İbrahim

"Dünyaları verseler", üstüne milyonlar verseler - varsayımı bedavaydı-
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir şiir yazdım sana. Olmadı. Sonra bir tane daha yazdım. Yine olmadı. Bunu nasıl anlatsam...
Özür dilerim, çok özledim, o kadar özledim ki seni, özür dilerim, dedi İbrahim.
Zaten İnsan önce kendinden kaçarmış, sonra baktı ki bu mümkün değil, saklanırmış kendinden.
İbrahim'in gözleri doldu, kalbi taşar gibi oldu, cevap verdi : Düşmeyeceğim Kuleden, çıkacağım kuyudan, dedi dedeye.