Yaptığım hiçbir şeyin hakkını veremeyerek emin olmayan adımlarla aynı yolları yürümeye devam ediyorum. Ya yolun sonunda iyi ki vazgeçmedim diyip yolumu seveceğim ya da yürürken kayboldum sandığım bir anda esas yolumu bulacağım.
Bu Menocchio'ya bazen tuhaf bir şeyler oluyor. Ay'ı, yıldızları ya da diğer gezegenleri gördüğü veya gök gürültüsü gibi bir şeyler duyduğu zaman ille de hemen ne olup bittiği hakkında bir fikir yürütmek istiyor. Sonunda kendisinin tek başına bütün dünyadan daha iyisini bilemeyeceğini söyleyerek çoğunluğun fikrine boyun eğiyor.
Kanunları değişik diye başka bir Hristiyan halktan nefret etmemeli, küçümsememeli, onları yargılamamalıyız. Tam tersine onlar için Tanrı'ya dua etmeliyiz, çünkü Tanrı'nın kimi sevdiğini kimden nefret ettiğini bilemeyiz, Tanrı kendi yarattığı hiçbir yaratıktan nefret etmediğine göre...