Puan vermedi
SAFRAN SARI & İNCİ ARAL
Ya gelecek?
İçindeki çözülme duygusu geleceğe bakmaktan alıkoyuyordu onu. Orası uzak, boş bir alan, bir alacakaranlık kuşağıydı.
Bir günlük ömrü olan bir kelebek gibi yaşlanıyordu.
♡
Merhaba...
🪈Kalemini cok sevdiğim değerli kalem İnci Aral' ın geleceksizlik üzerine kurguladığı bir döneme ait roman uzun süre etkisi sürecek sanırım. Roman 2000 li yılların başında ekonomik krizin başladığı dönemde geçiyor. Toplumsal, kültürel çalkantıların gölgesinde yolları kesişen üç İnsan,
Volkan, Melike Eda ve Mutena... savruluşlarını buğulu bir camın arkasından bakıyor gibi hissettikleri belirsiz geleceklerini sorguluyorlar. Bir yandan para ve dünyevi zevkler peşinde koşarken kimliklerini kaybeden, aşktan ve hayallerinden uzaklaşan otuzlu yaşlarda bir kesimin sevgiye ve geleceğe olan inancını nasıl kaybettiğini sonunda nasıl ruhsuz insanlara dönüştüğünün serüveni.
️ Volkan, üniversiteyi bitirince işinde ani yükselişiyle emekli öğretmen annesini de kaygılandıran bir borsacı, bu yükselişin ağır bir bedeli olduğunu da düşünerek kaygılanan bir anneGülsen Hnm, Volkan iş yoğunluğundan hayatını anlamlı kılmayı başarmanın ötesinde gerçek bir birliktelik arayışında, havaalanında valizlerin karışmasıyla tanıştığı eski eser işini biraz da yasadışı yapan, antika tasarımcısı ile tanışması, Melike Eda, çocukluğundaki uysallık ve boyun eğmesiyle açılmış yaraları öfke ve başkaldırıya dönüşmüş bu kadınla nasıl bir yola girecek?
Mutena, Eylem ismini kendine yakıştırmış, çocukluğundan gelen travmalarıyla üniversite bitince ailesini bırakıp İstanbul'a gelmiş, staj döneminden sonra kabul alamayınca başka yollara sapmış, utançla utançsızlık arasındaki çizgiyi çoktan aşmış, yeşil banknotlar karşılığında bedenini satan canlı bır
Şiir kitabı öyle bir hamlede okunup kenara konulacak bir kitap türü değildir.
Esasen şiir kitabını başka tür kitapla aynı anda okunması taraftarıyım. Çünkü insan şiirleri art arda okuduğunda herbir şiire haksızlık gibi geliyor bana. Her mısranın hakkını vererek okumak şiirseverin boynunun borcudur bence..
Bazen bir mısra uzun uzun boş duvara baktırır insanı, bazen öyle bir şiire denk gelirsin ki başka şiirler gölge etmesin istersin . Şiir alelâde okunmaz, alelâde de sevilmez zaten.
Bu minval üzere okudum Nadir Aşçı'nın Gölgede Kırk şiir kitabnı.
Hece vezniyle yazılmış Hüzzâm ve Nihâvend bölümlerinden oluşan şiirler kafiyenin âhengiyle, telmih ve imgelerin derinliğinde başka şairlere başka şiirlere de kapı aralıyor.
Her şiirde bir hikmet seni buluyor mısraların arasından.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kusursuz Aşk·136 syf.·Aşk’ın Hâlleri
9/10
2025 79. kitabı
Can kâri, sen hiç gönül yorgunluğundan bîzar oldun mu? Öyle bir yorgunluk ki, ne bir uyku ne bir istirahat dindirir. İşte 
Fatih Duman bu eseri, " 
Aşk Varsa Kusur Yoktur " u, tam da o yorgun kalplere bir melhem olsun diye yazmış.
Bu kitap, unuttuğumuz, üzerini tozla kapattığımız bir hakikati; "Her ne varsa O'ndandır" sırrını, bir kez daha, ta derinden hissettirdi. Anladım ki, dert de derman da aynı kaynaktan akıyor ve bir tek kusur bulursak, o da yalnızca bizim nefslerimizden, idrak kıtlığımızdan ileri geliyor. Bu, teslimiyetin ve hoşgörünün ne denli büyük bir erdem olduğunu bir kez daha hatırlattı.
Bu eserin dili, bir dostun samimi muhabbeti gibi akıcı, şiirsel ve içten. Kelimeler, okuyucunun yüzüne değil, doğrudan gönlüne hitap ediyor. Yazar, okuyucuyu sürekli "kâri" diye seslenerek yanına alıyor, onunla dertleşiyor. Ağır ya da sade değil, zarif bir edebi üslup ile yoğrulmuş. Yer yer tebessüm ettiren, yer yer hüzünlendiren, ama daima ruha iyi gelen bir sohbetin içinde buluyorsunuz kendinizi.
Kitabın geçtiği yer ve zaman, aslında ahir zamanın ruhudur; modern insanın kalbi ve zihni...
"Aşkın olmadığı her şey merduddur azîzim..." gibi çarpıcı bir cümle, tüm kitabın özeti aslında. Kitabı okurken hissettiğim, başlangıçta bir mahzunluk, zamanla yerini huzura ve o büyük aşka duyulan hayranlığa bırakan bir duygu dalgalanmasıydı. Kalbinizdeki kırgınlıklar ve telaşlar sanki yavaşça silkeleniyor.
Peki, bu kitap kimlere yoldaş olur? Gönlü yorgun düşenlere, dünyanın keşmekeşinden bunalıp bir sığınak arayanlara, aşkın ilahi ve derin manasını idrak etmek isteyenlere tavsiye edilir. Edebi dili seven, tasavvufi derinliğe ilgi duyan her okuyucu, bu eserden bir feyiz alacaktır.
Hediyelik olarak ise, hayat yolunda şaşırmış, tevazu ve merhamet hasretinde olan dostlara, yani ruhuna bir
Fatih Duman bu eseri, " Aşk Varsa Kusur Yoktur " u, tam da o yorgun kalplere bir melhem olsun diye yazmış.
Bu kitap, unuttuğumuz, üzerini tozla kapattığımız bir hakikati; "Her ne varsa O'ndandır" sırrını, bir kez daha, ta derinden hissettirdi. Anladım ki, dert de derman da aynı kaynaktan akıyor ve bir tek kusur bulursak, o da yalnızca bizim nefslerimizden, idrak kıtlığımızdan ileri geliyor. Bu, teslimiyetin ve hoşgörünün ne denli büyük bir erdem olduğunu bir kez daha hatırlattı.
Bu eserin dili, bir dostun samimi muhabbeti gibi akıcı, şiirsel ve içten. Kelimeler, okuyucunun yüzüne değil, doğrudan gönlüne hitap ediyor. Yazar, okuyucuyu sürekli "kâri" diye seslenerek yanına alıyor, onunla dertleşiyor. Ağır ya da sade değil, zarif bir edebi üslup ile yoğrulmuş. Yer yer tebessüm ettiren, yer yer hüzünlendiren, ama daima ruha iyi gelen bir sohbetin içinde buluyorsunuz kendinizi.
Kitabın geçtiği yer ve zaman, aslında ahir zamanın ruhudur; modern insanın kalbi ve zihni...
"Aşkın olmadığı her şey merduddur azîzim..." gibi çarpıcı bir cümle, tüm kitabın özeti aslında. Kitabı okurken hissettiğim, başlangıçta bir mahzunluk, zamanla yerini huzura ve o büyük aşka duyulan hayranlığa bırakan bir duygu dalgalanmasıydı. Kalbinizdeki kırgınlıklar ve telaşlar sanki yavaşça silkeleniyor.
Peki, bu kitap kimlere yoldaş olur? Gönlü yorgun düşenlere, dünyanın keşmekeşinden bunalıp bir sığınak arayanlara, aşkın ilahi ve derin manasını idrak etmek isteyenlere tavsiye edilir. Edebi dili seven, tasavvufi derinliğe ilgi duyan her okuyucu, bu eserden bir feyiz alacaktır.
Hediyelik olarak ise, hayat yolunda şaşırmış, tevazu ve merhamet hasretinde olan dostlara, yani ruhuna bir
KÜLLER VE UÇURUMLAR
Günümüz başarılı yazarlarından Necip Tosun’un 14 öyküden oluşan kitabını bir çırpıda okudum diyemem. Her öykü sonunda kitabı kapatıp biraz düşünme, hikayeyi sindirme ihtiyacı duydum. Çünkü yazarımız, her şeyi açık açık yazmamış , bazı şeyleri okuyucu kendi anlasın, sonunu kendi bağlasın der gibi kaleme almış öykülerini.
Öykü isimleri de çok dikkatimi çekti. Kuyu ve İbrahim öyküsü, Hz Yusuf ve Hz İbrahim kıssalarını hatırlatması, İnşirah, İnfitar ve Hüzzam öyküsünde de bir kıssa ile bağlantı var mı diye düşündürdü beni. Kitaptaki öykülerde yalnızlık, ölüm, arayış, kaçış,hayal kırıklığı gibi temaların ağır basması beni biraz yordu diyebilirim. Fakat öykülerdeki ölümleri, kaçışları, hayal kırıklıklarını öyle okuyucunun gözüne sokacak şekilde değil de bir başka mekana geçme, yer değiştirme gibi anlatmış. Aslında biraz da okurun hayal dünyasına bırakılmış gibi yani ya yok oluş ya da yeni bir umut gibi…. Üst kurmaca tekniğini büyük bir ustalık ile kullanan yazarımız, ayna, yağmur, tren, cam, tıraş bıçağı metoforunu sıkça kullanmış.
Kitaptaki betimlemeleri, benzetmeleri , anlatım tekniklerini yani edebi dilini çok beğendim. Bazı öykülerindeki şiirsel anlatıma da hayran kaldım diyebilirim. Belki de bu yüzden ara ara açıp okuyacağım bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
Dura düşüne okumayı sevenler için özellikle tavsiye ederim. Fakat bu tavsiyem melankolik takılanlar için geçerli değil. Çünkü daha bir umutsuzluğa sürükleyebilir.
•﴾ Susma vakti geldi... ﴿•
Puan vermedi·269 syf.·
2025 19. kitabı
Hayatta kendine bir varış belirlersin ve yola düşersin, yazar da aynı bu şekilde kendine bir hedef belirlemiş ve yol boyunca etrafında olan her şeyi yazmış gibi. Her sokakta farklı bir konu, her köşe başında bir öncekileri tanıyan ya da yanından geçmiş olan bambaşka kişiler var. Fazlasıyla zaman geçişleri mevcut. Ve yazar yolda karşılaştığı herkesi yanına alıp varış noktasına öyle varmış. Kitap üç bölümden oluşuyor; yegah, dügah ve segah. Türk müziğinin makamları ve notaları. Bu üç bölümde farklı kişilerin hikayeleri anlatılmış. Konular birbirinden farklı gibi gözüksede konunun bütünlüğünü, olayların nedenini en sonunda toparlıyor.
Yazarın kitaba 
Mevlana Celaleddin-i Rumi nin “kulak eğer gerçeği anlarsa gözdür” diye başlaması kitabı okumaktan ziyade iyi dinlemek gerektiğini vurgular gibi. Belki de bu sebepten ‘kaçırdığım farklı noktalar var mı?’ düşüncesiyle kitabı ikinciye okuma düşüncesi uyandırıyor.
Yazara dair dikkatimi çeken bir diğer nokta ise Rafael’in ameliyatları; yazarın bir diğer kitabı olan 
Puslu Kıtalar Atlası nda da insan organlarını kitaplardan, ilimden öğrenmek yerine bu denli inceleyerek öğrenmeyi tercih eden birisi vardı. Tek farkı o kadavraları inceliyordu.
…
Eflatun’un kulağında çınlayan bir sesi araması ile yola düşmesi, o sesi giderken yedi olayla karşılaşması nefsin mertebelerini anımsattı. Sesi bulması, neyi üfledikten sonra artık o sesi duymak için ne ney’e ne sese hiçbir şeye ihtiyacı kalmaması artık sessizliğin sesini duyuyor olması çok güzel ifade edilmiş.
Eflatunun çocukluğundan beri duyduğu sesi, Davut aşık olunca duydu. Veysel hüzzâm eserinde hüzünü yaşarken başına geldi her şey. Kalın Musa tam arada kalmış gibiydi ne evladından geçti ne de para sevdasından. Asım Aşk’ını feryad etmek istedi ve yazdı saz semaisini, sevdiği duymasada aşkına aşkı sebebiyle
Mevlana Celaleddin-i Rumi nin “kulak eğer gerçeği anlarsa gözdür” diye başlaması kitabı okumaktan ziyade iyi dinlemek gerektiğini vurgular gibi. Belki de bu sebepten ‘kaçırdığım farklı noktalar var mı?’ düşüncesiyle kitabı ikinciye okuma düşüncesi uyandırıyor.
Yazara dair dikkatimi çeken bir diğer nokta ise Rafael’in ameliyatları; yazarın bir diğer kitabı olan Puslu Kıtalar Atlası nda da insan organlarını kitaplardan, ilimden öğrenmek yerine bu denli inceleyerek öğrenmeyi tercih eden birisi vardı. Tek farkı o kadavraları inceliyordu.
…
Eflatun’un kulağında çınlayan bir sesi araması ile yola düşmesi, o sesi giderken yedi olayla karşılaşması nefsin mertebelerini anımsattı. Sesi bulması, neyi üfledikten sonra artık o sesi duymak için ne ney’e ne sese hiçbir şeye ihtiyacı kalmaması artık sessizliğin sesini duyuyor olması çok güzel ifade edilmiş.
Eflatunun çocukluğundan beri duyduğu sesi, Davut aşık olunca duydu. Veysel hüzzâm eserinde hüzünü yaşarken başına geldi her şey. Kalın Musa tam arada kalmış gibiydi ne evladından geçti ne de para sevdasından. Asım Aşk’ını feryad etmek istedi ve yazdı saz semaisini, sevdiği duymasada aşkına aşkı sebebiyle
9/10
2025 10. kitabı
Bu kitap beni oradan oraya savurdu... Kalbimde hüzzam nefesler bıraktı... Sanki gerçekliğin içinde yaşıyormuş hissiyatı veren son, gerçekliğiyle yüzüme fırtına bulutlarının şimşek yansımalarını vurdu... Tarık Tufan benim için efsane bir kalem... Var olsun...
