Heyt be ne güzel yaktı o öyle. Helal be kızıma diye bağırdım bir anda. İntikamını ne de güzel alıyor yavrucum. Dördüncü kitabı baya merak ediyorum. Insan bi gaza gelmiyor değil.
Hoş, komik ve çerezlik bir kitaptı. Ayılıp bayılmadım. Ama okuduğuma da pişman değilim. Karakterler öyle yazılmış ki sanırsınız 30lu yaşlar değil de 20li yaşların başındaki ergenlikten yeni çıkma gençler. Üniversite dönemi gibi hissettirdi. Kızın bazı tavırlarına da rahatsız oldum. Ablacım daha neyi uzatıyorsun, renk menk ne anlatıyorsun diye tokatlamak istedim. 45dk da biraz abartı geldi okursanız anlarsınız djdmfkdg ayrıca erkek adam bir yerlerine sahip çıkmalı be oğlum tövbest yani yeter da fantezi diye diye bitirdiniz kendinizi. Gelelim konuya arada spoi içerebilir gerçi çok tahmin edilebilir bir kitap bence hiçbir şey spoiler sayılmaz ama siz bilirsiniz.
Oğlumuz Bram çok zeki, başarılı, komik, çapkın, yatakta prof bir ceo. Kendi işinin patronu. Üniversiteden kankisi var Rath, kanki demek hafif kalır sanırsınız karı kocalar öyle yakınlar. Bunların üçüncüsü var İrlandalo Roark o da yakın ama ikisi kadar değil. Bizim Rathın bir kardeşi var Julia Westin. Kendisi içe kapanık, zeki, güzel bir hanım kızımız. Bir üniversite partisinde abisinin yanına gidiyor ve bizim Bram ilk görüşte bu kıza tutuluyor çünkü diğerlerinden çok farklı. O dönemde bir kere çıkma teklifi ediyor ama kız reddediyor. Sonra 10 yıl kadar geçiyor ve oğlumuz diyor ki artık bu kızı benim yapmalıyım,yeter o kadar milletle düştüm kalktım. Bunların bir etkinlikleri var üçü bahse giriyor zengin adam tripleri falan neyse Bram bilerek kaybediyor kiiii bahsin sonunda kaybeden bizim Julianın çöp çatanlık ajansına kaydolmak zorunda. Bunu kullanarak kıza yaklaşmayk ve gerçek benliğini göstermeyi hedefliyor. Çabaları güzeldi. Başta niyetini belli etmedi aşk arıyorum falan dedi sonra kızın buna ayarladığı randevudaki hanımefendi akıl verdi git itiraf et diye öyle itiraf etti. Kız baya nazlandı. Yok senin rengin
Reklam
Herkese selamlar. #royalelite serisinin devam kitabi olan #viciousprince yorumu ile geldim. Öncelikle belirtmeliyimki bu kitaba bayıldım. Serinin şimdiye dek en iyi ve tek #darkromance kategorisinde degerlendirebilecegim kitabiydi. Aslinda seride okuduğum kitaplari baz aldığım zaman hiç umudum yoktu ve nedense Ronan'in hikayesinden de bir beklentim yoktu. Ama beni resmen ters kose yaptı. Açıkçası tam bir sürpriz oldu.
Ronan şimdiye dek gamsız, eğlence adamı modunda takılan ve gününü gün eden biriydi. "Cok gülen, çok ağlayandir." mottosundan yola çıkarak olsa olsa o böyle biridir ve dramini guluslerinin ardına sakliyordur diye dusunuyordum ki tam da öyle çıktı. Çocukken yasadigi olay beni derinden sarsti. Ama en cok da Teal ile geçmişlerinin ortak bir acıya ve kişiye dayanıyor olması kalbimi kırdı. Teal ve Nox'un uyuşturucu bağımlısı bir annenin elinde sürekli heba olması ve tacize ugramalari ustelik bu tacizin müsebbibi olan kişinin Ronan ile bağlantılı olması çok uzucuydu. Kitabi okumakla birlikte, cocukların boyle kirli bir dünyada yaşıyor olmalari gerçeği ile bir kez daha yüzlestim.
Hikayenin kilit noktası geçmişleriyken güncelde her ikisinin nefret ile baslayan ve bir yerde zorunlu nisanlilik sürecine dahil oldukları hikayeyi okuması ise çok keyifliydi. "Ben aşka inanmam, aşktan anlamam" diyen, Teal'i görünce haç çıkaran, kibirli lordumuz Ronan efendinin iki günde aşktan maymuna dönmesi, üstüne bir de uçan kuştan kıskanmasını okumak öylesine eğlenceliydi ki anlatamam. Teal'in de Ronan'in tavırlarına asla boyun eğmemesi, eyvallahi olmayışı, Ronan'i sahiplenip her kızı yaka paça dışarı atması heyt be dedirtti. Ay özellikle de Silver ile saç saça girdikleri sahnede çok güldüm.
Yayinevi serinin devamini çıkaracak mi bilmiyorum ama sırf Ronan'in kitabi için çıksın
"Çünkü bir tek Murathan kavga etseler bile Gökçen’in elini bırakmıyor. Onunla olunca... ”derin bir nefes verdi. Ve cümlesini kısık bir mırıltı şeklinde tamamladı:
“Gözüm asla arkada kalmıyor... ”
Ali Alptekin'in dediği gibi bir tek Murathan varken gözümüz arkada kalmıyor. Biz senden razıyız Murathan :)
Aradan yıllar geçse de anılar kaldırıldığı yerde durmuyordu. Gökçen ve Murathan için de öyle oldu. Gökçen her ne kadar kaçmaya çalışsa da yine düştü sevdanın içine. Pamuk,
Kepcuk varken başka hiç bir yere gidemezdi, gidemedi de. Kepçük güzel seviyor yalan yok.
"Babam dedi ki Gökçen kızların, sevdiklerine kalbi olurmuş. Benim sana
kalbim var, Kepçük."
Sevenler kavuştu heyt be çok güzel diyemeyeceğiz çünkü bu mutluluğu gölgeleyecek bir ateş düştü adeta kitabın tam ortasına. Dedim ben Pamuk bu kadar şeye dayanamaz, Kepçük'ü bırakabilir dedim ama bırakmadın kız helal olsun. Sen de güzel seviyorsun. Siz hiç ayrılmayın e mi?
20 yıl sonra bile çocukken olduğu gibi birbirinizi sevmenize ne demeli peki ya? Tabi ki ikisi ile kalmadı. Bilge ve Barbaros'un aşkı oluşmaya başladı. Süleyman ve Aybüke için de aşk sinyalleri çaldı. Daha doğrusu Aybüke için. Süleyman zaten aşıktı. Ufaktan Zülfikar ve Duru için de bir izlenim aldık. Hatta Aliş için bile :) Timur Töngemiz bekliyor halen :) Gerçek dostsun Timur Tönge es geçemem. İyi ki varsın.
Dönüp dolaşıp Gökçende alıyorum soluğu. Her okuyuşumda ilk kez okuyor gibi kahkaha atıyor, derin hislere salıyorum. Tabi ki çizilmedik yer bırakmadım.
GörmekÜtopya ve Ahlak
Herkes kör saramago uyanık. Ve virgüllü.
Çok fazla virgül dediğim için kelimenin yapısı garip gelmeye başladı. Vir midir acaba gül, virvir etme de gül, viiiiiir diye gitti sen anca gül, virvir etmeyi bırak ulan artık biraz gül.
Virgül virgül nereye kadar güzelim, noktasız hayat mı olur? Başlattığın bu yolculuk noktalara muhtaç, yazarsın sen yazar! Kırmızı Kediye de tebrikler, virgülleri sevdiğimi fark ettim, heyt be gözlere bayram şu virgüller, ha bi de portekizliler.
Girizgahın kısası makbul aliciğim sus.
...
Sonradan kör olanlar karanlığa gömülmediklerini anlatır, petrol yeşili gördüklerini ve bazı seslerin renk olarak önlerinde canlandığını belirtirler. Beyaz bir ışığa hapsolmak, saramagonun bu konuya dikkatinden kaynaklanmıyorsa metaforik bir mana gizli olabilir, röportajlara bakılmalı.
Ayrıca ben her şeyin bir anda hiçbir şeye dönüşmesi durumunu dehşet olarak adlandırmaktan haz alıyorum, dehşetle karşılaşan insanların dehşetin ta kendisine dönüşmeleri, Beyaz dehşet.
Nasıl özetlesem diye düşünüyorum bu eseri, Biz, Kendi bokunda boğulmak için görme duyusunu kaybetmesi yeterli gelen hayvanlar olarak körlüğün cahiliyeti temsil ettiğine kanaat getirmiş bir güruhuz, fazla iddialıyız, çok da boş değil bu iddiamız ama. Körlerin isimleri olur fakat bu isimlerin görüntüsü yoktur. E her insan da beyaz bir sayfadır başlangıçta, isimsiz olmanın sebebi bu olsa gerek. Hiç kimseyi görmüyor olmamızın sebebi beyazlar içinde kör kalıp başlangıca dönmemiz zannımca.
Körlük, Etkileyici bir eksiklik.
İçeriğe hiç değinmedik çünkü saramago biliyor mu muallakta, biliyorsa üzülürüm. Durduk yere görememek neyin cezası o da muallakta. Neden mi ceza, ütopik bi evrende cezanın tanımı yeniden yapılabilir. Neden mi yapılır, çünkü yapabilir.
Ayrıca binlerce uyuyanı uyandırmaya tek bir uyanık
Bence artık adı sanı bilinmeyen Türk Klasikleri dosyasını açmak vakti geldi. Bize de sayın @isbankasikulturyayinlari yol gösteriyorken hazır. Gelin yahu siz de. Vallahi çekinecek bir şey yok. Girince alışıyorsun.
Aman da ne kadar güzel bir roman. Yahu tamam teknik kusurlar, bilindik sonlar yok mu dedik. Siz de canım. Hep mi roman olduğunu hissettirmeyen roman okuyacağız. Roman işte.
Bir süre bu kitabı abartacağım. Müthiş bir sırat-ı müstakim abimiz var bu romanda. Önünde Elmalılı'nın Fatiha tefsirindeki kapılar, kapılarda perdeler, perde arkalarında haramlar, vatana ihanetler, (Gerçi ikisi aynı şey, vatana ihanet haramdır.), nefsin arzuları duruyor Mansur kardeşimizin. Fakat zerre oyalanmadan, milim kaymadan yola revan. Heyt be dedim. Cemil Meriç görse (Görmüştür tabi Cemil Meriç bu.), vatanlarını yaşanmaz bulanlar, vatanlarını yaşanmazlaştıranlardır Mansur'um, sen devam et derdi. (Demiştir, Bu Ülke şahit, dedi.)
Sadece, kurguyu fazla hızlı bulduğumu söylemeliyim.
Bazı şeyleri eksiltmek iyi olurmuş ama hem ilk romanı hem de dönemi açısından anlaşılabilir. 90ların sonuna kadar yeşilçam izlemiş bir nesil için sorun değildir.
Sevdim.
Turfanda mı Yoksa Turfa mı ?Mizancı Mehmed Murad · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20192,331 okunma
Reklam
Reklam