allah belanı versin nabokov bak hayasızlığı bırakarak söylüyorum bunu bu kitabı niye yazdın lan? niye yazdın diyelim diye mi kitapta hiçbir altmetin aramayın çünkü gerçekten belirgin düzeyde hiçbir almetin yok 360 sayfa hasta bir manyağın küçük kızlar üzerindeki fantezilerini soyut olarak dinliyorsunuz sonrasında da bunları uygulamasını izliyorsunuz hadi derim ki bunu bir bağlamda çekici kılan bir şey var bir katilin adam öldürmesindeki sonra ne olacak dedirten merak gibi ama burada o da yok kitap daha ilk sayfalarından o kadar çekilmez ilerliyor ki tamam abi tasvir ve betimleme yeteneğin gerçekten büyük yazarlara taş çıkartır da derdinin tamamı buysa şiir yazsaydın kurgu bu kadar tıkanıkken akıttığın tasvirler o kadar banel gelmeye başlıyor ki bir noktadan sonra kitabı kapatmamak için kendimi zor tuttum amaçladığın şeyi de biliyoruz bizi bu adamın hastalıklı zihnini keşfediyorken bir yandan bunun dehşetinin getirdiği merakla devam kitaba etmememizi istiyorsun da ikimiz de adamın kızın ırzına geçeceğini bildiğimizden hiçbir ilginçlik kalmıyor ve ayrıca bunun için s*ktimin hikayesinde bir şeyler olması gerekmez mi sence de? bu iki salağın allanıp pullandırdığın salakça ilişkisi dışında oturup saatlerce hani iç monologlarla karakter anlatımı sürdürsen ona dahi razıyım kitabın ilk bölümünün %60 ı tasvirse %40 ı olay örgüsü ve karakterlere ayrılmış hani birde bunu diyen adam altın çağ rus yazarlarına 2.sınıf yazar bozuntusuymuş gibi muamele yapıyor abi lütfen bir git şuradan kimsenin asabını bozma 0 veriyorum sıfır o harfi gibi bir sıfır okumaya dayanılacak gibi değil ulan hugo ve balzac beni bu kadar sıkmadı edebiyata senle başlayan adam okumayı işkence yöntemi sanar hadi görüşürüz
ulan ben mi anlamıyorum diye bu herifin yazdıklarını diye gittim analiz ede ede kendimce inceleme yazdım yok ama arkadaş gerçekten oyunları beş para etmez ne vanya dayı ne martı ne vişne bahçesi şimdi gelip dicek kesin birileri aptal herif bir yüzyıldır edebiyat eleştirmenlerinin en iyi saydığı tiyatro oyunlarına ne hakla kötü dersin basbayağı derim abicim bir kere çehovun ne öyküleri ne de oyunları karakter veya kurgu bazlı değiller -bazı öyküleri öyle bu arada ama çoğunluğu değil- adamın hikayeyi işleyiş şekli çok iyi olduğundan seviliyor aynı adamdan bu derece rezil oyunlar nasıl çıkıyor anlamış değilim şimdi geliyorum niye bu kadar saydığıma adam derdini anlatamıyor yok yani gerçekten anlatamıyor bir oyun yazıyor tamam tema belli ama bu kadar çok karakter bu kadar çok karakterin hikayeleri nasıl bir oyuna sığsın olum adam bulandırdıkça bulandırıyor çorbaya çeviriyor oyunu resmen anlat derdini 4 5 kilit karakterle dinleyelim olsun bitsin sen niye oturup 4 5 karakterin de derdini anlatmakla uğraşıyorsun oyunlarında zaten kurgu yok herifin tamamen durum odaklı gerçekleşen olaylar için olan tek build up karakterin diyalogları eylemleri değil yahu birde oyunlarının arkasında yatan bir fikir yok bir şeyler anlatmak istiyor ama sadece anlatmakla yetiniyor adamın kendisi yok oyunda karakter olarak ortaya çıkmıyor oyunda -burada bahsettiğim çehovun kendi davranışlarını ruh halini oyuna yansıtması değil fikirlerini oyuna yansıtması en basitinden ahlak yoktur! demek gibi kendisi bu toplara hiç girmiyor zaten her oyununda her türden herif var bir tane çakıyor yarı nihilist bazarov bozması bir herif oldu bitti sana ahlak yok- üstüne adam her oyununda tema olarak benzer şeyleri basıp basıp duruyor tamam bir kere okuyunca kötü gelmiyor ama hem ivanov hem orman cini hem vanya dayı
Victor Hugo
gelmiş geçmiş en balon yazarlardan biridir kendisi yazdığı kitapların %90 ı daha fazla para kazanmak üzerinedir ne tekniği düzgündür ne okuması rahattır ne de döneminin ötesinde düzgün bir düşüncesi vardır anca bir idam mahkumunun son günü kitabı idare eder kalanı bırakın okumayı kitaplıkta tutmaya bile değmez