Doğduğunu herhalde annesinden başka kimse fark
etmemiştir; yaşadığını da pek az kimse bilir; fakat ölümünü
kimse fark etmeyecek, öldüğüne kimse sevinmeyecek, kimse
acımayacaktır. Onun düşmanı, dostu yoktur. Yalnızca birçok
tanıdığı vardır. Belki bu silik kişinin yalnız cenazesi bir ilgi
uyandıracak, yolda adamın biri saygı ile durup selamlayacak,
belki başka bir meraklıda cenazenin önüne koşacak, ölenin
adını soracak ve hemen unutacak.
Syf.103
"Hiçbir şey istemiyor, hiçbir şey ummuyordum. Hiçbir şeyden korkmuyordum. Bu yüzden özgürdüm. Çünkü yaşamımız boyunca bizi köleleştiren isteklerimiz, umutlarımız, korkularımızdır."