Utopia – Thomas More
Eskiden Utopia bir ada değildir. Rivayete göre, bu kusursuz düzeni kuran ve adaya kendi adını veren bilge ve erdemli Kral Utopus, fethettiği toprakları ana karaya bağlayan yaklaşık on beş millik kıstağı kazdırarak burayı bir ada hâline getirir. Böylece Utopia hem coğrafi hem de düşünsel olarak dünyanın geri kalanından ayrılır.
Utopia; özgürlüğün, mutluluğun, refahın ve barışın hüküm sürdüğü huzurlu bir ülkedir. Burada insanlar ötekileştirilmez, emekleri sömürülmez ve herkes toplumsal yaşamın eşit bir parçası olarak kabul edilir. Bu nedenle Utopia yalnızca bir ülke değil, insanlığın yüzyıllardır özlemini duyduğu büyük bir hayaldir.
Dünyanın dört bir yanında kargaşa, savaş ve baskı hüküm sürerken Utopia’da düzen ve uyum vardır. Başka ülkelerde kralların zorbalığı insanların üzerine çökerken burada özgürlük egemendir. Dünyanın geri kalanında vicdan ve inanç özgürlüğü çoğu zaman baskı altında tutulurken Utopia’da dinsel hoşgörü esastır. İnsanlar servet biriktirmeyi, mal ve mülk sahibi olmayı hayatın amacı hâline getirmez; bunun yerine bilgiye, eğitime ve erdeme değer verirler.
Eğitimin yalnızca ayrıcalıklı sınıflara sunulduğu toplumların aksine, Utopia’da eğitim herkes için erişilebilir ve ücretsizdir. Çünkü burada para yoktur; dolayısıyla insanın değeri sahip olduklarıyla değil, karakteri ve bilgisiyle ölçülür.
Toplumsal yaşam da eşitlik ilkesi üzerine kuruludur. Dünyanın birçok yerinde kadınlar ve erkekler arasındaki ayrımlar derinleşirken, Utopia’da her iki cinsiyet de üretimin ve toplumsal yaşamın eşit bir parçasıdır. Her birey belirli bir süre çalışmakla yükümlüdür; aylaklık hoş karşılanmaz. Böylece sınıfsal ayrıcalıkların ve sömürünün önüne geçilir.
İşte Utopia böyle bir ülkedir. Özgürlüğün sokaklarda dolaştığı, savaşın adının bile anılmadığı,
Gülün Adı, İtalyan bilim insanı, tarihçi ve göstergebilim uzmanı Umberto Eco’nun dünya edebiyatına kazandırdığı, hem çok katmanlı bir polisiye hem de muazzam bir tarihsel dönem panoraması sunan anıtsal bir başyapıttır. 1980 yılında yayımlanan bu ilk roman, yazarın engin Orta Çağ bilgisini edebi bir kurguyla harmanladığı entelektüel bir şölendir.
Roman, 1327 yılında İtalya’nın kuzeyindeki zengin ve gözlerden uzak bir Benedikten manastırında geçer. Hristiyan dünyasındaki siyasi ve dini çalkantıların, tarikatlar arası çatışmaların zirvede olduğu bir dönemde, manastırda gizemli ve korkunç cinayetler işlenmeye başlar. Bu ölümleri aydınlatması için eski bir engizisyon yargıcı olan, keskin zekası ve rasyonel yaklaşımıyla tanınan Fransisken rahibi Baskervilleli William ve onun sadık çömezi Melkli Adso görevlendirilir. William, tıpkı bir Orta Çağ Sherlock Holmes'ü gibi, ipuçlarını ve göstergeleri takip ederek katilin peşine düşer. Olayların merkezinde ise dünyanın en zengin, en gizemli ve korunmuş kütüphanesi yer almaktadır. Bu labirentvari kütüphane, Hristiyanlık inancını sarsabileceği düşünülen ve yıllardır saklanan yasaklı bir kitabı barındırmaktadır.
Umberto Eco, bu sürükleyici cinayet soruşturmasının arka planında; din, felsefe, göstergebilim, engizisyon vahşeti ve dogmatizm üzerine derin tartışmalar yürütür. İnanç ile akıl, kahkaha ile korku, hoşgörü ile fanatizm arasındaki amansız savaşı gözler önüne serer. Gülün Adı, sadece bir solukta okunacak bir polisiye değil; her bir satırında Orta Çağ felsefesinin ve kültürünün şifrelerini barındıran, edebiyat tarihinin en entelektüel ve sürükleyici romanlarından biridir.
Reklam
İnsanlığın Ortak Dili: Sevgi ve Hoşgörüİnceleme
Romanın başkahramanı Momo, sevgisiz bir aile ortamında büyümüş, yalnız ve mutsuz bir çocuktur. Babasıyla sağlıklı bir ilişki kuramayan Momo, hayatın anlamını ararken Mösyö İbrahim’in sıcaklığı ve bilgeliğiyle tanışır. Herkesin Arap bakkal olarak tanıdığı Mösyö İbrahim, aslında hayatı derin bir hoşgörü ve sevgi anlayışıyla yorumlayan bir insandır. Momo zamanla ondan yalnızca yaşamın pratik yönlerini değil, aynı zamanda mutluluğun, sabrın ve insan sevgisinin değerini de öğrenir.
Kitapta Kur’an, dinî kurallardan çok insanın iç dünyasını aydınlatan bir bilgelik kaynağı olarak ele alınıyor. Mösyö İbrahim’in Momo’ya aktardığı düşünceler, farklı din ve kültürlerden insanların ortak insani değerlerde buluşabileceğini gösteriyor. Bu yönüyle roman, dinler arası hoşgörü ve evrensel insanlık mesajları taşıyor.
Yalnızlık, aidiyet ve insan olmanın anlamı üzerine düşündüren, sıcak ve umut dolu bir roman. Farklılıklara rağmen insanların birbirlerini anlayabileceğini gösteren kitap, her yaştan okuyucuya hitap eden evrensel bir yaşam dersi niteliğinde.
Büyük Selçuklu Sultan'ı Melikşah'ın isteği üzerine yazılan eser devlet idaresi hakkında öğütler, hikayeler, kıssalar içeriyor.
Nizam-ı Mülk'ün 30 yıl süren vezirliği sonucu bildiği ve gördüğü devlet siyaseti ve daha önceki devletlerin incelemesi sonucu tüm tecrübelerini bu kitapta toplayarak Sultan için bir el kitabı hazırlamış.
Kitapta konu konu ayrılmış tekrarlarda içeren 51 fasıl bulunuyor.
Kadının devlette ki hatta hayatta ki rölü bence çok sert incelenmiş .
Diğer dinlere ve inanışlara karşı tutumu da aynı şekilde sert buldum. Tabiki o dönem haşaşiler ve diğer bâtınî mezhep calışmaları çok kötü olsada İslâm'daki höşgörü politikasını uygunluğu bence tartışılır. Cihat ve ceza için kesinlikle bu şekilde düşünmüyorum.
Kitap genel olarak okunması gereken özellikle Devlet kademesinde olanlar için kesinlikle okunmalı dediğim eserlerden.
Ağır bir kitap olarak düşünsemde çeviri rahatlığıyla çok rahat okunabiliyor.
Nizamülmülk 
Siyasetname
Nizamülmülk Siyasetname
Mösyö İbrahim ve Kur'an'ın Çiçekleri, Fransız yazar Éric-Emmanuel Schmitt tarafından kaleme alınmış, dostluk, hoşgörü, sevgi ve manevi olgunlaşma temalarını işleyen etkileyici bir kısa romandır.
Paris'te yaşayan Yahudi bir çocuk olan Momo, sevgisiz ve yalnız bir hayat sürmektedir. Mahallesindeki yaşlı bakkal Mösyö İbrahim ile kurduğu dostluk, onun dünyaya bakışını değiştirir. Momo, Mösyö İbrahim sayesinde insanların din, milliyet veya kökenlerinden önce insan olduklarını öğrenir.
Roman boyunca iki karakter arasındaki ilişki derinleşirken, Momo da çocukluktan yetişkinliğe uzanan bir içsel yolculuğa çıkar.
Eserde din, bir ayrım unsuru olarak değil; sevgi, anlayış ve bilgelik kaynağı olarak ele alınır. Mösyö İbrahim'in temsil ettiği tasavvufi bakış açısı, hayatın küçük mutluluklarını fark etmeyi ve insanlara önyargısız yaklaşmayı öğütler. Bu yönüyle roman, farklı kültürler ve inançlar arasında köprü kuran evrensel bir mesaj taşır.
Yazarın sade ve akıcı dili, kitabın kısa olmasına rağmen güçlü bir duygusal etki bırakmasını sağlar. Özellikle Momo'nun yaşadığı değişim ve Mösyö İbrahim'in yaşam felsefesi, okurun uzun süre aklında kalır.
Sonuç olarak, Mösyö İbrahim ve Kur'an'ın Çiçekleri, sevgi, dostluk, aidiyet ve insan olmanın anlamı üzerine düşündüren; sıcak, dokunaklı ve umut verici bir romandır. Farklılıkların ötesinde ortak insanlık değerlerini vurgulaması, eserin en güçlü yönlerinden biridir.
Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri 
Eric Emmanuel Schmitt
Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri Eric Emmanuel Schmitt
Locke, dinî farklılıkların çatışma ve baskı sebebi olmaktan çıkarılıp barış içinde bir arada yaşamanın mümkün olduğunu göstermektir. Locke’a göre insanların inançları zorla değiştirilemez; çünkü gerçek inanç ancak bireyin kendi vicdanı, aklı ve içten kabulüyle oluşur. Bu nedenle devletin dinî konularda baskı uygulaması hem etkisiz hem de meşru değildir.
Locke özellikle devlet ile kilisenin görev alanları kesin biçimde ayrılır. Devlet insanların dünyevi haklarını, güvenliğini ve mülkiyetini korumakla yükümlüyken, kilise insanların manevi yaşamı ve kurtuluşuyla ilgilenmelidir. Bu sınırlar korunduğu sürece toplumsal düzen ve barış sağlanabilir. Ancak dinî kurumlar siyasi güç elde etmeye çalıştığında veya devlet belirli bir dini zorla dayattığında çatışmalar ortaya çıkar.
Locke ayrıca mezhepçilik, sapkınlık suçlamaları ve din savaşlarının çoğunun gerçek dinî nedenlerden değil, insanların kendi yorumlarını mutlak hakikat olarak dayatmalarından ve siyasi çıkar mücadelelerinden kaynaklandığını savunur. Ona göre hiçbir mezhep ya da kilise, farklı düşündüğü için başka insanları dışlama veya cezalandırma hakkına sahip değildir.
Sonuç olarak Locke, bireyin vicdan özgürlüğünü merkeze alan, dinî hoşgörüyü savunan ve devletin tüm vatandaşlarına eşit davranmasını isteyen bir siyasal ve ahlaki anlayış ortaya koyar. Ona göre toplumsal barışın, adaletin ve özgürlüğün temeli; insanların inançları nedeniyle baskı görmediği, herkesin vicdanına göre yaşayabildiği ve devletin din karşısında tarafsız kaldığı bir düzendir. Bu nedenle eser, modern din ve vicdan özgürlüğü düşüncesinin en önemli savunularından biri olarak kabul edilir.
Reklam
Reklam