Büyülü bir yolculuktu bu
Yazdım ve Ömür Hanım’ı sevdim
Yazdım ve başka hayatlara inandım
Yazdım ve acının yaşama gücünü gördüm
Yazdım ve ölümün bağışladığı hayatı anladım
Yazdım ve susmanın erdem olduğu yere geldim
Yazdım ve sevginin nasıl bir yücelik olduğunu öğrendim
Büyülü bir yolculuktu bu.
Doğumdan ölüme, pazartesiden pazartesiye, sabahtan akşama faaliyetler düzenlenmiş, bir örnek hale getirilmiştir. Böylesi bir düzenin ağına düşen kişi insan olduğunu, tek bir birey olduğunu nasıl hatırlar?