meryem
@hypatiaci
Okuduklarımı unutmamak ve anlamlı bir şeyler görmek isteği. Hepsi bu.
Vicdanımız, bizim de acı çekmeye başladığımız noktaya varıncaya kadar diğerlerinin maruz kaldığı sıkıntıları umursamaz. İstisnasız tüm durumlarda, bu bizi de rahatsız etmeye başlayıncaya kadar, diğer kişinin acısına kayıtsız kalırız.
Reklam
hüzni ve felsefi1000Kitap
Felsefi sohbetleri seviyorum ve hayatın anlamına ilişkin yazıları okumaktan hoşlanıyorum ancak bu kitap hayatı biraz alt üst edebilecek cinsten.
Beni oldukça sarstı.
Kitapta geçen bir alıntıyla kitabı özetleyebilirim diye düşünüyorum:
" Bu, insanı kederlendiren bir doktrin; ilham verici, şevke getirici, moral verici değil. İnsandan şans şerefi çekip alıyor, gururu ,kahramanlığı, şahsına ait tüm övgüleri inkar edip,insanı sadece bir makine olmaya indirgiyor.
Ancak makine üzerinde kontrol sahibi olmasına hiçbir şekilde izin vermiyor. "
Ever bu alıntı kitabın özeti niteliğinde. Savunduğu savlardan en ilgimi çekip beni üzeni, insanın yaptığı tüm iyilikleri kendi çıkarı için yaptığıyla ilgili verdiği örnekleriydi.
Yolda yoksul birine sadaka vermeyi , vicdanın sonraları acı çekmemesine bağlıyor ve yine önceliğin kendimiz olduğunu söylüyor.
Yine canımı sıkan düşüncelerinden biri insanın sıfırdan fikir üretemeyeceği ve kalıtım, çevre ve mizaç ile insanın oluştuğunu söylemesi. İnsanın dini her neyse ve doğduğu coğrafya her neyse o zihnin kalıbından çıkamayacağını, çevre ne verdiyse ondan ibaret olduğunu ve özetle aklın kendi kendine hiçbir şey üretemeyeceğini söylüyor ve benim içimi kararıyor .
Ayrıca çoğu konuda hayvanları insandan üstün tutuyor:d şu kısma pek katılmamakla beraber en son kısmında bu şekilde varolduğumuzu ve varoluşumuzu sadece Tanrıya borçlu olduğumuzu o olmadan hiçbir varlığımız olmayacağını söylemesi kitap boyunca 18/10 a yükselmiş tansiyonumu biraz düşürdü.
Sorgulayıcı ve akıcı bir eserdi. Rahatını bozmak isteyen okusun :D
Meryem Co.. Doğduğu andan itibaren gerçeklerin yükü altında ezilip hiçbir şey yapamayan, kitap sonundaysa yapacağını yapan bir azize...
Leyla.. Daha küçücük yaşta solan umutlar.
Duygu yüklü bir romandı. Bu romandan sonra Afganistan'da kadın aktivisti olmak istemiş olabilirim. Kitap oradaki kadınların yaşadığı zorluğu çok çarpıcı ve çok üzücü bir şekilde anlatıyor. O duyguyu tüm yüreklerde hissettiriyor.
Islamın böylesine yanlış anlaşılıp yanlış uygulanması midemde bulanma hissettirdi. Gerçekten bu şekilde mi hayatlar bilmiyorum fakat bazı yobazlıkların aşırılığa kaçtığını biliyorum. Dini işine geldiği gibi algılayıp işine geldiği yönde hükümler veren bir mekanizmaya dönüştürülmesi korkunç.
Şu gerçek ki islam indiği coğrafyada olabilecek en uygun kuralları koydu ve bu yaşanılan çevreye göre ve zamana göre şekillenmeli.
İslam indiği coğrafyada o dönemin sosyal yapısına uygun bir düzenleme getirmiştir. Bu yaşanılan çağa ve halkın ihyitaçlarına göre geliştirilmelidir. Ama ne yazık ki islam dünyası kopyala yapıştıra alışmış, kendini güncellemekten uzak,ilim irfan yapacak olgunluktan uzak ve müthiş bir atalet içindedir. Bu durum için üzgünüm umarım değişirler..
Son olarak kitapta Amerikan seviciliğine rastgelmek midemi iyice bulandırdı. Afganistanın yaşadığı ve sıkıntılara sokan rejim değişikliklerinde Sovyetleri ( her ne kadar okumaya verdiği önemden bahsetse de) Talibanı ve mücahitleri çok sert şekilde eleştirirken ABD olaya dahil olunca her şeyin günlük gülistanlık olduğu imajını vermesi???
Aynı dünyada mı yaşıyoruz gerçekten? Özgürlük getireceğim diyen ABD'nin yaptığı yıkımları aldığı canları görmezden gelmek çok bencilce bir bakış değil mi?
Evet bencilce zira yazarımız uzun yıllardır California'da yaşıyor. Savaş yormuş ve oraya kaçmış olabilir çok normal. Ama
Reklam