O umut aslında hep yalandı adini umut koyduk bitmemiş hikayeydi bu kitapta bittirdim. Ve aşkın yaşamadığı zaman daha çok aşık olduğunu inanın bu kitapla farkettim.
Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince, Günler şu heyulayı da er geç silecektir, Rahmetle anılmak ebediyet budur amma, Sessiz yaşadım kim beni nereden bilecektir.. Mehmet Akif Ersoy – Safahat