Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
" Orası İbramın Köyü, dedi. İnan ki gidemem oraya. İstesem de gidemem. Üsteleme."
#okudumbitti
Muhtemelen yazarın okuduğum 5. eseri. Şu durumda anlıyorum ki Dostoyevski kurgu için, heyecan için, aykırı olaylar beklentisi için okunacak bir yazar değil. Dostoyevski sakin bir şekilde kıpırdamadan, eserin gidişatına göre sadece kalp ritmi ve nefes alışverişlerindeki değişimle okunabilecek bir yazar. Sanmıyorum ki kişi analizini, karakter hissiyatını bu kadar iyi tanımlayan ve karakter eserde ne kadar az yer kaplarsa kaplasın her zerresine kadar bize hissettiren bir yazar daha olsun. Ezilenler ismini kitabın içerisinde manalandırabilirsiniz. Bir çok farklı karakteri o kadar iyi yansıtmışki, en kötüsünden en iyisine hiç bir karakterin davranışı aykırı gelmiyor. Hepsine kendi karakterleri nezdinde hak veriyorsunuz. Bu gerçekçilik mekanı, evleri, sokakları, soğuğu, sefaleti ve tüm duyguları iliklerinize kadar hissetmenizi sağlıyor. Tüm hissiyatları hissedeceğiniz aşkı, sadakati, düzenbazlığı, merhameti ve merhametsizliği, yoksulluğu ve zenginliği, Ezenleri ve Ezilenleri hikayenin içindeymişçesine hissedeceğiniz muhteşem bir eser. Tavsiye ederim.
Ah Vanya, neden senin mutluluğunu da yok ettim sanki?.
Gözlerinden, "Oysa ömrümüzün sonuna kadar mutlu olabilirdik!" düşüncesini okudum.
