At vuruldu; içim paramparça Rüveyda
Gölgelerin ardına sakladım kusurumu
Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
Ben burda damla damla eriyip akıyorum
Yine de, bırakamam yerlere gururumu
İstenmediğim yeri usulca terk ederim
Hâtıra kalsın diye bırakır da ruhumu
Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim
Yaratıcı, yoldaşlar arar. Oraklarını bilemesini bilenler arar. Bunlara “yırtıcı” diyecekler, “iyi” ve “kötü “yü yok edici diyecekler. Fakat onlar hasat
yapanlar ve bayram edenlerdir.