6/10
2023 14. kitabı
3 kitaplık bir serinin ilk kitabı olan Zamanın Çocukları benim için okuması zor bir kitap oldu. Şuan için diğer devam kitabının çevirisini bulamadım, ancak olsa bile hemen elime almazdım.
İki, hatta üç farklı ağızdan anlatılan hikayede olay ne zaman insanlığa dönse, yaşadıklarını okumak benim için de tam bir mücadeleye dönüştü. Hiç bir insan karakter ile bağ kuramadım, ve başları belaya girdiğinde de "eee şimdi ne olacak?" diye merak edemedim.
Amaaa, yeni yeşil gezegenimizi keşfetmek ise bambaşka bir zevkti. Daha kitabın ikinci bölümünde bir belgesel havasında okuduğum bölüme "ne alaka şimdi bu?" diye başlayıp "Hoppalaaa, işte bunu sevdim" ile bitirince kitabın sonuna kadar sırf onlara ne olacak diye geldim.
Bir merak duygusuyla başlayan kitap, ortalarda tempo düşürerek yorucu geçti, sona doğru ise hadi ne olacaksa olsun artık dedirtti.
Güzel miydi, evet. Tavsiye eder miyim, mmm, herkese değil.
KİTAP TAVSİYEM
"KAPI"
_Alıntılar
_Yaradılışın kutsal ışığı aklımızı öyle bir aydınlatsın ki her şeyin özünü görelim...
_Bazı öyküler,öyküyü yaşayanlar arasında kalmak zorundadır...
_Zafer,fedakarlığa muhtaçtır...
_Sabır,elmas ile kömür arasındaki farktır...
_O,aydınlığa çıkmak isteyen adamlar için göz değil,karanlıkta ilerlemeleri için yaktıkları bir kibrit çöpüydü...
_Ateş külü korkutamaz... _Gölgenin varlığı ışığın kanıtıdır...
_Mayası yumuşaktır Ademoğlu'nun...
_İnanç böyle bir şeydir.İnandığın öğretiyi tüm yönleriyle anlayamayabilirsin ancak doğruluğunu kabul edersin...
_İnancını yaşamaya çalışan sade bir insanım...
_Bana kıyameti anlatabilir misiniz?
_Kötülük,sahip olduğu kural tanımazlık sayesinde genelde bir adım önde ilerliyor...
_İnsan kendine duyduğu saygıyı kaybederse geride hiçbir şeyi kalmaz...
_İyi insanlar olmaya çalışıyoruz evlat,tüm bu mücadelenin içerisinde...
_Ne mutlu ahdine sadık kalana,ne mutlu gerçeği görebilene...
_Kaostan doğan düzen,haddini aşmamış tüm ruhları huzura kavuşturacak...
_Henüz tamamlanamamış planlarım ağırlığı yüreği doldurur... //KİTAP HAKKINDA
Merhaba kitapsever arkadaşlar
Kilit,Anahtar ve Kapı olmak üzere,üç seriden oluşan,sinema tadında harika eserlerin sonuncusu 'Kapı' kitabından bahsetmek istiyorum sizlere.Hayatı ve yaşamı sorgulatan,insana benligini sorgulatan bir kalemin elinden çıkan kitap,serinin son kitabı.
İlk kitabımız olan.Kilit'de John ve William'ın büyüyüp çok farklı hayatlar sürmesine rağmen,çocukluktan kalan efsanevi dostluklarından hiçbir şey kaybetmeyen samimiyetleri karşılamıştı bizi.Mevkilerinin önemi olmaksızın,birbirlerine sımsıkı sarılmaları içimizi ısıtmıştı.Biri okumuş bir yerlere gelmiş,diğeri hayat ile kavga halinde olan
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İlk defa okuduğum bir yazar ve bu kitabından sonra tekrardan okuyabilirim dedim kendi kendime. Zaten bir üçlemenin ilk kitabı olan Kapak kızını yeşil peri gecesi ve Osman takip ediyor. Bir an önce onları da okumak için sabırsızlanıyorum. Kitaba gelecek olursak benim için bencil kitap kategorisine giriyor. Okurken sadece ve sadece onunla ilgilenmeniz odağınızı sadece kitaba yönlendirmeniz lazım yoksa diğer türlüsü güç. Daha önce de çok karakterli kitaplar okumuştum ama Ayfer tunç bir de üstüne çok olaylı bölümler ekleyince iş iyice zorlaşıyor. Dikkatimi çeken bir diğer nokta ise o kadar ani olayları değiştiriyor ki hoppalaaa diyorsunuz bir anda bütün hikaye başka bir şeye veriliyor. Ara ara durup karakter sıralaması yaptım. Bu kadar söylendiğime bakmayın zor olan her zaman daha güzeldir. Benim için çok farklı bir okuma oldu yeşil peri gecesine başlamak için sabırsızlanıyorum.
Dipnot! Bir kitabı bitirdikten sonra başka insanların yorumlarına bakmayı çok seviyorum bu kitap için baktığımda da bir kişi tersten okursanız çok daha anlaşılır ve kolay olur yazmıştı ben başladım bi kere ama hiç başlamamış olanlar için bir öneri olabilir.
Bu kitabı bitirene kadar resmen ruhum çürüdü, en az beş yaş yaşlandım sanırım. Kitabın vermek isteyip de güzel güzel vermek yerine ruhunuzu sömürerek verdiği mesaj: "Yanlış batılılaşma".
Ana karakter olan Bihruz Bey bir paşa oğlu, mirasyedi, oldukça dalkavuk bir karakter. Kitabı bitirene kadar resmen temel düzey Fransızca öğrendim bu nedir ya! Bihruz Bey Çamlıca'da sarışın bir kadın olan Periveş Hanım'a aşık oluyor. Ama Periveş'ten önce Periveş'in arabasına aşık oluyor -araba üzerinden Periveş'in soylu bir hanım olduğuna karar veriyor- fakat hoppalaaa araba kiralık!
Neyse Bihruz Periveş'e aşık ya olay tam olarak şu: "Tavşan dağa küsmüş dağın haberi yok." Bizim oğlan kendi kendine gelin güvey oluyor, aşkından yataklara düşüyor ama gel gelelim Periveş'in hiçbir şeyden haberi yok. Kitabın adı olan Araba Sevdası da Bihruz'un Periveş'in arabasından kafasına göre sınıf belirleyip, kafasında karakter yaratmasından kaynaklı. Bihruz'a göre Türklere ait hiçbir gelenek-görenek, şiir, şair bilmem ne güzel değil; hepsi kaba saba. Batılı olan özellikle de Fransız olan her şey ise kusursuz. Yemin ederim Bihruz karşımda olsa suratına yumruğu geçiririm öyle hayattan soğuttu beni. Bir ara üzülür gibi oldum da yok yani Bihruz her şeyi hak ediyor.
Üniversitenin ilk yıllarında "bunlar daha çömez" bakışlarına maruz kaldığımız o ilk yılda, hatta ilk ikinci ayda sunum yapma görevi verildi. Üstelik hocamız öyle romantik, öyle romantik biriydi ki, haliyle o sunum vize notumuz olacağı için onu etkilemeliydik. Konumuz her zaman duygulara ve ruha hitap eden, kısacası buram buram edebiyat kokan başlıklar olurdu.
Hapı yuttun Hicret. Şimdiye kadar hiç sunum yapmamayı bırak, o yaşıma kadar günlük bile tutmamış bir insandım ve karşımdakini nasıl etkileyip de sunum yapacaktım. Söz konusu bir görevse hiçbir şekilde yazamazdım üstelik, kilitlenirdi zihnim, aklıma hiçbir şey gelmezdi. Ortaokulda kompozisyon yazamadığı için hep Türkçesi zayıf gelen ben, şimdi hapı yutmuştum.
Haremlik selamlık olmayan bir grup kurduk, hocamızın isteğiyle. Her hafta bir grup anlatacaktı. Nasıl yapalım, nasıl geçeriz bu dersten derken üst sınıflar yardıma koştu. :) Önceliğimiz, kadını etkileyecek bir sınıf ortamı yaratmak olacakmış. Zira o havaya girmezse sunumu beğenmezmiş. Karşımızda tecrübe konuşuyordu ne de olsa, dikkate almak lazım diye düşündük. Sonra kendimizden emin bir şekilde çok çok güzel bir sunum yapmalıymışız ( ilk yıl için büyük bir beklenti).
Geldi o büyük gün. Ve sıra bende. Şşştt sakin ol tatlım, yapabilirsin. Aaa ayaklar hafiften titriyor mu, o ses kalbinden mi geliyor :) güm güm güm...
Ohh bitti sonunda. Amaaaannn zaten ilk sunumun, olacak o kadar, takma boşver.
Şimdi ikinci tehlike yaklaşıyor. Final sınavımız için 
Kumral Ada Mavi Tuna kitabından sorumluyuz. Bu kitaptan ne sorabilir derken yine üst sınıflar yardıma koştu. :) Kitabımızda ölen başkahramanızın abisi gibi sizin de hayatınızdaki en önemli tak sesi ne oldu? Soruyu tam hatırlamıyorum şöyle özetleyeyim: Şimdiye kadar hayatımızı değiştirdiğini düşündüğümüz bir anımızı
Kumral Ada Mavi Tuna kitabından sorumluyuz. Bu kitaptan ne sorabilir derken yine üst sınıflar yardıma koştu. :) Kitabımızda ölen başkahramanızın abisi gibi sizin de hayatınızdaki en önemli tak sesi ne oldu? Soruyu tam hatırlamıyorum şöyle özetleyeyim: Şimdiye kadar hayatımızı değiştirdiğini düşündüğümüz bir anımızı
Bu Zweig eseri incelemesinde, ben de Zweig gibi kısa keseceğim, dolandırmadan, sözün özünü diyeceğim. Kitapta 4 hikaye bulunmakta.
Kitaba adını veren Mürebbiye hikayesiyle başlıyor maceramız. İki küçük kız kardeşin, henüz saf ve kirli düşünceler karışmamış dünyalarından seyreyliyoruz olayları. Ahlâki değerlerle kafayı bozmuş bir toplum ve haliyle o toplumun bir aynası olan ortalama üstü bir ailenin evindeyiz. Bu katı ahlâk muhasebesinden ebeveynlerimiz de payını almıştır. Bu uğurda masraftan kaçınmamış, devrin modası olan eğitimci rolü mürebbiyeyi tutmuşlardır. Nitekim bir zaman sonra tüm evin keşfedeceği ve mürebbiyenin istese de gizleyemeyeceği minik sırla, çocukların dünyası alt üst olur. Yaşlarını düşünmeksizin yaşama, aile, ahlâk olgusuna karşı olan tutumları birden yön değiştirir. Yazarın da dediği gibi artık o çocukluk çizgisini geçmişlerdir bir kere ve geriye dönüş yoktur. Sorgulamaya başlamışlardır çünkü. Zira kişisel fikrim de şudur ki; herhangi bir şey kişisel olarak da olsa sorgulanmaya başlıyorsa, o şey her neyse gayri sonsuz tatmin vermez olur. Su bir kere bulanmıştır çünkü. İki kız kardeşin, birkaç gün içinde nasıl büyüdüğüne ve kendilerini nasıl bir zihniyetin ortasında bulduklarına onlarla birlikte şahitlik edeceğiz. Hikayenin sonu bana kalırsa açık bırakılmış. Öylesine yazmak istiyorum ki, ama yazamıyorum. Mürebbiyeyi düşündükçe cız ediyor bir parçam.
İkinci hikayemiz, Bir Yaz Novellası adında. Yaptığı seyahatler esnasında tanıştığı bir centilmenin küçük çapkınlık oyununu anlatışına tanık oluyoruz. Bu hikayede benim ilgimi çeken, beyefendinin yaşadığını iddia ettiği şeyleri anlatması değil de Zweig’ın ya da hikayede bahsi geçen birincil kişili ağzın edebi bir eserin nasıl verilmesi konusunda aktardığı minik ipuçlarıdır. Hatta bana kalırsa yazar, bu
