Su kendisi dökülmez yavrucuğum, hep bir döken vardır. Nehirler kendisi mi akar, ona bir ak diyen vardır. İnsan ne yaşasa oldum der, nereden dönse geldim der, oysa her şeyi ol diyerek olduran, olanı ve olmayanı kendine döndüren vardır.
İbrahim dinledi. İçi sızladı. Neden? Bilmiyordu ama içi sızladı. Çaresizce iç çekti.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
#okudumbitti
Çocuk dilinden anlatılan kitapları oldum olası severim. Çocuk yüreğinde masumluk ve saflık vardır, ben bunu seviyorum. Annesinden dolayı ceza evinde bulunan bir çocuğun mektuplarından oluşan bu eser aynı zamanda Distopik unsurlar da barındırıyor. Çocukların sorularından korkulan yerlerde büyük yanlışlar vardır. Üzülüyorum, kötülük beni üzüyor, saygısızlık beni üzüyor. Bir çocuğun "Uçurtmayı vurmasınlar" demesi beni üzüyor.
Değil çocukların ölmesi, çocukların yetişkinler yüzünden üzülmediği bir gelecek ümit ediyorum.
Bir çırpıda okunabilecek bu eseri okumanızı tavsiye ederim.
Sordum ona, "senin de yüreğin çarpıyor mu?" diye.
Çarpıyormuş. Herkesinki çarparmış. Ama kimininki aydınlık olurmuş, kiminki karanlık. Dışarıdan hangisinin karanlık, hangisinin aydınlık olduğu nasıl anlaşılır İnci? Nevin'e sordum :
"Dünyanın en zor işidir onu birbirinden ayırmak," dedi.
