İçinizden kendinizi sokağa atıp, "Kıyamet geliyor!" diye bağırmak geliyorsa, kendinize şunu söylemeyi deneyin: "Yok, öyle değil. İşin aslı dünyada neler olup bittiğini anlamıyorum, o kadar."
Ders olsun size bu pek eğitici deneyim, genç dostum. Ne kadar saçma, düşünsene! İnsan dediğin varlık ipin ucunda asılı gibidir, altındaki uçurun her an yutabilir kendisini ama o bununla da yetinmez, bir sürü iş açar başına, kendi elleriyle mahveder yaşamını.
Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta, en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.