Hacerus
@hcrrdmc
Yaptığım hiçbir şeyin hakkını veremeyerek emin olmayan adımlarla aynı yolları yürümeye devam ediyorum. Ya yolun sonunda iyi ki vazgeçmedim diyip yolumu seveceğim ya da yürürken kayboldum sandığım bir anda esas yolumu bulacağım.
52 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Tüketen insanın üreten insandan daha değerli olduğu bu yanlış ve ahlaksız döneme tahammülüm kalmamıştı artık.
Kitap benim daha önce hiç okuma yapmadığım bir türdeydi. Bir mikro tarih eseriymiş. 16. yüzyılda yaşamış bir değirmencinin düşünceleri yüzünden engizisyon tarafından yargılanışı, değirmencinin kendini savunuşu ve izah edişi mahkemede tutulan tutanaklar sayesinde bize aktarılmış. Bir olay üzerinden bir döneme ve bir topluma ışık tutulmuş. Kitabı çok sevdim ve bu türde başka okumalar da yapmak isterim.
Kitabın üslubu hakkında vs yorum yapmanın mantıklı olacağını düşünmüyorum çünkü yazarın yorumları minimum seviyedeydi çoğunlukla değirmencinin kendi cümlelerine yer verilmişti yine de okunabilirliği açısından bir yorum yapmam gerekirse benim için okuru içine çeken bir kitaptı.
Ben kitabı daha çok kendi toplumumuzla kıyaslayarak okudum. Kitabı okurken sık sık "Bizden daha farklı düşünen insanlara nasıl bakıyoruz?" sorusu canlandı zihnimde. Beni düşünmeye sevk eden, zihnimde şimşekler çaktıran bir kitap oldu. Tavsiye ederim.
Ben bu ülkede yıllardır bir yabancı gibi yaşamış, öyle eğitim görmüştüm. Çocukken Mardin'deki Lale Sineması'nda gördüğüm filmlerdeki kovboylar yerine koymuştum kendimi ama Avrupa'ya ilk çıkışımda kovboy değil Kızılderili, beyaz değil zenci olduğum kafama vurulmuştu.
Ben... Ben sadece bir şeyi anlamıyorum, nasıl... Nasıl bir insan bunu yapabiliyor, o anlarda nasıl onunla birlikte ölmeden durabiliyor... Nasıl oluyor da ertesi sabah bir uykudan uyanabiliyor ve dişlerini fırçalayabiliyor ve bir kravat takabiliyor... O nefes, uğruna çabaladığım, mücadele ettiğim, ruhumun bütün güçleriyle tutmak istediğim o ilk insan... Elimden kayıp giderken... Bilmediğim bir yere doğru, dakika dakika, giderek daha büyük bir hızla kayıp giderken ve hummaya tutulmuş beynimde, o biricik insanı nasıl sımsıkı tutabileceğime dair hiçbir bilgi yokken... Benim hissettiklerimi yaşadıktan sonra, nasıl oluyor da yaşamaya devam edebiliyor....
