Hilal K.
@hilalkrtsgl
𝒃𝒊𝒃𝒍𝒊𝒐𝒑𝒉𝒊𝒍𝒆 & 𝒔𝒆𝒍𝒆𝒏𝒐𝒑𝒉𝒊𝒍𝒆
istanbul
243 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
" sizin hiç babanız öldü mü?
benim bir kere öldü kör oldum "
Şeyma Yavaş isimli okura yanıt verildi
Hilal K.
🥺🫶
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Görücü usulü görüşmeye hayır diyorsun. Sosyal medyadan tanışmaya hayır diyorsun. Biri sana açılınca sevgisine inanmıyorsun. Bu aşk seni nasıl bulacak be kızım yeter artık diye kendime yükseliyorum şu an
Hilal K.
bir yerlerden tanıdık geldi bu durum bana 🙈😂
bu cümle hakkındaki fikirlerinizi öğrenebilir miyim?Edebiyat
" duyduğuma, okuduğuma göre, başkasına karşı çok büyük bir sevgi duymak, aynı oranda bencilliğe delaletmiş. "
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Hilal K.
'doz' un önemi :)
'aşkın tanımı' imişEdebiyat
" meğer ben hep gecede yaşarmışım da güneşi, aydınlığı bilmezmişim. hayatıma güneş doğdu, içimde çiçekler açtı. "
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Hilal K.
okuma listemde, mart ayında okuyacağım. öneri için teşekkürler 🙏
Sağım ama iyi değilim:(Deprem
6 Şubat 2023, gece 4.17, şiddetli bir sarsıntıyla yataktan fırladım. İlk aklıma gelen çocuklardı. Odalarına gidip yataklarından onları nasıl alıp yere attım, üstlerine kapandım bilmiyorum. Bekledim, bekledim, bitsin diye bekledim. Ama boşuna beklemişim. Eşyalar hiç durmadan devrilmeye başlayınca bitti, dedim, buraya kadarmış her şey. 12 kat üstümüze çökecek ve bize ulaşılamayacak. Annemler, dedim sonra. Onların binaları eski, anne anne diye ağlayarak, onları bir daha göremeyeceğimi bilerek depremin bitmesini bekledim. Bittiği an çocuklardan başka hiçbir şey almadan çıktık dışarı. Telefon yok, üstümüzde pijama dışında bir şey yok, ev anahtarı, para kartlar, hiçbir şey yok. Yağmur yağıyor üzerimize. Telefon olmadığı için annemleri arayamıyorum, ben orada yağmur üstüme yağarken kardeşim için annem için ağlarken çocuklarım teselli etti. Üzülme anne, dedi 4 yaşında olmayan kızım. Ev bir daha sallanmayacak, tamir edecekler, iyi olacak, dedi yanağımı sürekli okşarken. Arabaya binebildik neyse ki. Ama deprem hiç durmadı, sürekli, sürekli… Her biri güya artçı ama değil. Hala babamları bilmiyorum. Ardından babamla konuşabildim. Birbirimizi duyamıyoruz çünkü telefon çekmiyor. Babama asla bağırmadım şimdiye kadar. Biz iyiyiz, dedi ama emin olamıyorum annemin sesini duymadan. Kaç kez “annemi ver baba, onun sesini duyacağım” diye ağlayarak sinirle bağırdım bilmiyorum. Onun sesini duyduğumda , kardeşimin, minicik yeğenlerimin iyi olduğunu duyduğumda az da olsa sakinleşebildim. Yanlarına gidemedim çünkü benzin yok, para yok, lanet olası hiçbir şey yok. Sonrasında bir şekilde para bulabildik. Bu sefer de 5 saat benzin alabilmek için sıra bekledik. 5 saat!! Onu beklerken ikinci büyük deprem. Ama artık duyarsızlaşmaya başladım sanırım, hissizleşmek böyle bir şeymiş. Hiçbir şey
Hilal K.
okurken ağlamamak için zor tuttum kendimi. allah tekrarını yaşatmasın, çok çok geçmis olsun. dualarimiz ve destegimiz sizinle...