Tüm İnsanlık Adına Yazılmış Tam Bir Baş YapıtEdebiyat
GİRİŞ
"Hayat nedir ? Acılar Vadisi. Dünya nedir ? Hissiz insan kalabalığı."
19.yüzyıl Rus edebiyatının en önemli yazarlarından birisi olan Nikolay Gogol, Rusya'nın kokuşmuş bürokrasi sistemini, toplumun gerçek yüzlerini ve devlet yönetiminin eksik yönlerini eleştirel bir bakış açısı ile eserlerinde yer vermektedir. Sadece Rusya'da değil, tüm dünyada edebi saygınlığa sahip olan Gogol, eserlerinde sınıfsal açıdan burjuva insanları yerine sıradan insanlara yer vermiş, böylece her bir okur kitaptaki karakterler ile empati kurarak, kendi günlük hayatı ile özleşleştirmiştir.
Nikolay Gogol, 1809 yılında Ukrayna'nın Soroçinski köyünde dünyaya geldi. Bazı eserlerinin esin kaynaklığını yapan ve yaşadığı coğrafya olan Kazaklar sebebiyle hayatının önemli bir bölümünü burada yaşayarak geçirmiştir. Babası amatör olarak tiyatro oyunları yazıyordu ve Gogol'ün tiyatroya olan ilk deneyimleri babasını izlerken olmuştur. Hayatının ileri safhasında kazak kültürü ve çocuklukta yaşadığı birçok olay vesilesiyle birçok eser yazmış, dünya edebiyatına damgasını vurmuştur. Dünyaca ünlü bazı eserleri şunlardır; Palto, Burun, Portre, Bir Delinin Anı Defteri, Taras Bulba, Müfettiş.
Gogol, hayatının belirli önemli bir zamanında Rusya'nın Petersburg şehrinde geçirmiştir. Burada çeşitli devlet kurumlarında görev yapmış ve en yakın dostu olan yazar Aleksandr Puşkin ile bu şehirde tanışıp beraber edebiyat sohbetleri gerçekleştirmiştir. Eserlerinin bazılarına esin kaynaklığı yapan bu şehir, özellikle yakın dostu Alexandr Puşkin'in Gogol için Ölü Canlar'ı yazma fikri vermesi onun hayatının dönüm noktalarından biri olmuştur.
Gogol eserlerinde hiciv trajik grotesk ve fantastik öyküler ve tiyatro yapıları kaleme almıştır. Gogol'ün eserlerinde en çok kullanıldığı yazım türü olan "Grotesk" dediğimiz edebi
selamlar herkese!
bugün sizlere İskender Pala’nın Soygun kitabından bahsedeceğim.
Soygun’a büyük bir merakla başladım. kitap, 1826 İstanbul’unda, Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılmasının ardından yaşanan çalkantılı dönemde geçiyor. ancak eser yalnızca bir soygun hikâyesi anlatmıyor; bir devrin kapanışına ve insanların bu değişim karşısında verdikleri mücadeleye de tanıklık etmemizi sağlıyor.
yazarın kaleminde en sevdiğim şeylerden biri tarihî atmosferi kurma biçimi. İstanbul sokakları, saray çevresi, dönemin insanları ve gündelik yaşamı öyle canlı aktarılmış ki zaman zaman kendimi olayların geçtiği dönemde yürüyormuş gibi hissettim. tarihî detaylar hikâyenin önüne geçmiyor, aksine kurguya güç katıyor.
kitabın en dikkat çekici yönlerinden biri ise İskender Pala’nın bölümler arasında kullandığı “zincirbend” tekniği oldu. her bölümün son cümlesinin bir sonraki bölümün ilk cümlesiyle devam etmesi romana çok akıcı bir ritim kazandırmış. bu nedenle sayfalar hızla ilerliyor ve merak duygusu hiç kaybolmuyor.
Soygun, dışarıdan bakıldığında bir polisiye roman gibi görünse de aslında hırs, sadakat, güven ve aşk üzerine kurulmuş bir hikâye. özellikle karakterlerin verdikleri ahlaki mücadeleler beni olay örgüsünden daha fazla etkiledi diyebilirim. kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey yalnızca çalınmak istenen mücevher değildi; insanların tutkuları uğruna neleri göze alabilecekleri sorusuydu.
ayrıca romanda eski ile yeninin, geçmiş ile geleceğin çatışmasını da görmek mümkün. bir yandan büyük bir değişimin eşiğinde duran bir imparatorluk, diğer yandan kendi iç savaşlarını yaşayan karakterler var. bu yönüyle kitap yalnızca bir macera ya da polisiye değil, aynı zamanda insan ruhuna dair de pek çok şey söylüyor.
benim için Soygun, tarihî roman ile polisiye kurgunun başarılı bir
Reklam
Beşir Ayvazoğlu’nun bu kitabı Yunus Emre’ye farklı bir bakış getirmiş. Adından da anlaşılacağı üzere cumhuriyet sonrası Yunus Emre yorumlarına odaklanan yazar, pek çok yazarın değinmediği noktalara değinmiş. Yunus Emre’nin şairliğinin yanında birçok kimlik ile benimsenmiş olması ve hakkında farklı sanat ve edebiyat dallarında eserler yayımlanmasını kronolojik olarak ele almış. Kronolojinin yanı sıra birbirinden etkilenen aydınlar, onların karşıt görüşleri vs. tek tek incelenmiş. Fuat Köprülü’nün Yunus Emre hakkındaki çalışmasından itibaren incelenmiş. Aslında kitap özellikle bir sorunun üzerinde duruyor diyebiliriz. “Biz Yunus Emre’yi nasıl biliyoruz?” Her devrin kendi Yunus’u diyebileceğimiz. Herkesin kendine bir şeyler bulabileceği bu şahsiyeti nasıl okumalı? okunduğu esnada düşünmeye de sevk eden oldukça başarılı bir kitap. Hem akademik camianın hem de genel okuyucunun anlayabileceği bir dil ve üslup kullanımı da kitabı tabiri caizse herkese açık bir hâle getiriyor. Kısaca toparlamak gerekirse Yunus Emre hakkında biyografik ve şair kimliğinin yanı sıra daha detaylı bilgi edinmek ve hakkında yazılanları çizilenleri öğrenmek isteyenler için kesinlikle başvurulması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Oldukça başarılı buldum diyebilirim.
Okuyarak yaşıyor, yaşayarak okuyorum...·264 syf.·
9/10
Beğendi
·2026 10. kitabı
"Hayatım bir kitap Karatuğ. Ben de sıcak köşeme çekilmiş okuyanlardan biriyim yalnızca. Bu okuduğum kişi ise mutlak doğrunun peşinde. Kimseye eğilip bükülmüyor, ok gibi dümdüz uçuyor ve düşmanının bağrını deliyor... Okudukça bir gölgeye dönüşüyor. Şaşırmıyor, çünkü bu dünyada sözün ve kelimelerin büyüsünden daha fazla şaşıracak hiçbir şey olmadığını biliyor..."
Çoğumuzun Nizamülmülk adıyla tanıdığı, Nizamiye medreselerinin kurucusu olarak bildiği ve Siyasetname eserini duyduğu önemli devlet adamı, Selçuklu Veziri Hasan bin Ali et-Tusi... Gerçekten çok kıymetli bir şahsiyet, çok önemli bir tarihi figür. Tarihe ilgisi olan, devlet ve siyaset kavramlarıyla ilgilenen her kişinin hakkında bilgi sahibi olması gerektiği bir insan. Hayatının bir çok kırılma noktası olan her kırılma noktasında adım adım zirveye çıkan ama en son kırılma noktasında ihanet ve fitnenin ne olduğunu en sarsıcı şekilde öğrenen ikinci adam...
Hasan et-Tusi namı diğer Nizamülmülk, Gazne Devleti'nde dünyaya gelip Gaznelilerin önemli komutanlarından olan babasının da etkisiyle Gazne ordusunda eğitim görmekte olan genç bir delikanlı iken Gazneli Devleti'nin son demleri Büyük Selçuklu'nun ise parlama devridir. Gaznelilerin son bulması ile kendini Büyük Selçuklu'nun idaresinde bulan bu genç adam Tuğrul ve Çağrı Bey'in dikkatini çekmeyi başardığı için yine devlet idaresinde kendine bir yer bulur ancak onun gerçek parlaması Alparslan'a hocalık yapmasıyla başlayacaktır. Alparslan güçlü bir komutan ve yöneticidir; sağ kolu, hocası Nizamülmülk ise ilim, siyaset, politika ve akıl oyunları konusunda inanılmaz bir yeteneğe sahiptir. İkisinin birleşimi ise güçlü bir devlet kurar. Yine Alparslan'ın oğlu Melikşah'ın da hocalığını ve vezirliğini Nizamülmülk yapar ancak bu dönemde peyda olan Alamut Kalesi ile Hasan
İnsanlar genelde birini ikna etmek için daha çok konuşmaları, daha süslü kelimeler kullanmaları gerektiğini düşünürler ancak ikna etmek, sanılanın aksine karşı tarafı kelimelere boğmak değildir. Kitabın özünde de konuşmaktan ziyade anlamaya ve sabırla gözlemlemeye dayalı bir metodoloji var. Yani mesele sadece bir şeyi kabul ettirmek değil, o sürecin yönetimini tamamen ele almak.
Bundan daha önemlisi, başkasını yönetmeden önce insanın kendisini yönetmesi gerektiği. Kendi duygularını, tepkilerini ve sabrını kontrol edemeyen birinin başkası üzerinde bir etkisi olamayacağı üzerinde duruluyor. Hayata ve insan ilişkilerine daha geniş bir pencereden bakmak isteyenler için gerçekçi ve bağırmadan, zorlamadan, sadece insan doğasını iyi analiz ederek nasıl yol alınabileceğini gösteren, her devrin geçerli kurallarını anlatan bir eser. Önersem mi bilemedim, neticede bir strateji kitabı :)
Mütefekkir | 
İkna Sanatı | 
Guiguzi
Mütefekkir | İkna Sanatı | Guiguzi
Çanakkale... İmkânsızlıkların içinde hiçbir zaman "imkânsız" diyerek ümitsizliğe kapılmayanların, canla başla bu vatanı kurtaranların yazmış olduğu bir tarih.
"Atatürk ve silah arkadaşları" derken kısık sesle söylenen o iki kelimenin aslında ne kadar kuvvetli olduğunu anladım. Çanakkale normal bir savaş alanı değil. Başka, çok başka...
Bu kitabı okuduktan sonra "imkânsız" diyerek kestirip attığım birçok duruma utandım. Anladım ki imkânsız aslında kafamızın içindeymiş. İnsan, aklına söz geçirdikten sonra bedeni her türlü uyum sağlıyormuş. Önemli olan kendini ikna etmek.
Buna Seyit Onbaşı güzel bir örnek.
Kitapta daha çok yüzeysel anlatılmış Çanakkale fakat yüzeysel de olsa beni derinden etkiledi. Tarih kitapları okumaya yeni başlayanlar için ideal bir kitap. Yazar, akıcı ve sade anlatımıyla okuyucuyu sıkmıyor, oranın ruhunu tam olarak hissettiriyor.
Tavsiye ederim.
Reklam
Reklam