Harun Ceylan
@harun_cyln58
"En uzun yoldur insanın içi..."
Şu anda okuduğu kitaplar
Anlamakta Zorlandığım Potansiyeli Harcanmış Bir Kitap
Bu kitabı zorla okuyarak bitirdim. Kitabın fikri güzel ama anlatış biçimi ve kurgusu berbat. Bir sahne oluyor, bir olay yaşanıyor ama insanın zihninde canlanmıyor. Sürekli şu an tam olarak ne oluyor? diye düşündüm.
Bunda çevirinin de etkisi olduğunu fikrindeyim. Bazı cümleler bana çok akıcı gelmedi. Hikayenin içinde kaybolmak yerine ne anlatılmak istendiğini çözmeye çalıştım. Halbuki kitabın ortaya attığı fikirler ilginç gözüküyordu. Son sayfaya geldiğimde hikayeyi bitirmiştim ama sanki kitabı tam yaşamamış gibiydim.
Harun Ceylan
Mahir hocam inceleme yazınız hatta incelemenin üzerine birde eleştiri yapmanız bu kitap üzerinde ki soru işaretlerimi giderdi. Teşekkür ederim kaleminize sağlık.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Tanrım, bu adamı kitapları dışında hiçbir şey mutlu etmemiş, hiçbir şey ilgilendirmemişti.
Harun Ceylan
💯
Varoluşsal yanlızlık
Mahir Taşkıran teşekkür ederim ☺️
“Belirli bir zamanda, arkamızda bir kapı kapanır, kapanır ve bir şimşek hızıyla kilitlenir; geri dönecek zaman kalmamıştır. Ama işte o anda, Giovanni Drogo bunlardan habersiz uyuyor ve uykusunda çocuklar gibi gülümsüyordu. Drogo’nun olup bitenin farkına varmasından önce günler geçecektir. O zaman adeta uyanacak, inanamayarak çevresine bakacak sonra ardında bir koşuşturma olduğunu duyacak ve kendinden önce uyanmış insanların kaygıyla koşup kendisinden önce varmak için yanından geçtiğini görecektir. Zamanla kalp atışlarının yaşamı hızla parçalara ayırdığını duyacaktır. Pencerelerden bakan artık gülen çehreler değil, hareketsiz ve kayıtsız yüzler olacaktır. Ve onlara daha ne kadar yol kaldığını sorduğunda, ona yine bir hareketle ufku gösterecek ama artık bu hareketi iyi niyet ve neşeyle yapmayacaklardır. Yine de o, arkadaşlarını gözden kaçıracaktır, biri yorulup arkada kalmış, bir diğeri ise onun önünden kaçarak, artık ufukta küçük bir nokta haline gelmiştir.
İnsanlar, “şu nehri aştıktan sonra on kilometre daha gidince varırsın,” diyeceklerdir. Ama buna karşılık yol hiç bitmeyecektir, günler gitgide daha da kısalacak, yol arkadaşları seyrekleşecek, camlarda hareketsiz, donuk, kafalarını sallayan suratlar görünecektir.
Bu, Drogo yapayalnız kalıncaya ve ufukta ölçüsüz, hareketsiz ve kurşun rengi bir denizin çizgisi belirene kadar böyle sürecektir. Artık yorgun düşecektir, yol boyundaki evlerin hemen tümünün pencereleri kapalı olacaktır ve görebildiği ender insanlar, ona umutsuz bir tavırla cevap vereceklerdir. İyi olan, arkada, iyice arkada kalmış, o farkına varmadan önünden geçip gitmiştir. Ah, artık geri dönmek için vakit çok geçtir, arkasında, aynı yanılsamayla kendisini izleyen ama henüz beyaz ve ıssız yolda görünmeyen kalabalığın uğultusu giderek artmaktadır.
Şu anda,
Harun Ceylan isimli okura yanıt verildi
Harun Ceylan
Mahir Taşkıran teşekkür ederim ☺️Varoluşsal yanlızlık
“Belirli bir zamanda, arkamızda bir kapı kapanır, kapanır ve bir şimşek hızıyla kilitlenir; geri dönecek zaman kalmamıştır. Ama işte o anda, Giovanni Drogo bunlardan habersiz uyuyor ve uykusunda çocuklar gibi gülümsüyordu. Drogo’nun olup bitenin farkına varmasından önce günler geçecektir. O zaman adeta uyanacak, inanamayarak çevresine bakacak sonra ardında bir koşuşturma olduğunu duyacak ve kendinden önce uyanmış insanların kaygıyla koşup kendisinden önce varmak için yanından geçtiğini görecektir. Zamanla kalp atışlarının yaşamı hızla parçalara ayırdığını duyacaktır. Pencerelerden bakan artık gülen çehreler değil, hareketsiz ve kayıtsız yüzler olacaktır. Ve onlara daha ne kadar yol kaldığını sorduğunda, ona yine bir hareketle ufku gösterecek ama artık bu hareketi iyi niyet ve neşeyle yapmayacaklardır. Yine de o, arkadaşlarını gözden kaçıracaktır, biri yorulup arkada kalmış, bir diğeri ise onun önünden kaçarak, artık ufukta küçük bir nokta haline gelmiştir.
İnsanlar, “şu nehri aştıktan sonra on kilometre daha gidince varırsın,” diyeceklerdir. Ama buna karşılık yol hiç bitmeyecektir, günler gitgide daha da kısalacak, yol arkadaşları seyrekleşecek, camlarda hareketsiz, donuk, kafalarını sallayan suratlar görünecektir.
Bu, Drogo yapayalnız kalıncaya ve ufukta ölçüsüz, hareketsiz ve kurşun rengi bir denizin çizgisi belirene kadar böyle sürecektir. Artık yorgun düşecektir, yol boyundaki evlerin hemen tümünün pencereleri kapalı olacaktır ve görebildiği ender insanlar, ona umutsuz bir tavırla cevap vereceklerdir. İyi olan, arkada, iyice arkada kalmış, o farkına varmadan önünden geçip gitmiştir. Ah, artık geri dönmek için vakit çok geçtir, arkasında, aynı yanılsamayla kendisini izleyen ama henüz beyaz ve ıssız yolda görünmeyen kalabalığın uğultusu giderek artmaktadır.
Şu anda,
Harun Ceylan
Bu kitabı okumayı düşünüyorum, sizce nasıl? tavsiye eder misiniz ?
Duvarlar 4Edebiyat
Mülksüzler kitabındaki başkarekter Shevek’in yolculuğu aslında bir gezegen seyahatinden çok daha fazlasıdır Bir gezegenden diğerine giderek kendi belimsel kuramını geliştirme hedefi ile gitsede insanların benciliklerini gördükçe, asıl hedefi insanın zihninde yükselttiği duvarları yıkmak olur. anakarakter Zamanın, mekânın, hatta alışkanlıkların ördüğü görünmez engellerle boğuşuyor. Kitapta geçen şu cümle bu yüzden insanın içine dokunuyor:
“Düşüncelerin duvarları yoktur.”
Ama gerçekten yok mu? Ya da biz öyle olmasını mı istiyoruz? Çünkü mevki, alışkanlıklar ve “böyle gelmiş böyle gider” düşüncesi, zihnimizin etrafına ördüğümüz en kalın duvarlar aslında. Le Guin sanki sessizce şunu fısıldıyor: Bu duvarlar zorla yıkılmaz. Onları aşmanın tek yolu paylaşmak, konuşmak ve birbirini gerçekten duymak. Belki de özgürlük, tam olarak burada başlıyor.
Harun Ceylan
Mahir hocam, kitap hakkında çok güzel bir inceleme olmuş. Kitap üzerine farklı bir bakış açısıyla yaklaşmışsınız. Tebrik ederim. Elinize ve emeğinize sağlık. İyi okumalar dilerim.