Körleşme’den sonra Doğal Roman bana hiç iyi gelmedi doğrusu. Canetti'nin o ağır, yoğun, adım adım ilerleyen dünyasından çıkıp bu kadar dağınık, parçalı bir metne geçmek yorucu oldu. Körleşme
Bu kitabı okurken sürekli durmak zorunda kaldım. Çünkü bazı cümleler kitapta değildi; babamdaydı.
Bahçıvan ve Ölüm bana bir hikâye anlatmadı, beni doğrudan kendi yasımın içine oturttu.
Babalarla
Babam öldü ve babam ölüyor tümüyle farklı iki cümle. İlki bir olgu, bir sonuçtur, İkincisi bir roman. Umut ve çaresizliğin birbirini besleyip alevlendirdiği uzun bir hikaye. Birinin oksijeni daima diğerinin ateşini harlar.
Aşkın gözü, dünyayı her an ilk defa gören bir gözdür.
O gözde alışkanlık yoktur, körleşme yoktur; yorgunluk bile masumdur.
Aşk, bakmayı öğretmez sadece, görmeyi de yeniden kurar. Aynı sokaktan bin
Not: herhangi bir düzeltme yapmadan kopyala yapıştır yaptım buraya. o yüzden büyük küçük harf uyumu pek yok. okuyan da olmayacağından çok dert etmedim.
ben her sene kitap belirleyen ve buna
Tekrardan merhabaalar:)
Bugün 17. kitabımı da okudum. Oğuz Atay'dan okuduğum ilk eserdi. Açıkçası daha önce uzun uzun biyografi okumuş değildim, daha doğrusu biyografi kitabı okumuş değildim. O