilin bir soyutlama olduğunu irdelemiş
ama bu kitabı bir roman olarak değerlendirmeye alırsak ortada çok bariz kusurlar var birincisi bu profil soyutlamasının refleksif doğasını irdelemediğinden sonuç olarak anlatısı edebi çekiciliğini iyiden iyiye yitirtmiş yetmediği gibi kitabın bir kısmındaki düşünceleri adeta bütüncül olarak gereksiz kılmış
ikinci en büyük kusur ise romandaki yapısal bozukluk post modern roman olduğunun bilincindeyim de abi bu nasıl bir yapı gözünü seveyim siddhartha ve çarklar arasında ne kadar enfes bir yapı kurmuşken bu kitapta resmen birbirine uymayan parçaları zorla birbirine yapıştırmaya çalışıp başarısız olmuşsun anlatıyı kesip ana karaktere geçip bir daha anlatıyı kesmenin