Vasat
Güzel merak uyandırıyor ama sonu hüsran. Yani bi tess gerritsen fanı olarak vitesin sürekli yükselmesine alıştığımdan mıdır bilmiyorum. Sonunu çok vasat buldum. Çok güzel başladı ters köşesi de bayağı sağlamdı, sonra BATIRDI. Hayal ettiğim gibi değildi.
SPOILER
Kitaba başladığımda herifin kendi annesini öldürdüğünü tahmin etmiştim bu arada. Okları amelianın üstüne çevirdiğinde anlamıştım.
Kitabı özel dedektifle bitirdiğine göre devamı gelcek gibi ama bakalım…okur muyumm sanmam.
İnsanlığımı Yitirirken / Osamu Dazai
Bu kitabı okumadan önce yazarı ile ilgili izler taşıdığını ve kendi hayatını birazcık değiştirerek kaleme aldığını bilmelisiniz.
Yozo, küçük yaşlarından beri ailesi ve çevresi onu sevsin diye çeşitli şekillere giren ama hiç biri aslında kendi olmayan o çaresiz çocuk. Hayatında birçok kez intihar girişimde bulunmuş. Yozo, ikili ilişkilerinde de başarısız ve korkak bir genç olmuş. Kendinden memnun değil ama değiştirmek için gereken çaba ve gücü kendinde bulamamış. Böyle başarısız bir kişinin hayatından maalesef sonuç hüsran.
Kitabın yazarı beni inanılmaz şaşırtı. Hayatı boyunca birçok kez intihar girişiminde bulunmuş, akıl hastanesinde yatmış ve Japon edebiyatına başarılı eserler bırakmış.
Ben yazarı araştırırken şunu farkettim bu kitap yazarın hayatının aynası. Yozo aslında Dazai olabilir veya ucundan ona benziyor olabilir.
Farklı ama etkileyici bir kitap diyemeyeceğim. Çok okunanlarda görünce beklentim farklıydı. Ama yine okunabilir, yazarın duygusal boşluğu gerçekçi.
Sevgiler..
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Puan vermedi
Kitabı okuyorum - nihayet okumaya başladım - lakin belirteyim; bu kitap ve içindeki bilgiler bana masal gibi geliyor. Zaten açıkçası bana bir şey katması için ve yaşadığım çevreye daha iyi adapte olabilmem için okuyorum. Önceki okuduğum kitapta Gazali'nin cehennem tasvirleriyle yarışacak düzeyde bir kitap olduğu belirtilmişti(Ahirette 45 Gün). Oradan aldığım şevkle kitabı okumaya koyuldum ama daha başlarındayken bu yazılanlara - yani içeriğe - pekde inanmadığımı belirtmek isterim. Örneğin daha başlangıçta yazan rabbin kimdir veya kimin milletindensin soruları gibi(bu sorgulamalar kabirdeyken yapılıyormuş yersen) ve daha okuyacağım niceleri... Ama dediğim gibi esas okuma sebebim cehennem tasvirlerini görmek, hayal edebilmek, okumak ve bilmek. İnanmayanlarda benim gibi hikâye niyetine alıp okuyabilir. Allah'dan elimizin altında kitap hazır vardı yoksa birde temin etmek zorunda kalacaktık...(kütüphaneye sormuştum depoya kaldırılmış alamadıydım) Bilmeyenler için kitap eski dilde, lisanda tercüme edilmiş. (yani tercümeli hali bile zeman veya domuza hınzır vs. diyor, eski lisan, terimler anlıyacağınız) Bitirince önemli kısımları buraya aktarabilirim zira kimse duygu ve düşüncelerini yani yorumunu buraya aktarmamış. Kitabı okuyorum bu arada kitap gözümün önüne - bazı tasvirlerden dolayı - nedense Samanyolu Tvdeki Beşinci Boyut dizisini getiriyor. Bu arada Gazali, bidati mezhepsizcilik olarak tanıtıyor. Bende bidatçiyim o zaman ey Gazali! Yine kitap Kur'anda, Allaha yaklaşmak için vesile arayınız mealini peygamberler ve evliyalar olarak tefsir ediyor. Bu da bir eksi ben ve Cemre Demirel bunu beğenmedi. Öncelikle kitap 73 fırka olacağını(şu meşhur hadisden hareketle) ve bir fırkanın cennete gireceğini, onunda naciyye ehl-i sünnet ve'l cemaat olacağını söylüyor. Diğer 72
İnsan başkalarının hayatını eleştirirken ve yorumlarken ne kadar rahat oluyor değil mi?
Ali Rıza bey, eleştirdiği ve belki de kınadığı şeyleri birebir yaşarken nasıl bir hayal kırıklığı ve hüsran yaşıyor bunu açıkça görebiliyorsunuz. Kitabı okurken Ali Rıza beyin aile hayatına ve duygularına dokunduğumu hissettim.
Çok güzel bir toplumsal eleştiri kitabı olmuş. Kitabın ana temasını anladığınızda kendinize güzel şeyler katabiliyorsunuz…
Sırça Köşk
Pulun insan həyatından daha önəmli olduğunu anlayırsan kitabı oxuduqca. Köpəklərin belə insanlardan daha yaxşı yaşadığını görürsən. Həyatda gördüyümüz və bizə artıq normallaşmış olan şeylərin normal olmadığını oxuduqca şillə kimi üzünə vurulduğunu hiss edirsən. Ona görə kitabın arxasında "zamana karşı koyan öyküler" yazılı
Böbrek
Nə fantastik, nə romantik, nə şişirilmə, nədə yumşalma. Bu hekayə (öykü) həyatın özüdür. Hər kəsin sənin , mənim, qonşumuzun başına gələ biləcək və ya çoxdan gəlmiş bir hadisədir. İçim yandı. Canım ağrıdı. Avni Akbulutun yaşadıklarını iliklərmə kimi hiss etdim.
Çilli
Bu öykünü okurken aklıma bir şey geldi. Dizilerde, filmlerde erkekle kadının nikahsız yaşamasını o kadar normalleştirdiler ki, bu gerçek hayatada yansıyor. Ama gerçek hayat öyle toz pembe değil. Babasız büyüyen çocuklar, madur olan kadınlar, intihar eden, ailede sıkıntı yaşayan insanlar oluyor. Ve sonu çoğu zaman hüsran oluyor. Güçlü kadından ziyade akıllı kadın olmak zorunda. Çünkü akıl her zaman güce karşı kazanmıştır.
Geleceği okuyarak yazılmış tadında bir kitap olmuş. Yazar dönemine göre fantastik bir hikaye yazmış olsa da düşünce özgürlüğüne dünya her zaman kapalı olmuştur. Bir avuç aristokratın yönettiği bir dünyaya darbe vuran Fransız devrimiyle pastaya yeni ortaklar çıkmıştır. Dünya üzerinde ki en kanlı devrim halkın desteğiyle yapılmıştır fakat orta sınıftaki insanlar üst sınıf olduğunda eskisinden daha sistemli bir şekilde alt sınıftaki insanları dizayn ederek düşünce köleleri yapmak için psikolojik veya sosyolojik yollara basvurmuşlardır. Bu kitap bize hangi ideolojik fikir olursa olsun körü körüne veya itaatkâr bir şekilde bağlı olmanın insanı nasıl aptallaştırdığını gösteriyor. Hikaye bize güç zehirlenmesi yaşamış iktidarın her zaman aynı güce sahip olabilmek için deli saçması bir kontrol mekanizması kurduğu ve insanların aksi yönde düşünmelerinin bile suç sayıldığı bir dünyadan bahsediyor. Tarih boyunca hepsi olmasa da birçok iktidara sahip kişiler veya partiler bu amaca hizmet ederek insanları kontrol altında tutmaya çalışmışlardır. Halkı baskı altında tutarak sindirdiğini düşünenlerin kurduğu sistemlerin sonu hep hüsran olmuştur. Kurulan her sistem açık verir tıpkı bakire kız gibi biri bunu yapmasa bile sistemini kendi bozar. İmparatorlukları kuranlar da yıkanlar da insandır. İnsanlar belli bir kesimin özgür yaşayıp diğerlerinin ezildiği bir sistemi er yada geç yıkar ve yenisini kurar. Ta ki alt sınıfın kendini özgür ve mutlu hissettiği bir yönetim sistemi kurulana dek.
