Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
PatronHayat
bu oyundaki patron rolünü oynamam için text vermişti rehber hocam bana. gittim eve çalışıp ezberledim. hocanın çağırmasını bekliyorum artık prova için. bir gün geçti iki hafta geçti çağıran eden yok. sonra dönem sonu konferans salonuna indik oyun izlemek için. bizim rehber hocası çıkarmış ekibi oynatıyor oyunu. ama bu oyun iptal olmuş. anlayacağınız, hafızama kazıdığım patron karakteri ve lafları kaldı öylece safça. aradan yıllar geçti. bizim insan kaynaklarından bir telefon geldi. kendisi, annesi vefat ettiği için acilen çıkması gerektiğini ve iş görüşmesi için gelecek olan bir vatandaşın olduğunu bana bildirdi. tamam dedim ben yaparım görüşmeyi sen git. giderken de çok ağlama. yolu buğulu görürsen kaza yaparsın. kaza yaparsan da ölürsün. akrep birkaç kıpırtı gösterdi iş görüşmesi geldi çattı. indim aşağı, girdim toplantı odasına. karşımda civan bir delikanlı. baktım önümdeki dosyaya soyadı kısmında selcen yazıyor. bir yerden tanıdık geldi ama çıkaramadım. ama berbat bir huyum da vardır ki o soru işaretini çözmeden hiçbir şeye odaklanamam. alnımı karış karış ova ova yaklaşık yarım saat düşündüm nereden biliyorum bu soyadını diye. sonra dan dedi kafatasımdan bir şey. karşımdaki delikanlıdan özür dileyerek annesinin ismini sordum. o da cevap verdi. yeniden özür dileyerek mesleğini sordum. emekli rehber öğretmeni olduğunu ve omurilik kanseriyle baş etmeye çalıştığını söyledi. kendisinin iş aciliyeti de annesinin ameliyat ve ilaç masraflarını karşılayabilme ihtiyacından kaynaklanıyormuş. o an şöyle durdum, kafamı kaldırıp uzun uzun tavanı izledim. sonra da çocuğun yüzüne bakarak ezberimdeki tüm patron repliklerini saçtım durmaksızın. delikanlı afalladı başta, ama karşısında duran kişinin, girmeye çalıştığı iş yerinin patronu olmasından dolayı anormal bir tepki
MendilHayat
şımarmak istiyorum bugün dilediğimce. sokaklarda koşmak istiyorum. sonra da düşmek. dizim kanasın istiyorum. beni yerden komşumuzun babası kaldırsın. ölmeye çeyrek kala altındaki bezin telaşına düşecek bunak babası. beni kaldırdıktan sonra birlikte bakkala gidelim. bakkalın küçük oğluna bir tane geçireyim usulca. o da içinden küfür geçirsin. ama peltek geçirsin mümkünse. çünkü dişleri daha yeni çıkıyor. babası onun ağlamasıyla ilgilenirken bir tane çikolata çalayım. onun da paketini ağzımla yırtayım. ağzıma dolan bakteriler midemi bulandırsın. olduğum yere kusup bakkaldan atılayım. o esnada sokağı süpüren belediye görevlisi, sabahtan beri canına tak eden fış fış süpürge sesinin sıkıntısını benimle atsın. yanıma yanaşıp nerelisin desin. ben de yüzüne bakıp bir öpücük kondurayım yanağına. ağzımdaki bakteri cümbüşünü düşünsene şimdi. bir süredir evde olmadığımı fark eden babam beni sokaklardan toplamaya gelsin. bindirsin arabaya götürsün şehrimizin en işlek caddesine. tutuştursun elime mendil kartonunu yallah desin. ardına bile bakmadan basıp giderken, egzoz dumanını içime çekeyim. ahaha siktim bakterilerin belasını. olduğum yerde öylece dikilip dururken solcu bir teyze vah vah diyerek yanıma yanaşsın. yüzüme acınaklı şekilde bakarken bağıra bağıra az sonra unutacağı soruları sorsun. hepsine ciddiyetle cevap veriyim. ama bir tane de benim soru sorma hakkım olsun. "pediniz ne marka?" kalem etekli teyze terbiyemin yoksunluğundan bahsede bahsede giderken gözlerim birine çarpsın ve şıp diye aşık olayım. hatta bununla kalmayayım da takip edeyim küçük küçük. yürürken ardına bakayım. iki yanak arasındaki mesafeyi tahmin edeyim ilkokul tahsilimle. ahh baba.. bir de kalem versen elime şiir yazardım şimdi mendil kartonuna. aradaki mesafe git gide kapanırken, biricik sevdiğim,