"Ama diğerleri bilmiyor, Kutsal." Cevabım karşısında bir an sözlerimi idrak edememiş gibi afalladı. "Herkes seni benim sanıyor, beni de senin," diyerek açıklamada bulundum.”Bu oyuna kendi kendini soktun.
Bu yüzden gerekeni yapmak zorundasın. Ben seni koruyacağım, sen de benim olacaksın, en azından geri kalan herkesin böyle düşünmesini sağlayacaksın. Artık benim olan her şey senin." İyice anlamasını isteyerek kelimelerimin üstüne bastım. "Rusya benimse senin de.Türkiye benimse senin de.Dostum varsa senin de dostun. Düşmanım varsa senin de düşmanın. Ben kralsam sen de kraliçesin."
Gazi, söylevlerde "milletim ve milletimiz" gibi kelimelerinin "millet" şeklinde düzeltilmesini isteyince İsmail Habip şaşırıp nedenini sordu. Gazi, "Sen bu meclisi bilmezsin," diye cevap verdi: "Milletim' kelimesinden 'Millet onun mu' anlamı çıkarırlar."İsmail Habip, "İyi de bizler bile ah milletim vah milletim der dururuz," diye itiraz ettiyse de Gazi acı şekilde gülümseyip "Sizler dersiniz," dedi: "Herkes der. Ben diyemem!"
... Her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamamızın bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır.
''yirmi yaş dolaylarında öyle bir an vardır ki, ''dedi Bedap, yaşamının geri kalan kısmı boyunca ya herkes gibi olmayı ya da farklılıklarını erdeme dönüştürmeyi seçmen gerekir.
Sayfa 215
Herkes kelimeleri bir araya getirdiğime baktı.
Elimdeki çiçek gibi solduğumu anlamadı