HavuçReçeli
@havucreceli
Kitapların arasında kaybolmaya olduğu kadar gezerken de kaybolmaya yatkın, kahve seven..
Tarih kokan küçük sahil şehirlerinde mutlu mesut yaşayabilecek bir reçel kızıyım sadece.
Kasım sonu - Aralık 2017'den sonra okuduğum kitaplar.
111 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Acelem yok benim, biliyorsun. Bir gün sana dünyada dayanılacak tek şeyin sevgi olduğunu öğreteceğim.
Sayfa 76 - Yapı Kredi
O üzüntü ve kabullenme anlarına eşlik eden sessizlik anlam doluydu. Başka bir şey eklemeye gerek yoktu.
"Deli olduğumu zannediyordum. Artık hiç önemi kalmadı. Eğer bu yaşadıklarım delilikse ben deli olmaya dünden razıyım."
"Hepsi birer çizgi" diye geçirdi aklından. Her bir kişiyi hayali bir haritada çizili bir çizgi olarak düşündü. Hayatlar birbirleriyle kesişen, teğet geçen, birleşen ve sonra ileriye giden devasa bir arapsaçı gibiydi. Orada dışarıda, dünya yollarında, milyarlarca çizgi, hayat çizgisi vardı. Milyarlarca yön. Başlanan yollar, tesadüfen yön değiştiren, bazende aniden çıkmaz olanlar. Bir anda birbirine aşık olan iki kişinin farklı yollarının kesişmesi tesadüflere bağlıydı. Dünya üzerinde istedikleri saçma rotaları çizip istedikleri yere gidebilir ve birbirleriyle hiç karşılaşamayabilirlerdi. Veya birbirlerini hiç tanımadan birkaç defa karşılaşabilirlerdi. Her sabah aynı otobüse binebilirler ve birbirleri hakkındaki hiçbir şeyden haberdar olmayabilirlerdi... Ancak bazen tesadüfen yapılan bir espiri bile sihirli bir şekilde yollarını kesiştirebilirdi. Yalnız başına gittikleri sönük yollar tek bir yolda birleşebilirdi.
"Sen bir dahisin, Marco. Sıradışı bir zekaya sahipsin. Evet, bacakların yok. Bazı insanların bacakları var ama onların da hayatta gidecek yolları yok, bir bitki gibi hareketsizler."