Bir fikrin veya duygunun içimizde canlanması ve yerleşmesi için samimi olması, devamlı olması ve tekrar etmesi gerekir. Bu fikir veya duygu yavaş yavaş ama sebatkâr bir şekilde etkisini arttırır, âdeta etrafını çevreleyen kaynakları oluşturup, kendisini empoze eder ve bir değer yargısı halini alır.
Çocukken bu insanın kendine/özüne gerçekten ait olan, sonraki yıllarda ona dayanak sağlayacak değerler geliştirmesine izin verilmemiştir. Çünkü ana/babanın çocuğun kendisinden beklenenleri gerçekleştirememesi halinde duyacağı utanç çocuğu için duyduğu gururdan ancak kıl payı uzaktadır.