📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yönetimi ele geçirerek başa gelmiş Lider'i öven slogan gürültüleriyle ve boğucu sıcaklıkla kaplı, düşünmeyi engelleyen bir dünyada kuvvetli akıntıya kapılmayıp kendi halinde yaşamaya çalışan bir yazarın birkaç gün içinde yaşadıklarını konu alıyor. İktidarın en büyük silahlarından gürültünün aynı zamanda zayıflığı haline gelmesi güzel bir zıtlık oluşturmuş. Öyle bir dünya oluşturmuşlar ki yazar sırf zindanın sessizliğinin verdiği hoşnutluk nedeniyle korkuya kapılmadan konuşabiliyor. En güzel şeyin, yumuşak sesleri duymayı sağlayan dinginlik olduğunu ifade ediyor -ona katılıyorum, bana en huzur veren seslerden biri de sessiz bir odada rüzgarla dalgalanan perdenin sesi -. Kitap kısa olsa da yazarın dünyasına girmek için yeterli. Olaylar yabancı gelmiyor, sadece dünyada bunlar da yaşanıyor diye kısa bir farkındalık hissettiriyor. Kitap bitince de günlük hayata devam ediyoruz, yaşananları kanıksamış şekilde, kitaptakilerin yönetimi kanıksadığı gibi.
Spoiler
İnternette görüp yerli bilim kurguya şans vermek için aldım. Tek hatırlayabildiği gördüğü rüyalar olan ve bu nedenle gerçeklikle tek bağlantısı rüyalar yoluyla olan bir ana karakter ve Kafka'nın Dava'sını anımsatan bir atmosfer var. Ana karakterin hafızasının nasıl işlediği Sistem tarafından açıklanınca önceki olaylar anlaşılırlığa kavuşuyor. Karşısına çıkan herkesin karaktere bilgi verip durması, örneğin Doktor Defne'nin durduk yere "eksi altıncı katta insan denekler var" demesi gibi olaylar mantıklı bir hale geliyor. Çünkü bütün olaylar rüyalardan ibaret ve rüyalar da gerçekliğin yeniden kurgulanmış halleri. Bu ilginç kurgunun yanı sıra, hasta toplum var mıdır, varsa bireyleri "iyileştirerek" toplum iyileştirilebilir mi, devlet nasıl güç simgesinden hizmet eden konumuna indirilebilir, eşitlik, özgürlük gibi ilkeler ve değerleri bunların gerektirdiği pasiflik içinde savunarak bir sonuca varılabilir mi yoksa bu değerleri ihlal etmeden "korumak" imkansız mı gibi çeşitli konularda düşünmeye sevk ediyor. Ana karakter sık sık çileden çıkarıcı davransa ve kitap her zaman akıcı ilerlemese de ben genel olarak beğendim, güzel bir kurguydu.
Samanyolu'nun sanal halesine baktım. Bu hastanenin dışında çok büyük bir gerçeklik olduğunu düşünmek nedense iyi geliyordu. Çıkamasam bile en azından "dışarısı" diye bir yerin olduğunu bilmek rahatlatıcıydı.
