"FELSEFE", işte öyle bir sözcük ki, her şeyden önce, emekçilerin pek çoğunda hiç de güven uyandırmaz. Emekçiler der ki, filozof, ayakları yere basmayan kimsedir. Yiğit insanlar "felsefe yapmaya" çağırmak, belki de onları ip üstünde bir cambazlık gösterisine çağırmak gibi bir şeydir diye dü-şünürler. Bu gösteriden sonra başımız dönecek...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
SIK SIK şöyle denir: Georges Politzer her seyden önce Gülüştür. Meydan okumanın Gülüşü; başkaldırmanın değil, devrimcinin Gülüşü; anarşistin değil, tarihin mahkumiyet hükmünden kurtulmak için eski dünyanın güçleriyle açıkça alay eden marksistin Gülüşü. Zincirler içinde, Pucheu'nün karşısında, Gestaponun işkenceleri içinde bile, galip gelenin Gülüşü; infaz mangasının karşısında, galip gelenin Gülüşü.
Işte bak! Artık onun adına halkla ortaksın ve sen erdeminle, halktan ve sürüden biri oldun! Şöyle deseydin keşke: "dilegelmez ve adsızdır o gönlüme acı ve tat veren, karnımın da açlığı olan." Ko erdemin, adların senli benli olamayacağı bir yüksekliğe dursun ve ondan söz açman gerekirse, kekelemekten utanma. Şöyle konuş ve kekele: "Bu benim iyimdir, budur sevdiğim, böyle hoşuma gidiyor o, ancak böyle istiyorum iyiyi. Tanrı yasası olarak istemiyorum onu, insan buyruğu ya da gereği olarak istemiyorum onu: o benim için, yerötesi ülkeler ve cennetler yolunun işareti olmayacaktır. Yersel bir erdemdir benim sevdiğim: kurnazlık azdır onda, hele ortak us daha da azdır. Ama bu kuş, yuvasını benim yanımda kurdu: bu yüzden onu sever, okşarım, — işte yanımda kuluçkaya yatmış altın yumurtaları üzre." Böyle kekelemelisin işte ve erdemini övmelisin. Tutkuların vardı bir zamanlar ve onlara kötü derdin. Oysa yalnız erdemlerin var şimdi: bunlar senin tutkularından ürediler. En yüksek ereğini bu tutkuların bağrına sunmuştun: der- ken senin erdemlerin ve sevinçlerin oldu bunlar. İster öfkeliler, ister şehvetliler, ister bağnazlar, ister kinci- ler soyundan ol. Sonunda bütün tutkuların erdemlerin oldular, bütün şey- tanların da meleklerin. Mahzeninde azgın köpeklerin vardı bir zamanlar: ama bun- lar, sonunda kuşlar ve sevimli türkücüler oldular. Ağılarından kaynattın kendi iksirini sen; ineğini, derdi sağ-dın, — memesinin tatlı sütünü içiyorsun şimdi. Ve senden artık kötülük doğmaz, meğerki erdemlerinin çatışmasından doğan kötülük ola..
Sayfa 48
...ve o, benim için bir demet taze çiçekti adeta, çöplüğe atılmıştı.
Sayfa 22
Fakat onun sözleri doğru olmasa, kelimeleri, manasız şekilde yan yana getirilmiş hecelerden ibaret olsa bile gene dayanılmayacak kadar tesirliydi. Bir damarını keserek kanını dışarı akıtan bir adam da ancak bu kadar içini verebilirdi.
