Hülya Açılan
@hulyacilan
Instagram: hulyacilan
9/10
Beğendi
·6 günde okudu
·Okunma: 25 Ocak 2024 00:00
·2024 11. kitabı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Claire büyükanne ve büyükbabasını ziyarete, Tokyo’ya gider. Orada kaldığı süre içerisinde Fransızca dersler de verir.
İşte biz o tatilinin arka planını okuyoruz Paçinko Bilyeleri’nde.
Seslerini çok duymadığımız büyükanne ve büyükbabanın Zainichi olduğunu öğreniyoruz. Japonya’da yaşayan Koreliler olduklarını. Ne Koreli ne Japon olarak kabul edilemediklerini, hep bir şeylerin eksik kaldığını hissediyoruz.
Gitmenin de kalmanın da zor olduğunu anlıyoruz.
Kısa sürüyor Claire’in tatili.
Bir ömür süren ‘olmamışlık hissi’ne kıyasla çok çok kısa hatta..
.
Elisa Shua Dusapin Sokço’da Kış’ta olduğu gibi yine köklerinden uzaklaşmıyor, sade anlatımıyla kırılgan bir hikaye anlatıyor.
Daha uzun, detaylı anlatmasını isterdim tabii. Ama yine de hoş bir kitaptı benim için Paçinko Bilyeleri~
.
Şirin Etik çevirisi, Utku Lomlu kapak tasarımıyla ~
2017 yılında okumuştum Vejetaryen’i. O zaman farklı ve akıcı bulmuştum sadece. Ama şimdi, Han Kang’ın üç kitabını da okuduktan ve biraz da yaş aldıktan sonra başka gözlerle okudum aynı kitabı.
Yonghe’nin gördüğü rüyalar sonrası vejetaryen olmasıyla başlıyor hikaye. Yonghe giderek içine dönüyor, sosyal ilişkileri azalıyor.
Üç bölümden oluşan kitabın ilk bölümünde eşin bencilliği, ikinci bölümde eniştenin yetersizliğinden beslenen fantezileri ve son bölümde ablanın pişmanlığı ön plana çıkıyor. Kitap bitirince şunu fark ediyorum: kimse Yonghe ile konuşmuyor, gerçekten gözlerinin içine bakıp da sormuyor neden böylesin-içinde neler oluyor diye~
.
Yonghe bir rüyadan uyanıp vejetaryen olmuyor aslında, onun yaşadıkları ve artık yaşamdan bir beklentisi kalmaması asıl problem. Sonra bedenine sığmıyor ruhu, olduğu yere ait hissetmiyor kendini, başkasıyla iletişime geçmek bile istemiyor.
Doğa istediği şey için biçilmiş kaftan: kimse birbirinin canını bile isteye yakmıyor. Güneş ısıtıyor, köklerinden su geliyor bitkilere.
Kimsenin-hiçbir şeyin canını yakmak ve artık acı duymak istemiyor Yonghe.
.
Vejetaryen ile Man Booker ödülünü kazanan Han Kang’ın bu sene Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanması pek çok kişi için beklenmedik olsa da ben çok mutluyum. Bireysel ve toplumsal travmaları incelikle işleyen bir yazar olduğunu düşünüyorum çünkü. Umuyorum diğer eserleri de yakın zamanda dilimizle buluşacak, şimdiden okumak için sabırsızlanıyorum ~
.
Göksel Türközü çevirisiyle ~
