Halim
@hlmekz9
Elimin altında bulunan ama okumayı ertelediğim bir kitaptı. Henüz daha bitirmedim ama not verebilmem için bu kadarı da kafi. Hele şu yorumları gördükçe…
Kitabın sayfasına giriyorsunuz ve 1 puan vermiş arkadaşı görüyorsunuz. Arkadaş şöyle düşünmüş sanırım; panik atağı sadece fakirler geçirebilir. Psikoloğumuz fakir olmalı ki bunları yaşayıp, deneyimlesin. Dostum inan öyle değil. Hatta gözlemlediğim tam tersi.
Hayatımın birkaç yılında sokağa adım dahi atarken tereddüt eden, tek yaptığı şey çalışmak ve uyumak olan, zombiye dönmüş birisi olarak kitapta anlattıklarını eksik bile buluyorum. He doğru sen hastalarının deneyimlerini yazdığını düşünmüşsün. Hadi öyle varsaydım.
Hastalarının da fakir olduğunu düşünmüyorum.
Panik atak yaşamamış sadece kişisel gelişim kitabı olduğunu düşünenler sizlik bir durum yok. Yaşayanlar alıp okuyabilir. Güldürdüğü yerler bile oldu. Hocam sevgiler, ama fakir olsaydınız tam olacaktı…
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Canını al ama parasını alma. İşte tam olarak böyle bir tip başrolümüz. Gün boyu yediği bedava yemekle, içtiği bedava çayla kendini mutlu eden, küçük hesaplar peşinde koşup, büyük balığı yakalamak umuduyla günlerini geçiren biri.
Kitabın bence eksik hissettiren ve belki de beni sıkan yanı, yüzeysel ve devamlı tekrar eden monoton olaylar. Ama aslında bu gerçek insan hayatının da ta kendisi değil mi?
Hadi ama….
Ne zaman olay sonuca bağlanacak? E bunun sonu ne zaman gelecek ? Diye bekliyorsunuz. Ve her şey tamamlanırken yazar size yandan yandan gülümsüyor…
İlaçların etkisiyle zamanın nasıl geçtiğini, ne yaşadığımı ? Anlayamadığım şu günlerde aklımın sınırlarını tekrar yokladım.
Teşekkürler. *
KahramanEdebiyat
Bütün büyüyü bozabilirim, kitabı okumadıysanız. geçiniz.
•
•
Çok üzerinde durmak istemiyorum, Yusuf’tan kahraman olmazmış. Olsa olsa saf, salak, ırz düşmanı olurmuş.
Niye kahraman olmazmış diyorum? Çünkü tahmin ettiğim gibi, bu yarım kalmış bir seriymiş. Hani bak neler yaşandı da bu kıvama geldi? Nasıl kahraman oldu? gibi soruların cevabı.
Yazar Sabahattin Ali olmasa, o kendine has üslubu olmasa, bu kahramana çok katlanmazdım. İçinde bulunduğu dönemin şartları filan, bir kenara bırakıp kahraman özelinde konuşuyorum.
Kıyamayıp okumayı ertelediğim kitaptı. Sonunda ulan Yusuf ulan Yusuf diye diye bitirdim
Değerli İsmail;
Gazeteciliğine saygım var. yılmaz güney detayından dolayı puan kıracağım… Zira ilgili şahsın, küçük detaylarda dahi yer bulmasına tahammülüm yok. Bir kardeşin olarak diyorum ki Cehennem zebanisi, kadın düşmanı, yaratıklar filmde gibi isimler taşıyan kitaplar çıkartılacaksa orda kendisi rahatlıkla yer bulabilir.
Şahsa karşı kişisel düşüncelerini bilmiyorum, direkt öve öve bitiremediğin bir durum da yok, yazıyorum ki tarafım belli olsun, yazıyorum ki vicdanım rahat etsin. Dost çekinmez, acı söyler. Saygılar.
Aslında her şey biraz eksik kalır, asla tam olmaz, tamamlanamaz…
Filiz, yarım kalmışlıkların, tamamlanamamışların canlı örneği. Kitabın başında bir dram hikayesi okuyacağım diye düşündüm, yanıldım.
Yarım kalmaktan filan bahsediyorum da öyle üzüntüden üzüntüye savrulacağınız, ah vah edeceğiniz yaşanmışlıklardan çok, size de hiç yabancı gelmeyecek duyguların arasında gidip geleceksiniz.
Pişman etmedi, en azından beni yanıltı. İyi okumalar…
