Eliade
@himeofgenesis
diş hekimi
30 Ocak 2001
628 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Matt Haig'i sadece iki kitabından tanıyorum anlık. Gece Yarısı Kütüphanesi ve bu. Ama yine de şunu diyebileceğimi düşünüyorum: Bu adam gerçekten açık bir kitap. Gece Yarısı Kütüphanesi kurgu bir kitap evet biliyorum ama kitapta direkt yazarın kişiliği hissediliyordu. Kitabı okurları için değil de kendi için yazdığını düşünmüştüm. Ve bu kitabı okuduktan sonra artık daha çok öyle düşünüyorum. İkisini de okursanız ya da okumuşsanız ne demek istediğimi çok iyi anlarsınız.
Ben yine de açıklıyım biraz. Öncelikle bu kitapta gerçekten dediğim şey var. Yazar direkt kendi deneyimleri ve duyguları üzerinden konuşuyor. Eskiden geçirdiği depresyon ve panik ataklardan da bolca bahsediyor. Bu konu hakkındaki farkındalıklarından vs bahsederken hala düzeltmek için çabaladığı şeylerden de bahsediyor. Bir nevi yolda yazılmış bir kitap. Ama bunların dışında en çok dikkatimi çeken her iki kitaptaki alıntıların birebir örtüşmesiydi. Buraya eklediğim alıntılar hali hazırda duruyordu önceki kitap için. Dönüp bir göz atayım derken bazılarının kopyala yapıştır seviyesinde aynı olduklarını gördüm. Bunu kötü bir şey olarak söylemiyorum. Sadece kitaplarda çok fazla yazarın psikolojisiyle birlikte olduğunuzu söylemek istedim. Kurgu veya kurgu olmayan.
Şunu da söylemeliyim tabi Matt Haig'in kalemini çok iyi bulmuyorum. Ama tanıdık sorunlar, tanıdık hislerden bahsediyor. Beni de bu tanıdık hislerden biri sayesinde yakaladı: Sosyal medya bağımlılığı. Hatta spesifik olarak Twitter
"Orada bulamayacağım şeyin beni endişelerden uzaklaştırması için dua ederek uyanır uyanmaz telefonuma yapıştım."
"Suçluluk, korku ve savunmacı öfke karışımı sağlıksız duygular içinde, bir tweet atarak kaygıdan kurtulmayı bir daha asla denememeye karar verdim. Bazı şeyleri kendimize saklamak daha iyi."
Evet kitapta beni
Reklam
Douglas Adams'dan sonra yeni komik bir yazar arayışındaydım. Bu kitaba rastgele kütüphanede dolanırken denk geldim. Kapak tasarımından "Evet bu kitap kesin komik bilimkurgudur" diyip yine de arkasını çevirdim:
"Çok sert ve çok komik. Hüzünlü ve keyifli, tam bir Vonnegut eseri" - The New York Times
Bunu görünce dedim tamam al oku, 6.hissin konuşuyor. İyi ki de almışım. Okuduğum en eğlenceli kitaplardan biriydi. Konusu, olay akışları ve yazarın üslubuyla birlikte kendimi tamamiyle panayırda hissettim. 2.dünya savaşı, zaman yolculuğu, uzaylılar tarafından kaçırılma ve biraz da otobiyografik esintiler ve bolca mizah. Yazarın oldukça zahmetsiz ve çocuksu bir üslubu var. Benim için yazarın ilk kitabıydı. Çok eğlendim diğer kitaplarını da okuyacağım.
Ana karakter Billy Pilgrim zamanda yolculuk yapıyor ama tamamiyle kontrolü dışında. Gözünü açıp kapatmasıyla yaşlılık halinden bebeklik haline, savaş cephesinden kızının düğününe, kızının düğününden uzaylılar tarafından kaçırılıp hayvanat bahçesinde sergilenmeye götürüldüğü ana atlayıp duruyor. Ölümünü bile görüyor ama "oluyor işte"
Kişisel gelişimine takıntılı fakat pek de reaksiyona geçemeyen biri olarak bana iyi gelen bir kitap oldu. Kitaptaki bilgiler eminim hayatınızda çok işe yarayacaktır ama her türlü ilk adımı sizin atmanız gerekiyor ve ben hala bu konuda tereddütteyim. Kitapta aslında bu tereddütlerimin birkaçına da nokta atışı şeklinde değinmiş. İçimi rahatlatan kısımları tam olarak bunlar oldu. Azıcık bunlardan bahsedecek olursam:
1."Çok çabalamanıza rağmen başarıya ulaşamamak konusunda yakınmak, bir buz küpünü sıcaklığı -3,8 dereceden -0,5 dereceye çıkararak eritememekten yakınmaya benzer. Emeğiniz ziyan olmamıştır, sadece depolanmaktadır. Aksiyon 0 derecede gerçekleşecektir."
Çoğu zaman sonuçları hemen görmek isteyen biriyimdir. Çok çalışıyorum ama neden olmuyor, bu kadar zamandan sonra bir şeyler elde etmiyorsam yaptıklarımın ne anlamı vardı... gibi cümleleri kendime az sarf etmem. Evet maalesef bu konuda lineer ilerleyiş diye bir şey yok. Yaptıklarımızın etkisiz göründüğü süreç bunaltıcı ama devam edilmesi gereken nokta da tam olarak burası. İyi sonuçların gecikmeli olarak elde edileceğini akılda bulundurmak gerekiyor.
2."Hedeflerinizin seviyesine çıkmazsınız, sistemlerinizin seviyesine inersiniz"
Bu ikinci madde benim okurken oldukça düşündüğüm ve özümsedim bir ifade oldu. Hep güçlü bir hedefim, sağlam bir istencim olması gerektiğini düşünen ama pek de buna sahip olmadığımın farkında olan biriyim aslında. Evet güçlü bir istenç güzel bir itici güç olabilir fakat asıl olayı halleden sistemimiz oluyor. Açıkçası bu noktada aklıma hep Forrest Gump geliyor. Forrest Gump'ın hiçbir zaman büyük hedefleri yoktu ama adım attı ve elinden gelenin en iyisini yaptı. Sonuç olarak hiç de peşinde olmadığı başarılar sonunda onun peşine düştü. Önemli olan sistem ya gerisi zırva (kendimi iyi
Öncelikle bu kitaba bir şans vermek isteyip zamanımı çöpe attığım için kendi adıma üzülüyorum. Hani ne kadar saçmalayabilirler ki, insanın içsellendirilmiş bir inancı olabilir falan demiştim başta. Yani hangimiz iyi hissetmek için ufak mucizelere inanma isteği duymuyoruz ki. Ama yok bunun olayı daha çok insan kafeslemek.
Öncelikle beni kitabın daha ilk başından bile rahatsız eden durum "Gerçekten ne istiyorsunuz?" sorusunu fazlasıyla maddiyata sıkıştırmasıydı. "Nasıl bir evde yaşamak istiyorsunuz? Milyoner olmak mı istiyorsunuz?" kitabın başında bu soruların cevabının sırda saklı olduğuna değinip durmuş. Sır dediği şey namı değer çekim yasası. Yani bunlara isteyerek, inanarak size gelmesini sağlıyorsunuz. Bu tarz istekleri küçümsemiyorum ben de eşyalara fazlasıyla değer veren biriyim. Ama sırf bir eşya elde etme isteğiyle de yasa uydurmazsınız ya. Baştan sona zırva.
İkinci olarak kitapta baya karşılaştıkları/karşılaşacakları tepkileri perdelemeye yeltenmişler. Hatta aynen şöyle diyor: "Çekim yasası her zaman işe yarıyor, siz ona inansanız da inanmasanız da, onu anlasanız da anlamasanız da..." Fazlasıyla kendilerini kapatmışlar kanıtlama çabası yok ama gerçekmiş. Çekim yasası minvalinde kafir sayılırım.
Ayrıca elde etmenizin koşulu da kuşkusuz inanç. Kuşku duymadan gerçekleşeceğine inanmanızı istiyor. Hatta gerçekleştiğini kabul de edecekmişsiniz. Katalogdan seçim yaptınız çünkü evrene verdiğiniz sipariş kargoda gelecek size.
Ve son olarak beni en çok çileden çıkaran kısımdan bahsedeyim. Diyor ki saygı değer yazarlarımız her kimlerse:
"Bir insan aşırı kiloluysa, bu onun başına şişman olduğunu düşündüğü için gelmiştir. O bunun farkında olsun ya da olmasın. Bir insan ince olduğunu düşünerek şişman olamaz. Bu çekim yasasına tamamen aykırı."
Vay be cidden ne çekim
Hayal kırıklığıKişisel Gelişim Psikoloji
Benim için büyük bir hayal kırıklığı olan bir kitaptı. Arkadaşım okurken görmüştüm ilk sonra birkaç tane öneri gönderisi görünce okumak istedim ama tamamiyle hayal kırıklığı ciddiyim. Neden böyle düşündüğümü anlatmadan önce kısaca şu dört anlaşmadan bahsediyim:
1.Kullandığın sözcükleri özenle seç
2.Hiçbir şeyi kişisel algılama
3.Varsayımlarda bulunma
4.Her zaman yapabildiğinin en iyisini yap
Bunları kendi içinde açıklamayacağım. Kitabı niçin sevmediğimi anlatayım. Tipik kişisel gelişim kitaplarını bilirsiniz. Sadece motivasyon amaçlı keyif veren ve teşvik eden fakat olası riskleri görmezden gelip, başarıya giden adım konusunda tüm süslü cümlelere rağmen hiçbir şey anlatmazlar. Herkesin gözünde stereotipik tanımının bu olduğu aşikar. Ben her şeye rağmen iyi kişisel gelişim kitaplarının da olduğunu düşünüyorum ve daha fazlasını bulmak için okumaya devam ediyorum. Ne yazık ki bu kitap benim için onlardan biri değil. Tam olarak bahsettiğim sterotipte çok şey vaat edip hiçbir şey sunmayan bir kitap.
Bu tarz kitapları sevmemekle kalamıyorum gerçekten kinleniyorum. Ortaya atılmış pembe analizlerle insanların kendilerini Don Kişot sanmalarına sebep oluyorlar. Hayali şövalyeleri motive ediyorlar sadece.
Biraz içeriğe de girecek olursam "Kullandığı sözcükleri özenle seç" kısmında bu durumdan "Olumsuz fikirleri kabul etmek ancak olumsuz fikirlerin verimli olduğu bir zihinde olabilir." şeklinde bahsediyor. Söylenilen şeyi yanlış bulmuyorum ama sadece bu formatta kalan cümlenin hiçbir inandırıcılığı ve yapıcılığı olduğunu da düşünmüyorum. Sürekli "onu yapma, bunu yapma, bu seni kötü etkiler" sözleriyle dolu bir kitap. Biraz da neden bunu yapıyoruz ve nasıl yapmayız diye değinilmiş olmasını yeğlerdim. Dediğim gibi havada süzülen bir motivasyon ileri gidemedi benim için
Reklam