hasci
@hasci
306 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Reklam
Daha önce bir kere Zülfü Livaneli okumuş ve edebiyat alanında o kadar da iyi olmadığına karar vermiştim. Hatta kitapsız kalmasam kendisine ikinci bir şans bile vermezdim. Fakat bir tane daha okuduk işte.
Zülfü Livaneli'nin olayı toplumsal olaylara yer vermek. Bu iş güzel yapılamamışsa bile ben yine de saygı duyarım. Bu meseleleri dert edinmiş, üstüne bir de başkalarına anlatmak istemiş. Daha ne olsun. Kitabın sahip olduğu tek şey bahsini ettiğim saygıyı karşılaması değil, edebi açıdan da pek çok değer sahip. Güzel unsurlardan, çok ön planda olmadıkları sürece bahsetmem. Onlar zaten olmuş. Hissettiğim ufak pürüzlerden bahsetmek kitap zevkim ve kitabın bana söyledikleri adına daha faydalı. Neydi? Yazarın mekana olan hayranlığı, onu güzellemesi fazlaca hissediliyordu. Karakterler değil, kitaptaki anlatıcı değil yazar bubu söylüyordu. Yine bazı "özlü" düşünceler de karakter söylemiş olmasına rağmen yazardan çıktığını hissettiriyordu. Yağı ile bütünleşememiş bir yemek havası vardı. Bazı kısımlar da "onu fark etmemiş" denmesin diye eklenmiş gibi hissettirdi. Sanki açıklama... Bu kadar olayın bir böylesine kısa bir anlatıya sıkıştırılması da biraz garip hissettirdi ama kitabı kenara bırakıp düşününce bir Ege kıyı köylüsünün bir gününde bunların hepsi birden olabilir. (çocuk dışındaki olaylar)
Bir arkadaş grubundaki kişilere ayrı pencerelerden bakmak kitabın ilgimi çeken nadir parçalarından biriydi. Zaman ve mekan geçişleri genellikle güzeldi ama bu geçişin, farklı bir yere gitmenin keyfini çıkaramadım. Belki daha uzun bir anlatı olsa buna alışır, değişimleri bekler olurdum fakat bu haliyle çorba olmaya daha yakın. Kaçırdığım pek çok metafor olabilir, kitap bunlarla bezenmiş gibi hissettiriyordu ama ben de bir metafor sevicisi değil his düşkünüyümdür. Karakterlerin kaygıları, düşünceleri ve hisleri de güzel olabilecekti ama bir özet gibi gelip geçtiler. İçime işlemedi.
Kendime bir oda düzenledim. Bayram'ın önerisiyle bir lambader yaptım. Işık yandan gelmeli ve sarı olmalıymış. Güzel oldu. Tavana bakarak yatarken bile hislendiğim oluyor. Kitap okumaya çok uygun. Zaten bu düzeni sırf hakkını vererek kitap okumak için hazırlamış olabilirim. Kitaba uygun dedik ama içinde bulunduğum zaman, mekan ve coğrafya özellikle Tutunamayanlar'ı çağırıyordu. Hemen peşine düştüm bu çağrının. Kevser C. kitaplığından edindim. O kitabı yarım bırakmış. "'Bu kitabı sadece Tutunamayanlar okur ve sever' dediler, moralim bozuldu" dedi. Çok ciddiye almadım bu saptamayı ama gerçeklik payı olsa da olabilir.
Daha önce okuduğumda neler yazmışım diye baktım. Şimdiki hislerimden farklı bir şey yok. Şu an yeni bir şeyler ekleyecek miyim? O da yok. Karakterlerle tanış hissettiğimi yazmışım. Bu derece hissetmiş miyimdir acaba o zaman da? Hissetmesem yazmam. Hani neredeyse benim adımı niye hiç geçirmediniz diye darılacağım. Biraz daha yaşayalım sonra kendimizi ekleriz Tutunamayanlar ansiklopedisine. Biraz daha yaşamayı beklerken ölüverirsek de bunu yapacak bir yakınımız çıkar elbet.
