Karanlıkta yürürken ayağım kaymış ve bir boşluğun içinde yuvarlanmaya başlamışım gibi. kalbim mezarım olmuştu. Kafamı uyuşturmaya başladım kendimle aramdaki mesafe gitgide artmaya başladı. bir süre sonra tam ortadan ikiye bölündü hayatım bir diğer yanım insanları oyalarken, diğer yanım yavaş yavaş ölüyordu.