"Yapacak, duyacak, görecek hiçbir şey yoktu, her tarafta kesintisiz bir hiçlik, tümüyle boyutsuz ve zamansız boşluk vardı."
"Bize hiçbir şey yapılmadı, sadece mutlak hiçliğe yerleştirildik, çünkü malum olduğu üzere yeryüzünde hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar baskı yaratmaz. "
Her şey erir, dağılır, kurur, ufalanır, silinir. Fakat bu adamın terkibinden çıkan, terkibinin mihrak noktasından fışkıran hayat alevleri, varlık şevk ve kudreti, var olmak haz ve emniyeti nasıl silinir? Bu haz ve emniyet iradesi nasıl olur da miskin eczamızı birbirine lehimlemez? Leşimizi ensemizden kavrayıp ayağa kaldıramaz?
... hayatın gizli bir şuuru olduğuna inanmak istiyorum. Öyle bir şuur ki, kendisini, yok gösterecek kadar gizleyebilmiştir.