şehrinazŞiir
Kadim Sezginin Modern Dili: Diriliş İzleğinde Şehrinaz
Yazar: Ebru Asya
Şehrinaz, yazar ve şair Hayrettin Taylan’ın imzasını taşıyan üçüncü şiir kitabıdır. İlk baskısı 2019 yılında Çınaraltı Yayınları tarafından yayımlanan eser, 23 şiirden oluşur. 57 sayfalık hacmiyle ilk bakışta mütevazı bir görünüm sunsa da şiirlerin anlam yükü sayfa sayısıyla ters orantılı biçimde artar.
Eserdeki çalışmalar dil üzerinde kurulan titiz bir denetimle serbest şiir formunda kaleme alınmıştır. Mısraların çoğunlukla uzun tutulması, şiirsel ritmi sabit bir ölçüye bağlamaktan çok, anlamın yayılma ve derinleşme biçimine göre kurulmasını sağlar. Kıtaların harf ve sayı sistemleriyle ayrılması metnin içsel bölünmesini görünür kılarak, düşünsel duraklar oluşturur.
Kitaba adını veren Şehrinaz, şiirlerin genelinde somut bir figür ya da tekil bir muhatap olmaktan öte; şairin aşk, metafizik yöneliş ve tarihsel bilinç hâllerini kendisinde toplayan çok katmanlı bir sembol olarak belirir. Şairin kendi tanımıyla “Bütün büyük aşkların telmihler eşkâli” ve “Mistik duygulanışların gönül ummanı” olan Şehrinaz, metinler boyunca bazen bir inancın dili, bazen vuslatın adı, bazen de bir hatırlayışın odağı olarak dolaşıma girer. Şiirlerin sonlarında sıkça yinelenen hitap biçimi, Şehrinaz’ı hem özne hem de anlamı toparlayan bir bilinç merkezi hâline getirir; böylece şiirler, tekil bir muhataba değil, çoğul anlamlara açılan bir sesleniş etrafında bütünlenir.
Kitap genel itibarıyla tasavvufî-modern şiir çizgisinde konumlanan, mistik ve metafizik bir poetik hattın sürekliliğini ortaya koyar. Şair, eser boyunca klasik tasavvuf düşüncesini öğretici bir söyleme yaslanmadan, çağdaş bir bilinçle yeniden kurar; şiirler yer yer irfanî bir hitap, yer yer içe yönelmiş bir iç monolog olarak şekillenir. Metinlerde;
KELİMELERLE İNŞA EDİLEN BİR VATAN: GAZZE’NİN SON KİTAPÇISI
Hani Tolstoy "İnsan neyle yaşar?" diye sorar ya; bu kitabı okuyup kapağını büyük bir hüzünle kapattığımda bu soruya cevabım her zamankinden daha açık ve netti: İnsan, her şeyini kaybetse bile hafızasıyla ve o hafızayı diri tutan kelimeleriyle yaşar. Bugün kalbimi Gazze’nin o hüzün dolu sokaklarında bırakan, rafları arasından sadece kitap tozları değil, bir halkın direniş sesi yükselen sarsıcı bir eserden, Gazze’nin Son Kitapçısı’ndan bahsetmek istiyorum. Bu kitap bize sadece bir savaşı/soykırımı anlatmıyor; bombaların hedef aldığı o tozlu sokaklarda, bir sahafın kitaplarına neden bir evlattan farksız sarıldığını, onları neden hayatının en kıymetli çeyizi gibi koruduğunu anlatıyor. Bizim için bazen sakin bir liman bazen de hirâ olan o sayfalar, orada bir halkın sığındığı "son kale" haline geliyor; kütüphaneler yıkılırken raflardan kurtarılan her bir cilt, aslında kurtarılan bir gelecek ve silinmesine izin verilmeyen bir geçmiş demek... Yazarın naif dili, acıyı ajite etmeden ama ruhunuzun en derinlerine işleyerek aktarırken, kitapçının kapısını her araladığınızda kütüphaneyi saran kitap kokusuna ve tozlu raflara tanıklık ediyorsunuz. Şunu bir kez daha anladım ki; bir şehri haritadan silebilirsiniz ama o şehrin ruhuna sinmiş hikâyeleri, sayfaların arasına gizlenmiş o umudu asla yok edemezsiniz. Kelimelerin en ağır silahlardan daha güçlü bir kalkana dönüşebildiğini, edebiyatın bir halkın nefes borusu olduğunu hissetmek isterseniz, bu hikâyeye kalbinizi mutlaka açın; çünkü Gazze’nin son kitapçısı kapılarını kapatmadığı sürece, umut her zaman bir yerlerde yaşamaya devam edecek. (Küçük bir not: 7 Ekim’de başlayan saldırılar neticesinde Gazze’nin Son Kitapçısı maalesef artık yok... :( Ama bu eserin o kitapçıyı hafızalarda, bizim kalplerimizde sonsuza dek yaşatacağına umudum
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Önce selam sonra kelam
Önce refik sonra tarik,
demiş büyüklerimiz…
söze böyle başlamıştım bundan 5/6 yıl önce yılsonu seminerinde Nurettin Topçu‘nun hayatını ve milli eğitim ile ilgili daha doğrusu hayata dair görüşlerini seminer olarak arkadaşlara sunarken. Sonrasında üç farklı yerde bu güzel şahsı anlatma fırsatım daha olmuştu.
Tekrar aldım kitabı elime yine yeniden okudum.
Örnek,ahlaklı, ilkeli , kendini geliştirmiş, taviz vermeyen, güçlü pes etmeyen, vatanı için her ne kadar hakkı yense de hiç durmadan çalışan bir öğretmen…
Kendini maarif davasına adamış bir felsefe öğretmeni. Onu bu kadar güçlü bir karaktere büründüren de tabii ki öğretmenleri. Daha ilkokuldayken Mehmet Akif, Yunus Emre ve Mevlânâ aşığı olarak yetiştiriliyor. Belki de bu yüzden ilkokullarda Mehmet Akif’in Safahatının sadeleştirilerek okutulmasını tavsiye ediyor.
1928-1934 yılları arasında Avrupa’da doktora yapan, 1.likle doktorasını bitiren ilk Türk öğrenci olma ünvanını alan, bir gün boyunca Sorbonne Ün.’de Türk bayrağının dalgalanmasını isteyen, “neredeyse 40 yıllık öğretmenlik. mabede nasıl giriliyorsa sınıfa da öyle girdim” diyen yüce yürekli bir insan.
Celalettin Ökten‘in tanımı ile O, “ modern ilimlerle mücehhez
asrın ihtiyaçlarını müdrik
Tavizsiz
Fakat müsamahakar” bir insandır.
Kendisine yapılan haksızlıklara rağmen dış dünyayı suçlamak yerine sürekli “ne yapabiliriz?” sorusunu kendine sorup çözümler bulmuş ve bu görüşü de yetiştirdiği gençlere aşılamaya çalışmış bir insan.
“ Bizi kurtaracak olan ruh, bize Hira Dağında bırakılan Mukaddes mirastır.” diye tavsiyede bulunan Nurettin Topçu‘yu saygı ve minnetle anıyorum.
Kesinlikle okunmalı…
Üç Zor Mesele ve İsmet Özel hakkında...Kitap Alıntısı
Dikkat ! Bu kitap cemiyete amme hizmetidir. Uyanabilirsiniz :)
"Dünya hayatında ne başarabilir isek meselesi olanlarla başaracağız! " 
İsmet Özel
İsmet Özel batı usulü teslis zorbalığı diyor üç zor mesele için. Bunu kitabında "Teknik, Medeniyet, Yabancılaşma " olarak üç ana başlıkta toplamış. Daha sonra çok uzun sayfalar almayan nesirlerden ve üç ana başlığın altında günlük fıkralardan oluşan sekiz bölümden oluşan bu eser, gerek şairin düşün dünyasını ve şahsiyetini anlamak, gerek bizleri de içinde bulunduğumuz toplumun dinamikleri hakkında üzerinde derinlemesine düşünmeye sevk etmesi açısından oldukça değerli. Sadece toplumumuzu değil insanlığı da ilgilendiren meseleler hakkında bizleri derin tefekküre celbeden yazarımız için neden "Son büyük Türk şairi" dediklerini bu kitap sayesinde anlıyoruz.
Üç zor meselenin dibacesi diye başladığı kitabın önsözünde zihninin kırk yaşına kadar intiharla meşgul olduğunu itiraf ediyor İsmet Özel. "Dünyaya intibakım akim kaldı; iyi ki de öyle oldu" İsmet Özel
İsmet Özelin kırk yaşına kadar sosyalist ideoloji ile iç içe olduğunu daha sonraları İslam'ı tercih ettiğini onun deyimiyle hidayete kavuştuğunu biliyoruz .
"Sonunda ektiğimi biçtim ve yerimi buldum. Yerim okuduklarının İhlâs ve Fatiha sureleri olduğunu bilmeyen milletin olduğu yerdi. Bidat ve hurafeyi küçük düşürerek kendi örf ve adetlerime mensup olma başarısına erdim. Yerim mensup olduğum Türk milletinin himmet için okuduğu üç kulhüvallahü bir elhamdır. " İsmet Özel
Cesareti, azmi ve asabiyetinin mizacı ile doğrudan ilgisi olduğu gibi intihara teşebbüsünün de şahsiyetinde etkisi olduğu bariz .Şiarı samimiyet. Zaten şair için samimi olmasa şiiri tutmaz derler. Bu düstur üzerine görebileceğimiz, kazanımları ile kendisine bir kimlik inşaa etmiş önemli şahsiyetlerden ve
İsmet Özel
İsmet Özel batı usulü teslis zorbalığı diyor üç zor mesele için. Bunu kitabında "Teknik, Medeniyet, Yabancılaşma " olarak üç ana başlıkta toplamış. Daha sonra çok uzun sayfalar almayan nesirlerden ve üç ana başlığın altında günlük fıkralardan oluşan sekiz bölümden oluşan bu eser, gerek şairin düşün dünyasını ve şahsiyetini anlamak, gerek bizleri de içinde bulunduğumuz toplumun dinamikleri hakkında üzerinde derinlemesine düşünmeye sevk etmesi açısından oldukça değerli. Sadece toplumumuzu değil insanlığı da ilgilendiren meseleler hakkında bizleri derin tefekküre celbeden yazarımız için neden "Son büyük Türk şairi" dediklerini bu kitap sayesinde anlıyoruz.
Üç zor meselenin dibacesi diye başladığı kitabın önsözünde zihninin kırk yaşına kadar intiharla meşgul olduğunu itiraf ediyor İsmet Özel. "Dünyaya intibakım akim kaldı; iyi ki de öyle oldu" İsmet Özel
İsmet Özelin kırk yaşına kadar sosyalist ideoloji ile iç içe olduğunu daha sonraları İslam'ı tercih ettiğini onun deyimiyle hidayete kavuştuğunu biliyoruz .
"Sonunda ektiğimi biçtim ve yerimi buldum. Yerim okuduklarının İhlâs ve Fatiha sureleri olduğunu bilmeyen milletin olduğu yerdi. Bidat ve hurafeyi küçük düşürerek kendi örf ve adetlerime mensup olma başarısına erdim. Yerim mensup olduğum Türk milletinin himmet için okuduğu üç kulhüvallahü bir elhamdır. " İsmet Özel
Cesareti, azmi ve asabiyetinin mizacı ile doğrudan ilgisi olduğu gibi intihara teşebbüsünün de şahsiyetinde etkisi olduğu bariz .Şiarı samimiyet. Zaten şair için samimi olmasa şiiri tutmaz derler. Bu düstur üzerine görebileceğimiz, kazanımları ile kendisine bir kimlik inşaa etmiş önemli şahsiyetlerden vebismillahirrahmanirrahim
"Esselamu ala menittebeal huda"
(Allah'ın selamı; Hidayet yoluna girmiş bulunanların üzerine olsun)
İyilerin çilesi kitabı Hz Muhammed (sav)' in Hira mağarasında ilk vahyin gelmesiyle , Hz Ömer'in Müslüman oluşuna kadar anlatmaktadır. Yani kitap sahabelerin davası ve inançları uğruna çektiği işkencelere rağmen sabrıda anlatmaktadır .
Aslında roman diyince farklı bir içerik bekliyordum ama olsun kitap çok güzeldi beğendim:)
Bir damla gözyaşıDin
Kitabın ilk bölümünde yer yer İslami açıdan retorik kaygıyla kurulmuş, içerik doğruluğu tartışmalı pasajlar vardı. Yani bazı ifadeler hakikati derinleştirmekten ziyade etki bırakmak, hitabet gücü oluşturmak için seçilmişti. Bu, metnin akademik ya da ilmî değerinden bir miktar eksiltiyor; fakat edebî tesirini inkâr etmek mümkün değil.
Şunu açıkça söylemem gerekir: Hangi kitap olursa olsun, eğer Hz. Muhammed’in hayatını sahih bir eksende, samimiyetle ve insani boyutlarıyla yansıtıyorsa, o kitap değerlidir. Çünkü onun hayatı yalnızca tarihsel bir anlatı değildir; acıyla, sabırla, yalnızlıkla, direnişle ve merhametle örülmüş canlı bir tecrübedir.
Beni ağlatabilen edebiyat kitabı sayısı çok azdır. Beni ağlatabilen film sayısı da öyle. Hayatım boyunca yoğun duygusal sahnelere, sarsıcı anlatılara fazlasıyla maruz kaldım. Son yıllarda ise neredeyse hiç ağlamadığımı fark ediyorum. İşte tam da bu yüzden şunu net biçimde söylüyorum: Beni yeniden ağlatabilen nadir şeylerden biri, Hz. Muhammed’in hayatını okumak oldu. Bu kitap da onlardan biri.
Onun hayatını her okuduğumda sahneler zihnimde yeniden canlanıyor. Mekke’nin o boğucu yalnızlığı… Taşlanan bir beden… Horlanan bir insan… Aç bırakılan bir aile… Sabırla taşınan bir yük… Sanki tekrar o acılar yaşanıyor; sanki o işkenceler yeniden hissediliyor; sanki o mucizeler yeniden gerçekleşiyor. Bu bir bilgi aktarımı değil; duygusal bir temas, hatta bir tür varoluşsal eşlik hâli.
Açık konuşmak gerekirse, inancı yalnızca rasyonel temeller üzerinden anlamaya çalışmak eksiktir. İnancın güçlü bir duygusal boyutu vardır. Ve bu duygusal boyut, soyut ilkelerden değil; o inancı tebliğ eden peygamberin yaşadığı hayattan, geçtiği kırılmalardan, hissettiği korkulardan ve gösterdiği merhametten öğrenilir. Peygamberin insan oluşunu kavramadan,