Dünyanın bütün kitapları doyuramaz kafamın açlığını. Neler neler okumadım! Ama yine de kafamın açlığından ölüyorum... Anlayışım arttıkça, bilgim eksiliyor.
İnsan yalnızlığa alıştıktan sonra birini merak etmek istemiyor artık. Yersiz bir insanın hareketleri yüzünden moralinin bozulmasını istemiyor artık... Tekrardan güvenmek zor geliyor yalnızlığı sevmiş insana. Ben hep yalnız kaldım mesela. Çünkü ben kaybetmekten korktuğum her şeyi özgür bıraktım. Ben beni düşünmeyen bir insanın uykularımı kaçırmasını istemiyorum. Sevgi her şeyin üstesinden gelmiyor. Zamanla anlayacaksınız.